II OZ 871/06
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2006-09-08
Skład orzekający: Małgorzata Stahl
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba pełnomocnika, udokumentowana zwolnieniem lekarskim, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, jeśli nie uprawdopodobniono braku możliwości podjęcia czynności procesowej?Ratio decidendi
Choroba strony lub jej pełnomocnika może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej tylko wtedy, gdy rzeczywiście uniemożliwiała podjęcie tej czynności. Samo zwolnienie lekarskie nie jest wystarczające, jeśli strona nie wykazała, że mimo dołożenia szczególnej staranności nie mogła usunąć przeszkody. W sytuacji, gdy pełnomocnik był w stanie uiścić wpis sądowy, nie można uznać, że choroba uniemożliwiła mu złożenie wymaganych odpisów skargi kasacyjnej.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, uznając, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku możliwości dokonania czynności procesowych z powodu choroby. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu zarzucił błędne uznanie, że mógł dokonać czynności procesowej, podnosząc, że złamana noga uniemożliwiła mu dotarcie do kancelarii. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 8 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt 7/IV SA 3977/03 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 września 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia skarżącemu Z. Z. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie to zostało podjęte w następujących okolicznościach sprawy:
Postanowieniem z dnia 13 września 2005 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy, a postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r. oddalono zażalenie w tym zakresie. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 20 marca 2006 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz nadesłanie trzech odpisów skargi kasacyjnej wniesionej od wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2005 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 kwietnia 2006 r. Wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w dniu 13 kwietnia 2006 r., jednakże nie nadesłano wymaganych odpisów skargi kasacyjnej. W dniu 4 maja 2006 r. do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, do którego pełnomocnik załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego, kserokopię zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niezdolność do pracy w dniach 31 marca-29 kwietnia 2006 r. oraz odpisy skargi kasacyjnej.
Odmawiając przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Sąd I instancji stwierdził, że choroba może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku możliwości dokonania czynności procesowych w sprawie z powodu choroby, skoro bowiem w dniu 13 kwietnia uiścił wpis od skargi kasacyjnej, nie zachodzą podstawy do uznania, że nie mógł wypełnić wezwania Sądu w zakresie złożenia odpisów, tym bardziej, że z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika, że chory mógł chodzić.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił błędne uznanie, mógł on dokonać czynności procesowej w terminie oraz podniósł, iż dotarcie do kancelarii, z uwagi na złamaną nogę nie było możliwe, a o braku możliwości poruszania się świadczy fakt zabrania pełnomocnika "z miejsca złamania przez pogotowie ratunkowe". Dodatkowo pełnomocnik stwierdził, że wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony przez samego skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Decydujący o możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, brak winy strony zachodzi wtedy, gdy strona dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności procesowej, której termin został uchybiony. Sąd bierze zatem pod uwagę, czy przyczyną uchybienia terminu było niezachowanie staranności, do której zobowiązana jest strona należycie dbająca o własne interesy. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA/793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97 ( Lex nr 36902) stwierdzono, że zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu, niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możliwość dokonania czynności w terminie. Choroba może przesądzać o braku winy, jeżeli nastąpiła nagle i nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą (por. wyr. NSA z dnia 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99, niepubl.). Nie może zatem stanowić podstawy wniosku o przywrócenie terminu nawet choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).
W niniejszej sprawie Sąd I instancji słusznie zauważył, że nie zaszły podstawy do uznania, że wykazano brak winy w uchybieniu terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego stwierdził, że w dniach 31 marca 2006 r. – 29 kwietnia 2006 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z nogą w gipsie i z tej przyczyny nie miał możliwości uzupełnienia braków formalnych w terminie. Jak jednak wynika z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego - pełnomocnik mógł chodzić. Z uwagi na powyższe rozważania nie można zatem uznać, że uchybienie terminu było niezawinione.
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2006 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że w dniach 31 marca - 29 kwietnia 2006 r. miał poważne problemy z poruszaniem się, ze względu na złamaną, unieruchomioną w gipsie nogę i stan ten uniemożliwił mu dokonywanie czynności procesowych (w tym złożenia odpisów skargi kasacyjnej), ponieważ "dotarcie do Kancelarii nie było możliwe".
Odrębnie należy zauważyć, że z załączonej do zażalenia karty poradni chirurgicznej (historii choroby) wynika, że u pełnomocnika skarżącego rozpoznano w dniu 31 marca 2006 r. skręcenie stawu skokowego prawego, krwiak okolicy ścięgna Achillesa i stwierdzono podejrzenie naderwania włókien ścięgna. Nie wynika natomiast, aby pełnomocnik miał złamaną nogę, unieruchomioną w gipsie.
Niezależnie jednak od rodzaju urazu, okoliczność ta nie może zaważyć na uznaniu braku winy w uchybieniu, skoro nie stanowiła przyczyny niedokonania czynności w terminie. Z akt sprawy wynika, wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku i w zażaleniu, że nie zaszła taka przeszkoda, która istniała przez cały czas i uniemożliwiała dokonanie czynności, aż do dnia wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało wysłane na adres Kancelarii pełnomocnika i awizowane w dniu 28 marca 2006 r. Natomiast w dniu 11 kwietnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego osobiście odebrał pismo w placówce pocztowej. Fakt ten nie pozwala stwierdzić, że uchybienie terminu było niezawinione. W takiej sytuacji należy uznać, że pełnomocnik mógł uzupełnić braki formalne skargi kasacyjnej w terminie.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło