II SA/Po 2884/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędzia WSA Bożena Popowska Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2005 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę /-/B. Popowska /-/J. Stankowski /-/M. Dybowski MW 4/II SA/Po 2884/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 104 kpa. oraz art. 2a ust. 4, art. 27 ust. 4 pkt 1 i art. 35 a ust. 1 pkt 5 i ust. 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz ust. 2 pkt 2, 4 i 8 obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 V 2002 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od dnia 1 czerwca 2002 r. (M.P. nr 19, poz. 338) Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. odmówił K.W. przyznania zasiłku stałego wyrównawczego. Organ uznał, że Wnioskodawca nie spełniał kryteriów przyznania tego świadczenia, określonych w art. 27 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2a ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, gdyż z uwagi na orzeczony lekki stopień niepełnosprawności nie można go uznać za osobę całkowicie niezdolną do pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji K.W. wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiąga jakichkolwiek dochodów. Odwołujący się podkreślił także, że przewlekle choruje i wymaga stałego leczenia rehabilitacyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., nr 72, poz. 748 ze zm.) i § 1 pkt 15 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1999 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. nr 13, poz. 1150), a także art. 129 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 i 2 kpa., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, iż odwołanie K.W. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ wskazał na dyspozycje przepisów art. 129 § 1 i 2 kpa., zgodnie z którymi odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Kolegium podkreśliło, że Odwołujący się otrzymał decyzję dnia [...] r., a odwołanie wniesiono dopiero dnia [...]r., bez złożenia jednoczesnego wniosku o przywrócenie przekroczonego o jeden dzień terminu. W skardze do tutejszego Sądu K.W. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W pozostałym zakresie Skarżący przytoczył te same argumenty, co w odwołaniu, informując dodatkowo, że jego trudna sytuacja życiowa uległa pogorszeniu z uwagi na fakt, że spalił mu się dom. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało w całości swą dotychczasowa argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 129 § 1 i § 2 kpa. odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Skoro w niniejszej sprawie Skarżący otrzymał decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. dnia [...], to termin do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie upłynął dnia [...] r. Odwołanie wniesione dnia następnego, tj. [...] r. należy potraktować jako wniesione po terminie. Słusznie zatem pozostawiono odwołanie bez rozpoznania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano Skarżącemu na możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Czynności tej należało dopełnić wraz z wniesieniem odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Tutejszy Sąd nie ma kompetencji do rozpatrzenia takiego wniosku. W związku z tym, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem, należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). /-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski MW