VII SA/Wa 1074/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2005 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2003r. na podstawie art. 28 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora B. R., złożonego w dniu 18.11.2003 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego z pracownią plastyczną na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. M. w W. W uzasadnieniu decyzji Prezydent wskazał, że przedłożony projekt budowlany jest zgodny z warunkami decyzji Nr [...] z dnia [...].11.2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza Gminy [...], jest kompletny i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor uzyskał wymaganą decyzję [...] z dnia [...].01.2004r. umarzającą postępowanie w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej na przedmiotowej działce. Organ wskazał, że Inwestor posiada zapewnienia dostaw energii, wody i odbioru ścieków. Organ wskazał ponadto, że strony zostały prawidłowo powiadomione o toczącym się postępowaniu i uczestniczyły czynnie w postępowaniu. Decyzję Prezydenta zaskarżyli sąsiedzi E. O., H. B. podnosząc , iż budynek objęty pozwoleniem na budowę nie spełnia wymogów budynku jednorodzinnego oraz ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, a przed organami nadzoru toczy się postępowanie o nakazanie inwestorowi rozbiórki samowoli budowlanej na działce nr [...]. Odwołanie złożyła również M. S., wskazując również na toczące się postępowanie dot. rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku na przedmiotowej . Ponadto skarżąca wskazuje , iż zaskarżona decyzja została wydana w czasie , gdy postanowienie Nr [...] o podjęciu omawianego postępowania nie było ostateczne. Podnosi również, że projekt zagospodarowania działki jest niezgodny z wymogami decyzji Nr [...] 2001 z dnia [...].11.200 lr. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i wymaganiami ochrony środowiska. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].05.2004r. na podstawie art. 138 § 2 KPA uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] wskazano , iż z części rysunkowej przedłożonego projektu architektoniczno-budowlanego nie wynika jednoznacznie jaka część budynku przeznaczona została na lokal użytkowy Zdaniem organu jednoznacznego wyjaśnienia przez organ I instancji wymaga kwestia dotycząca decyzji Nr [...] PINB z dnia [...].06.200lr. oraz decyzji Nr [...] PINB z dnia [...].04.2001r. nakazujących inwestorowi rozbiórkę samowoli budowlanej na przedmiotowej działce. Wyjaśnienia wymaga również, zdaniem organu, kwestia dojazdu do omawianej nieruchomości tj. wytyczeniu w/w dojazdu na planie zagospodarowania działki i doprowadzenia do zgodności inwestycji z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2001r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym w zakresie dotyczącym uzyskania uzgodnień w zakresie infrastruktury technicznej tj. MPWiK. Skargę na powyższą decyzję złożył inwestor B. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego ustawodawca nie widzi żadnej różnicy pomiędzy pojęciem i definicją budynku mieszkalnego jednorodzinnego (art. 3 pkt.4 Prawa budowlanego), a pojęciem i definicją pracowni plastycznej jako takiej, przez co, zdaniem skarżącego, należy rozumieć, iż jest ona utożsamiana i zrównywana z funkcjami i sposobem eksploatacji oraz użytkowania jak w przypadku w/w budynku mieszkaniowego jednorodzinnego. Zdaniem strony skarżącej pracowni plastycznej nie można utożsamiać i zrównywać z pojęciem i funkcją lokalu użytkowego. Odnosząc się do kwestii drogi dojazdowej inwestor wskazał, że droga dojazdowa do omawianej działki Nr. [...] została poprowadzona przez jego inne dwie działki notarialne (Nr.[...] i [...]). a nie grunty należące do osób trzecich. Zdaniem inwestora droga dojazdowa do działki Nr.[...] przechodząca przez inne działki inwestora nie wymaga zatem żadnych ustaleń i zezwoleń. Według inwestora, sprawa legalizacji tymczasowych obiektów kontenerowych i blaszanych magazynów, zdaniem inwestora trwale niezwiązanych z gruntem i postawionych jeszcze w 1987 roku, nie ma wpływu i znaczenia dla sprawy zezwolenia na budowę docelowego domu mieszkalnego z pracownią plastyczną, albowiem w/w tymczasowe obiekty blaszane, mają zostać rozebrane po uprawomocnieniu się zezwolenia na budowę i zakończeniu budowy, gdyż służyć miały między innymi jako zaplecze dla planowanej już w 1987 roku inwestycji, a nie być obiektami trwałymi i szpecącymi działkę inwestora. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W ocenie Sądu kontrolowana decyzja zapadła z naruszeniem przepisu art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego . Zgodnie z art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W orzecznictwie NSA powszechnie przyjęto, że wydanie decyzji kasacyjnej stanowi wyjątek od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym, a zatem nie może być ona podjęta w innych sytuacjach niż te, które zostały określone w art. 138 § 2. Niedopuszczania jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. (Por. np. wyroki: z 10 kwietnia 1997 r., I SA/Po 1237/96; z 16 czerwca 1997 r., II SA/Kr 2024/96 i z 28 maja 1998 r., I SA/Lu 519/97,1 SA 343/00) Organ odwoławczy uchylił się od przeprowadzenia dodatkowego postępowania na podstawie art. 136 Kpa, w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie a dot. ustalenia kwestii podniesionych w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej. Organ odwoławczy, mający wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, powinien w tym przypadku przeprowadzić postępowanie dowodowe uzupełniające (art. 136 k.p.a.) Dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy tego typu decyzji kasacyjnej jest ograniczona przez to, że art. 138 § 2 w związku z art. 136 kpa przyjmuje jako przesłankę wydania tego typu decyzji określony zakres czynności postępowania wyjaśniającego, a mianowicie "rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części". Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie istnieje, gdyż organ II instancji dysponował projektem technicznym a w ramach przepisu art. 136 k.p.a. mógł i powinien wezwać organ do uzupełnienia dowodów i materiałów i następnie zająć merytoryczne stanowisko w sprawie. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 ust. 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.