IV SA/Wr 501/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na zarządzenie Burmistrza Miasta P. Z. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia miesięcznych stawek czynszu za lokale mieszkalne i lokale socjalne stanowiące mieszkaniowy zasób gminy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia [...]r. H. B. wniósł skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta P. Z. z dnia [...]r., nr [...]w sprawie ustalenia miesięcznych stawek czynszu za lokale mieszkalne i lokale socjalne stanowiące mieszkaniowy zasób gminy. W uzasadnieniu zarzucił, że kwestionowane zarządzenie narusza przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Pismem Sądu z dnia [...]r. wezwano skarżącego, by oświadczył, czy występował do Burmistrza P. Z. z wezwaniem do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego w związku z wydaniem w.w. zarządzenia. W odpowiedzi H. B. oświadczył, że poinformował D. Urząd Wojewódzki we W. o niezgodnej z prawem podwyżce stawek czynszu przez Miejski Zakład Komunalny na podstawie w.w. zarządzenia nr [...]. Urząd ten jednak uznał się za niewłaściwy w sprawie i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez Radę Gminy w P., stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. Sprawa potoczyła się biegiem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm./, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że podmiot, który na podstawie art. 101 tej ustawy wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę rady gminy, musi przede wszystkim wykazać przed sądem, że zwrócił się do właściwego organu gminy o zmianę lub uchylenie uchwały w zakresie przez niego kwestionowanym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje niekwestionowane stanowisko, że za spełnienie omawianego warunku nie można uznać skierowania do Wojewody jako organu nadzoru żądania kontroli legalności uchwały /zarządzenia/ w trybie art. 91 ustawy samorządowej. Należy przy tym zauważyć, że skarżący w wystąpieniu do Wojewody z dnia [...]r. nie żądał w istocie kontroli legalności przedmiotowego zarządzenia lecz poinformował ten organ o niezgodnej z prawem zdaniem skarżącego, podwyżce stawek czynszu przez Miejski Zakład Komunalny. Uchwałą Nr [...]r. Rady Miejskiej w P. Z. z dnia [...]r. w sprawie załatwienia skargi z dnia [...]r. na działalność Burmistrza Miasta /.../ oraz na działalność Miejskiego Zakładu Komunalnego w zakresie treści umów najmu gminnych mieszkań zarzuty skarżącego uznano za bezzasadne /skarga na tę uchwałę została wyłączona do odrębnego postępowania/. W sprawie bowiem jest bezsporne, że H. B. nie wystąpił do organu samorządowego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa związanego z wydaniem zarządzenia nr [...]Burmistrza P. Z.. Tymczasem, zarówno językowa wykładnia art. 101 ust. 1 tej ustawy, jak i wykładnia systemowa jej przepisów prowadzą do wniosku, że "wezwanie do usunięcia naruszenia", o jakim mowa w art. 101 ust. 1, stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy a nie do organu nadzoru. W związku z niewyczerpaniem wskazanego wyżej trybu warunkującego dopuszczalność skargi na przedmiotowe zarządzenie Burmistrza P. Z., skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ w zw. z art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym, orzeczono jak w sentencji.