I SA/Ol 459/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ryszard Maliszewski Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2005 r. sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 7 czerwca 2004r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że decyzja podatkowa Burmistrza Miasta i Gminy dotyczyła P. R., natomiast odwołanie z dnia 22 czerwca 2004r. zostało wniesione przez J. R., który w tym terminie nie posiadł pełnomocnictwa P. R. do występowania w jego imieniu. W związku z brakiem pisemnego pełnomocnictwa do odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 7 października 2004r. wezwało J. R. do uzupełnienia braków w terminie 7 dni. Na skutek wezwania J. R. złożył w wyznaczonym terminie pełnomocnictwo udzielone mu przez P. R. Pełnomocnictwo datowane było na dzień 15 września 2004r. W ocenie Kolegium strona co do zasady może działać przez pełnomocnika będącego osobą fizyczną mającą pełną zdolność do czynności prawnych (art.136, art.137 § 1 Ordynacji podatkowej). Pełnomocnictwo winno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu (art.137 § 2 Ordynacji podatkowej). W przypadku udzielenia pełnomocnictwa na piśmie pełnomocnik jest zobowiązany do akt sprawy dołączyć oryginał tego dokumentu lub jego odpis (art.137 § 3 Ordynacji podatkowej). Zdaniem organu nie może budzić wątpliwości, iż w dniu 15 września 2004 r. Pan P. R. udzielił Panu J. R. pełnomocnictwa do reprezentowania go w sporze o płatnika podatku rolnego. Z treści złożonego odwołania wywodzić należy, iż pełnomocnictwo zostało udzielone do niniejszej sprawy. Tym samym począwszy od 15 września 2004r. Pan J. R. może działać w charakterze pełnomocnika Pana P. R. Wszelkie czynności podjęte przed tą datą są dokonane przez osobę nieuprawnioną do występowania w sprawie. Pan J. R. nie posiadał legitymacji do występowania w sprawie, a wszystkie podjęte przez niego czynności nie mogą wywoływać skutków prawnych. Tym samym stosownie do art.228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W skardze z dnia 30 listopada 2004r. pełnomocnik podatnika, nie zgodził się z twierdzeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawartym w zaskarżonym postanowieniu, podnosząc, że jest upoważniony do działania w imieniu P. R., dodając że odwołuje się od błędnie ustalonych podatków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznając skargę, zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem, w świetle art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) i art.3 oraz art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie art.120, 121, 122 i art.136 oraz art.137 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu rozpatrującego sprawę wszczęcie postępowania podatkowego wymaga zawiadomienia strony, a po otrzymaniu zawiadomienia strona może ustanowić pełnomocnika, który w toku postępowania nie może być pominięty zgodnie z art.136 i art.145 § 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z ukształtowaną praktyką orzeczniczą ochrona instytucji pełnomocnika posunięta jest bardzo daleko. Niedołączenie pełnomocnictwa do odwołania nie stanowi podstawy do odrzucenia odwołania, lecz wymaga wezwania podatnika lub jego pełnomocnika do usunięcia tego braku (wyrok SN z dnia 29.03.1988, III ARN 7/88). Z przepisu art.145 § 2 Ordynacji podatkowej wynika pierwszeństwo pełnomocnika przed podatnikiem w doręczaniu pism. W ocenie składu orzekającego korzystne rozwiązania § 3a art.137 Ordynacji podatkowej stanowiące, iż w przypadkach niniejszej wagi organ podatkowy może nie żądać pełnomocnictwa od małżonka strony, to tym bardziej kiedy J. R. jest ojcem podatnika P. R., to tutaj nie mogło być wątpliwości co do istnienia upoważnienia do działania w imieniu strony przez J. R. Odesłanie przez § 4 art.137 Ordynacji podatkowej do przepisów prawa cywilnego w zakresie pełnomocnictwa uczyniło to rozwiązanie kompletnym. Stąd zdaniem Sądu, kiedy organ odwoławczy prawidłowo wezwał J. R. do usunięcia braków i przedstawienie pełnomocnictwa, co wezwany uczynił w terminie, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało nieprawidłowej interpretacji pełnomocnictwa z dnia 15.09.2004r., przyjmując błędnie, iż pełnomocnictwo jest aktualne w dacie sporządzania, natomiast odwołanie J. R. z dnia 22.06.2004r. od decyzji podatkowej syna P., było działaniem bez upoważnienia, było to działanie niezgodne z art.288 § 1 pkt 1 Op w związku z art.137 § 1-3 Ordynacji podatkowej. Dlatego też na mocy art.137 § 1, 2 i § 3 Ordynacji podatkowej w ocenie Sądu istniały przesłanki do sanacji braków odwołania i w dniu złożenia odwołania J. R. posiadał upoważnienie syna P., do występowania w jego imieniu. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art.145 § 1 pkt 3 lit.c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.200 ppsa.