II OZ 412/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA A. Plucińska-Filipowicz (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2005r. sygn. akt II SA/Gd 578/01 o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. K. i M. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: - oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku. Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny jest emerytura w wysokości 2.100 zł brutto miesięcznie oraz dochody ze stosunku pracy małżonki w wysokości 1.050 zł miesięcznie. Wbrew zobowiązaniu z dnia 3 grudnia 2004r. skarżący nie przedłożył żądanych dokumentów uwiarygodniających oświadczenie o stanie majątkowym. W złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu, pełnomocnik skarżącego wywodzi, iż praktyka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku polegająca na wzywaniu wnioskujących o przyznanie prawa pomocy do nadesłania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów źródłowych jest sprzeczna z przepisami o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższy przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Należy zauważyć, że przepis art. 255 powołanej ustawy stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie i działanie Sądu oparte na powołanej podstawie prawnej zasługuje na aprobatę, gdyż zmierzało jedynie do dokładnego zbadania wszelkich okoliczności celem rozpatrzenia wniosku H. K. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.