II OZ 627/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA A. Gliniecki (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. i J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 399/05 o wstrzymaniu wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Węgrowie z dnia 14 października 2004 r., nr [...] w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na wniosek skarżącego S. R. wstrzymał wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Węgrowie z dnia 14 października 2004 r., nr [...], którą nakazano rozbiórkę samowolnie wybudowanych obiektów: wagi samochodowej, płyty betonowej i prefabrykatów muru oporowego, stanowiących całość techniczno-użytkową związaną z istniejącym zakładem pracy — w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Węgrowie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący podnosząc we wniosku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania decyzji przytoczył okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonana aktu, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako ppsa. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli P. i J. J. podnosząc, że samowola budowlana nie może być utrzymywana ich kosztem. Samowola ta zakłóca bowiem spokojne życie i powoduje zanieczyszczenie środowiska. Pismem z dnia 24 maja 2005 r., pełnomocnik P. i J. J. uzupełnił zażalenie podnosząc, że wobec S. R. prowadzone jest postępowanie przygotowawcze z powodu popełnionej samowoli budowlanej. Pełnomocnik podkreślił też, że działalność prowadzona przez S. R. jest rażąco szkodliwa i nie jest prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. W załączeniu do pisma przedstawił potwierdzające te okoliczności dokumenty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie wniesione w sprawie, nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przesłanki wstrzymania wykonania aktu, zostały określone w art. 61 § 3 ppsa, który to przepis z racji swego charakteru nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej, mając na uwadze interes jednej i drugiej strony postępowania. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, jednak z natury swej, jest czynnością, która stwarza "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" i te okoliczności miał na uwadze Sąd pierwszej instancji, podejmując zaskarżone postanowienie. Wniesione zażalenie, jak i pismo pełnomocnika z dnia 24.05.2005 r. wskazują na okoliczności niewykluczone, że mające istotne znaczenie w sprawie, nie mogą one jednak zmienić stanowiska w przedmiocie zaskarżonego postanowienia, bowiem dotyczą one w istocie tego, co ma rozstrzygnąć Sąd rozpoznając skargę S. R., a nie zasadności wstrzymania nakazu rozbiórki. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.