VI SA/Wa 2038/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2004r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia rewiru komorniczego postanawia odrzucić skargę K. P. (skarżąca) uznając wydane przez Ministra Sprawiedliwości zarządzenie z dnia [...] września 2004r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia rewiru komorniczego za decyzję administracyjną zarzuciła organowi naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego jak przepisów postępowania administracyjnego. Zarządzeniu Ministra zarzucała naruszenie przepisów kodeksu posterowania administracyjnego - art.7, 10, 103 §3 kpa. Ponadto wskazywała na wydanie zarządzenia z naruszeniem przepisów art. 7 ust.2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (DzU Nr 133, poz.882 ze.zm.). Zarzucała naruszenie art.22 § 1 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów Zgodnie z przepisem art. 7 ust 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji Rewir komorniczy obejmuje obszar właściwości sądu rejonowego, część tego obszaru lub obszar właściwości kilku sądów rejonowych. Przepis ust.2 powołanej ustawy stanowi, że na wniosek prezesa właściwego sądu okręgowego prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi rewiry, zmienia ich granice oraz wyznacza siedziby kancelarii komorniczych. Przepis ust.3 obliguje prezesa sądu apelacyjnego do doręczenia niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości odpisu zarządzenia. Powołany przepis upoważnia Ministra Sprawiedliwości w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Komorniczej, do uchylenia w drodze zarządzenia, zarządzenia prezesa sądu apelacyjnego. Zarzuty przedstawione przez skarżącą dotyczą kwestii regulowanych przez przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, która to ustawa jak słusznie Sygn.akt VI SA/Wa 2038/04 wskazano w piśmie Ministerstwa z [...] września 2004r. w zakresie objętym niniejszym postępowaniem dotyczy kwestii o charakterze organizacyjnym, które to kwestie regulowane są zarządzeniem. Powołana ustawa w żadnym zapisie nie wskazuje, że w toku postępowania stosuje się przepisy postępowania administracyjnego a wręcz przeciwnie wskazuje na prawo władczej ingerencji Ministra Sprawiedliwości czy też prezesów sądów w sferę tworzenia, znoszenia rewirów, zmieniania ich granice oraz wyznaczania siedziby kancelarii komorniczych. Zarządzenie o utworzeniu rewiru nie jest decyzją administracyjną bowiem prezes sądu nie jest w tym wypadku organem administracji publicznej i nie może wydać decyzji administracyjnej. Podmiot nie będący organem administracji publicznej może rozstrzygać sprawy indywidualne tylko wtedy gdy upoważnienie do działania wynika z ustawy lub gdy działa na podstawie odpowiednich porozumień administracyjnych. W tych sprawach prezes sądu nie został wyposażony w prawo do wydawania decyzji administracyjnych i z tego też powodu stronie nie przysługuje prawo zaskarżania aktu w trybie skargi sądowoadministracyjnej. Powołany wyżej przepis nie wskazuje, by zaskarżone zarządzenia zostało poddane pod rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, bowiem jak wskazano wyżej sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ściśle określonych przez przepisy. Biorąc pod uwagę powyższe oraz okoliczność na podstawie art.58 § 1 pkt.l należało orzec jak w sentencji