II OZ 171/05
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2005-05-06
Skład orzekający: Andrzej Gliniecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może wymierzyć organowi grzywnę za niedotrzymanie terminu przekazania akt sprawy, nawet jeśli organ ostatecznie spełnił ten obowiązek po wezwaniu sądu?Ratio decidendi
Tak, Wojewódzki Sąd Administracyjny może wymierzyć organowi grzywnę za niedotrzymanie terminu przekazania akt sprawy zgodnie z art. 54 § 2 PPSA, nawet jeśli organ ostatecznie spełnił ten obowiązek po wezwaniu sądu. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym organ do wykonania obowiązków procesowych i nie jest ograniczone do przypadków, gdy obowiązek nie został spełniony w ogóle.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 200 zł za niedotrzymanie terminu przekazania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Mimo że organ ostatecznie przekazał brakujące kopie akt po wezwaniu sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł zażalenie na postanowienie o grzywnie, argumentując, że przekazał dokumenty, którymi dysponował, i spełnił wezwanie sądu w wyznaczonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Oddalić zażalenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04 o wymierzeniu Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w wysokości 200 zł. w sprawie z skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2004 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a oddalić zażalenie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA SA/Wa 1414/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na wniosek J. S., wymierzył Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 200 zł. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego był zobowiązany przekazać akta administracyjne w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi na jego decyzję wraz z odpowiedzią na zarzuty skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga została wniesiona w dniu 15 września, natomiast przy odpowiedzi na skargę wniesionej w dniu 8 października 2004 r., brakowało części akt administracyjnych, których kopie zostały przekazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dopiero po wezwaniu Sądu z dnia 16 listopada, w dniu 29 listopada 2004 r. Odpis postanowienia doręczono Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 28 grudnia 2004 r.
Zażalenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło do Sądu w dniu 4 stycznia 2005 r. W zażaleniu tym podniesiono, że pismem z dnia 7 października 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił odpowiedzi na skargę i wraz z nią przekazał dokumenty, "którymi dysponował przy wydawaniu kwestionowanego rozstrzygnięcia". Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że po otrzymaniu wezwania Sądu w dniu 22 listopada 2004 r., w wyznaczonym przez Sąd terminie przesłał kopie akt, do których nadesłania był wezwany, wyjaśniając przyczynę braku możliwości przesłania oryginałów. Jednocześnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia 17 grudnia 2004 r.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W odpowiedzi
na zażalenie, z dnia 20 stycznia2005 r., skarżący wniósł o jego oddalenie.
Sygn. akt II OZ 171/05
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; organ, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Przepis ten określa termin, w którym należy pod rygorem wymierzenia grzywny wykonać wszystkie określone w nim obowiązki.
Wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. do czasu orzekania w sprawie. Oznaczałoby to możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule, w zależności od okoliczności sprawy. W związku z powyższym należy uznać, że Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ (art. 55 § 1 p.p.s.a), choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek.
W niniejszej sprawie, na podstawie art. 55 § 1, postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/04, sąd na wniosek skarżącego z dnia 16 listopada 2004 r. (data wpływu 18 listopada 2004 r.) wymierzył grzywnę organowi w wysokości 200 zł.
Należy co prawda zauważyć, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 9 listopada 2004 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego
został (pismem Sądu z dnia 16 listopada 2004 r.) wezwany do nadesłania brakujących akt. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował się do
Sygn. akt II OZ 171/05
powyższego wezwania Sądu i w wyznaczonym terminie przekazał kopie brakujących akt, jednak był to już dodatkowy termin, wyznaczony przez Sąd na skutek niezachowania terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tych okolicznościach trudno odmówić zasadności wnioskowi skarżącego, złożonemu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r. nie narusza prawa.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło