II SA/Rz 146/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na orzeczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr w przedmiocie niezdolności do pracy -postanawia- skargę odrzucić. SA/Rz 146/05 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M. L. z dnia 20 stycznia 2004 r. (data złożenia w Sądzie) jest wydane w formie zaświadczenia przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy .orzeczenie lekarskie z dnia 2 stycznia 2003 r., stwierdzające niezdolność skarżącej do wykonywania pracy na stanowisku inspektora działu zarządzania zasobami ludzkimi. Rozpatrując złożoną skargę Sąd zważył, co następuje: Skarga we wskazanym wyżej przedmiocie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Wskazane w niej orzeczenie nie należy do działań podjętych w sferze wykonywania administracji publicznej, a wyłącznie tego rodzaju działania mogą zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. O takim zakresie działania sądu decyduje przede wszystkim unormowanie zawarte w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§3 tego artykułu). Szczegółowa regulacja dotycząca trybu wydawania zaświadczeń lekarskich zawarta jest w wydanym na podstawie 179 § 4 i 229 § 8 Kodeksu pracy rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy "(Dz. U. Nr 69 poz. 332 ze zm.). Zgodnie z jego § 3 ust. 4 orzeczenia lekarskie po przeprowadzonych badaniach wydawane są w formie zaświadczeń. Na podstawie wyników badań lekarz wydaje orzeczenie o braku lub istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na określonym stanowisku. Jeżeli pracownik lub pracodawca nie godzi się z treścią wydanego orzeczenia, może wystąpić w ciągu 7 dni od dnia jego wydania z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania. Ponowne badanie jest przeprowadzane w wojewódzkim lub międzywojewódzkim ośrodku medycyny pracy, właściwym ze względu na miejsce wykonywania pracy lub siedzibę pracodawcy. Orzeczenie lekarskie wydane na podstawie ponownego badania jest ostateczne (§5 ust. 1, 2 i 4 tego rozporządzenia). W rozpoznawanej sprawie po przeprowadzeniu badań profilaktycznych skarżąca zaświadczeniem lekarskim z dnia 7 listopada 2003 r. wydanym w Poradni Medycyny Pracy Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego została uznana za zdolną do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Na skutek wniosku pracodawcy o ponowne zbadanie skarżącej, w dniu 2 stycznia 2003 r. w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy zostało wydane zaświadczenie o niezdolności do wykonywania przez nią pracy z uwagi na przeciwwskazania zdrowotne. Zgodnie z treścią powołanych przepisów, orzeczenie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania jest ostateczne. Znajduje to potwierdzenie w załączonej do skargi przez M. L. kserokopii pisma Instytutu Medycyny Pracy z dnia 19 marca 2004 r., informującego skarżącą o wcześniejszym wyczerpaniu przewidzianego prawem trybu postępowania. W świetle powyższego należy stwierdzić, że ani Kodeks pracy, ani w/w rozporządzenie nie przewidują zaskarżenia do sądu administracyjnego wydanych na jego podstawie orzeczeń lekarskich, bowiem nie mieszczą się one w kategoriach spraw wymienionych w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a., a w szczególności w zakresie § 2 pkt 4 tego artykułu (ustawa Wymaga aby wymienione w nim akty i czynności zostały podjęte w sferze wykonywania administracji publicznej, a za takie nie mogą być uznane). Wyklucza to tym samym drogę postępowania przez tym sądem, a wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną. Powyższe przemawia za uznaniem cywilnoprawnego charakteru czynności związanych z wydawaniem zaświadczeń lekarskich, których skutki w postaci konkretnych decyzji pracodawcy będą podlegać zaskarżeniu do sądu pracy. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem rozstrzyganie tego rodzaju spraw nie wchodzi w zakres kognicji sądów administracyjnych, złożona skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu. Z tej przyczyny Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.