I SA/Wa 408/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia 11 lutego 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. G. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] o unieważnieniu postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora [...] w K. i czynności tego organu zmierzające do powołania nowej komisji konkursowej w celu jego prowadzenia. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz dokonanych przez organ czynności zmierzających do powołania komisji konkursowej w nowym składzie. W obszernej skardze skarżący przedstawił, w jaki sposób doszło do przeprowadzenia i unieważnienia konkursu, a także szczegółowe uzasadnienie prawne właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że stosownie do treści art. 1 kpa, przepisy kpa nie mają zastosowania w postępowaniu zmierzającym do powołania na stanowisko dyrektora jednostki badawczo – rozwojowej, ponieważ nie jest to sprawa z zakresu prawa administracyjnego rozstrzygana w formie decyzji administracyjnej. Organ stwierdził, że powołanie jest aktem należącym do sfery prawa pracy, ponieważ zgodnie z art. 68 kodeksu pracy, na jego podstawie nawiązany zostaje stosunek pracy na stanowisku dyrektora. Postanowienie organu sprawującego nadzór nad jednostką badawczo – rozwojową o ogłoszeniu konkursu nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 123 – 125 kpa. Zdaniem organu, czynności postępowania konkursowego takie jak dopuszczenie do udziału w konkursie czy wynik konkursu nie stwarzają dla żadnej osoby żadnego roszczenia ani nie przesądzają w inny sposób o zakresie jej praw i w związku z tym nie mogą zostać uznane za akty administracyjne poddane kontroli sądu administracyjnego, również pismo organu nadzorującego jednostkę badawczo – rozwojową nie jest decyzją administracyjną lecz czynnością z zakresu prawa pracy. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), ustawa niniejsza normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Z powyższego przepisu wynika, że przedmiotem wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy administracyjne są spory co do zgodności z prawem działania organu administracji publicznej w sferze, w jakiej został on upoważniony do kształtowania uprawnień i obowiązków podmiotów – osoby fizycznej, osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej, niepowiązanych z tym organem ani więzami zależności organizacyjnej ani podległości służbowej. Jedną ze stron tych stosunków administracyjnoprawnych jest organ administracji publicznej, drugą zaś ów podmiot, którego sytuacja prawna na mocy norm prawa obowiązującego została powiązana z sytuacją prawną organu w ten sposób, że organ ten może w sposób władczy i jednostronny konkretyzować jego prawa i obowiązki (J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 14). Zgodnie z art. 21 ust. 2, 4 i 5 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo – rozwojowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 388 z późn. zm.) dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej powołuje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką, spośród kandydatów wyłonionych w drodze konkursu, po zasięgnięciu opinii rady naukowej. W razie powołania na funkcję dyrektora osoby niebędącej pracownikiem jednostki badawczo-rozwojowej, powołanie na tę funkcję powoduje równocześnie nawiązanie stosunku pracy w jednostce badawczo-rozwojowej. Wyłonienie kandydata na funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej następuje w drodze konkursu zarządzanego przez organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową. Konkurs rozstrzyga komisja konkursowa, powołana przez organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową. W przypadku stwierdzenia przez komisję konkursową, że żaden z kandydatów nie spełnia warunków do objęcia funkcji dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej, lub stwierdzenia naruszenia zasad przeprowadzenia konkursu, organ sprawujący nadzór nad tą jednostką zarządza ponowne przeprowadzenie konkursu, stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki z dnia 10 września 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania konkursowego przy wyłanianiu kandydatów na funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 1101). Przytoczone wyżej przepisy wskazują, że postępowanie zmierzające do powołania kandydata na stanowisko dyrektora jednostki badawczo – rozwojowej, w tym unieważnienie postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora, nie jest sprawą z zakresu prawa administracyjnego, rozstrzyganą w formie decyzji administracyjnej, lecz należy do sfery prawa pracy, dlatego też wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), orzeczono jak w sentencji.