III SA/Lu 645/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Asesor WSA Małgorzata Fita /spr./, Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie : uznania skargi na działalność Wójta Gminy za nieuzasadnioną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Z. W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. na działalność Wójta Gminy, wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1 k.p.a., uznano skargę za nieuzasadnioną. Skarga powyższa dotyczyła działalności Wójta Gminy w sprawie planu zagospodarowania działki oraz projektu (rzutu) budynku mieszkalnego parterowego stanowiącego własność A. K., M. S., M. W. i M. W. Uchwałę Rada Gminy powierzyła do wykonania Przewodniczącemu Rady Gminy, który pismem z dnia [...] listopada 2003 r. poinformował Z. W. o sposobie załatwienia skargi. W dniu [...] sierpnia 2004 r. Z. W. wezwał Radę Gminy do usunięcia stanu niezgodnego z prawem, pisząc, iż w dniu [...] listopada 2003 r. podjęto uchwałę nr [...], która to uchwała narusza prawo, a rozpatrzenie skargi regulują właściwe przepisy. Pismem z dnia [...] września 2004 r. Przewodniczący Rady Gminy poinformował stronę, iż przedmiotowa uchwała była sprawdzana pod względem prawnym przez Wojewodę, który nie stwierdził żadnych uchybień związanych z jej podjęciem, a co za tym idzie uchwała jest zgodna z prawem i nadal obowiązuje. W dniu [...] września 2004 r. Z. W. złożył skargę na wyżej wymienioną uchwałę Rady Gminy, powołując się na niewykonywanie ustawowych zadań przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, który jego zdaniem jest zobowiązany do normalizowania problemów lokatorskich swoich podopiecznych. W przypadku skarżącego GOPS winien urzędowo zalegalizować stan rzeczywisty, to znaczy podział papierkowy budynku mieszkalnego położonego w N. przy ul. W., na istniejące od 1 lutego 1999 r. dwa lokale istniejące wyniku separacji, sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie, jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 227 i 228 k.p.a. w przypadku zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, a także w przypadku przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania spraw można złożyć skargę do organu właściwego do jej rozpatrzenia. Organy właściwe do rozpatrywania skarg określone zostały w art. 229 k.p.a.. Z. W składając skargę z dnia [...] sierpnia 2003 r. na działalność Wójta Gminy, skorzystał z możliwości kontroli działalności organu administracji przewidzianej w wyżej wymienionych przepisach. Na mocy art. 229 pkt 3 k.p.a. skargi na działalność wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych rozpatruje Rada Gminy. W niniejszej sprawie skargę na działalność Wójta Gminy rozpatrywała Rada Gminy, która zaskarżoną uchwałą uznała skargę Z. W. za nieuzasadnioną. Na powyższą uchwałę skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, twierdząc, iż jest ona niezgodna z prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne, niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawa, dotyczy skargi na uchwałę rady gminy podjętą w wyniku złożonej skargi na działalność Wójta Gminy. Jest to skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a., i która jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Mając na uwadze powyższe, rozpatrzenie tych skarg nie następuje w formach wymienionych w art. 3 cyt. ustawy, z wyjątkiem skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Organy te bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, iż w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a. nastąpiło w formie uchwały i w związku z tym służy na nią skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie zostałaby załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie sprawy nie służyłaby (por. post. NSA z dnia 12.04.2001 r., sygn. akt I SA 2668/00 oraz wyrok NSA z dnia 1.12.1998 r., sygn. akt: III SA 1636/97). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż sprawa niniejsza nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.