II SA/Wr 2817/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant:- Po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez H. i H. S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a przekazanej po zmianie właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], wydana w sprawie uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia 23 maja 2002 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 4 marca 2002 r., a dotyczącej zmiany decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu skarżącym pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ orzekł o uchyleniu przedmiotowej decyzji Starosty [...] i o umorzeniu postępowania w sprawie. Decyzję doręczono skarżącym w dniu 16 sierpnia 2002 r., natomiast skargę wysłano drogą pocztową w dniu 5 grudnia 2002 r. Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia został prawomocnie oddalony postanowieniami WSA w Opolu z dnia 22 listopada 2004 r. oraz NSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 258/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Po myśli art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady nie działania prawa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli pod kątem przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Z kolei przepis art. 27 ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymali zaskarżoną decyzję w dniu 16 sierpnia 2002 r. i z taką datą potwierdzili jej odbiór. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 września 2002 r. Skarżący wnieśli skargę w dniu 5 grudnia 2002 r., czyli po upływie terminu do jej złożenia. Z uwagi na regulację wynikającą z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270 ze zm.), nakazującą podobnie jak przywołany wyżej art. 27 ust. 2 ustawy o NSA w sposób bezwzględny (bez względu na okoliczności sprawy i wielkość przekroczenia terminu) odrzucenie skargi wniesionej po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, do którego przekazano sprawę według właściwości, orzekł jak na wstępie.