II OSK 1452/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 649/05 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi E. i J. L. na pismo Starosty [...] z dnia [...] nr L.Dz. [...] w przedmiocie zawiadomienia o przyjęciu zgłoszenia robót budowlanych postanawia oddalić skargę kasacyjną. Uzasadnienie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. i J. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1961/02. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że powołane przez skarżących okoliczności nie spełniają przesłanek dla wznowienia postępowania przewidzianych przez art. 271, 272 i 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 tej ustawy. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i J. L., reprezentowani przez adwokata S. C., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania i zarzucając mu naruszenie art. 280 § 1, art. 281 i 282 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez bezzasadne odrzucenie skargi o wznowienie postępowania oraz art. 271 do 273 tej ustawy przez bezzasadne oddalenie skargi o wznowienie postępowania mimo istnienia ku temu podstaw. W uzasadnieniu skarżący stwierdzili, że zaskarżone postanowienie jest bezzasadne i zostało wydane z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów. Sąd nie rozpoznał istoty sprawy i nie dokonał żadnych ustaleń co do istnienia przesłanek do wznowienia postępowania z powodu nieważności przewidzianej w art. 271 i 273 § 1 wskazanej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przesłanki do wznowienia postępowania wymienione są enumeratywnie w art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 271 stanowi, iż wznowienia postępowania można żądać: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie z art. 272 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Na podstawie art. 273 § 1 wskazanej ustawy można żądać wznowienia wówczas gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Przepis § 2 przewiduje wznowienie w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, zaś § 3 w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Rozpoznając skargę kasacyjną E. i J. L. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postawione w niej zarzuty są bezpodstawne. Naruszenie art. 270, art. 271 i art. 272 wskazanej ustawy, które zdaniem skarżących miało miejsce w niniejszej sprawie nie znajduje potwierdzenia w świetle dokumentów zgromadzonych w sprawie. Skarżący w swojej skardze o wznowienie nie przytoczyli żadnej okoliczności, która spełniałaby przesłanki niezbędne dla uwzględnienia skargi o wznowienie. Wskazali oni bowiem na uchybienia w trakcie postępowania przed organami administracji publicznej oraz na naruszenie przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego, które to naruszenia nie mogą stanowić przesłanki wznowienia. Nie może mieć także znaczenia dla sprawy wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 1592/97, albowiem nie został on wydany w niniejszej sprawie, a ponadto nie może być uznany za dowód lub okoliczność mającą wpływ na wynik sprawy, na która skarżący nie mogli powołać się wcześniej. Sąd bada bowiem każdą sprawę osobno i wydaje orzeczenie zależne od zebranego materiału, ustaleń i zaistniałych okoliczności i dotyczy ono tylko tej sprawy, w której zapadło. Całkowicie chybiony jest także zarzut, że Sąd nie rozpoznał sprawy i nie dokonał żadnych ustaleń co do istnienia przesłanek do wznowienia postępowania z powodu nieważności przewidzianej w art. 271 i 273 § 1 wskazanej ustawy. Sąd nie rozpoznawał sprawy co do istoty, albowiem po zbadaniu dopuszczalności skargi o wznowienie zasadnie uznał, że nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i odrzucił ją, zgodnie z dyspozycją art. 280 § 1 tejże ustawy. Dodać należy, iż wprowadzony ustawą wymóg z art. 175 § 1 sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika wiąże się z wymogami formalnymi, jakim powinien odpowiadać ten środek odwoławczy. Skarga kasacyjna oprócz wskazania właściwych podstaw zaskarżenia powinna zawierać właściwe uzasadnienie, a w przypadku podstawy z art. 174 pkt 2 także wykazanie, iż naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna tym wymogom nie odpowiada. Z uwagi na to, iż Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej rozpoznanie sprawy ograniczył do zbadania czy zostały naruszone wymienione w skardze kasacyjnej przepisy postępowania. Uznając, jednakże że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 2002 r. Prawo o postępowaniu 30 sierpnia przed sądami administracyjnymi.