I SA/Łd 890/05
PostanowienieWSA w Łodzi2005-10-06
Skład orzekający: P.Kiss
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zmieniającą postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego jest dopuszczalna, jeśli strona nie skorzystała z przysługującego jej odwołania do organu drugiej instancji?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, wydana na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jest decyzją organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji. Błędne pouczenie w decyzji o braku możliwości wniesienia odwołania nie wpływa na dopuszczalność skargi, a jedynie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia.Stan faktyczny
Spółka A zwróciła się o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie, w którym podzielił stanowisko podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej, działając z urzędu, wydał decyzję zmieniającą postanowienie organu pierwszej instancji i uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Organ wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P.Kiss po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany postanowienia organu I instancji a tym samym uznania stanowiska podatnika w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
I SA/Łd 890/05
UZASADNIENIE
W dniu 16 marca 2005r. Prezes Zarządu Spółki A wystąpił do II Urzędu Skarbowego Ł.-B. o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego.
Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik II Urzędu Skarbowego Ł.-B. podzielił stanowisko strony wyrażone we wniosku, iż w przypadku rozliczania przez podatnika sprzedaży samochodów używanych metodą VAT marża, podatek akcyzowy wchodzi w skład kwoty nabycia w/w samochodów, o której mowa w art.120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.
W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając na podstawie przepisu art. 14b §5 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60) wydał decyzję, którą zmienił postanowienie Naczelnika II Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] w sprawie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, a tym samym za nieprawidłowe uznał stanowisko podatnika zawarte we wniosku z dnia 16 marca 2005 roku. Organ podatkowy stwierdził, że decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, a w zakresie niezgodności z prawem może być zaskarżona zgodnie z treścią art. 3 §2 pkt 1, art. 13 §1 i § 2, art. 52 §1 i §2, art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Odpis powyższego rozstrzygnięcia strona odebrała w dniu 2 czerwca 2005r.
W dniu 3 sierpnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., którą to decyzją organ zmienił z urzędu postanowienie Naczelnika II Urzędu Skarbowego Ł.-B. wydane w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi a jeżeli Sąd nie podzieli tego wniosku o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga niniejsza podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 14b §5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14a §4 Ordynacji podatkowej z urzędu, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo lub orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem jest wynikiem zmiany przepisów. Wprawdzie powołany przepis posługuje się określeniem "organ odwoławczy" to jednak nie ulega wątpliwości, iż nie jest to postępowanie odwoławcze lecz pierwszoinstancyjne. Organ orzeka bowiem po raz pierwszy w nowej sprawie administracyjnej jaką jest uchylenie lub zmiana postanowienia wydanego w sprawie o wydanie interpretacji prawa podatkowego. Skoro tak to od decyzji tej, jako decyzji organu I instancji służy odwołanie do organu II instancji zgodnie z przepisami o postępowaniu podatkowym, zawartymi w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu przepisy powołanego działu winny być stosowane na zasadach ogólnych, brak wyraźnego wyłączenia skutkuje przyjęciem, iż mają one zastosowanie. Stosowania przedmiotowych przepisów nie wyłącza również zawarte jedynie w art. 14a §5 Ordynacji podatkowej odesłanie do odpowiednich przepisów art. 169 §1 i §2 oraz art. 170 §1 w/w ustawy. Odesłanie to znajduje zastosowanie wyłącznie do załatwienia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wniosku podatnika o dokonanie interpretacji. Postępowanie toczące się na podstawie art. 14b §5 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest nowym postępowaniem, postępowaniem jurysdykcyjnym, do którego nie mają zastosowania przepisy regulujące wyłącznie kwestię załatwienia wniosku. Przez odesłanie do odpowiedniego stosowania niektórych przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej - a contrario wyłączając stosowanie pozostałych przepisów tego działu do postępowania mającego na celu załatwienie wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji - ustawodawca nie wyłączył stosowania przepisów tego działu w przypadku postępowania w przedmiocie zmiany lub uchylenia postanowienia zawierającego interpretację przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego z urzędu.
Przedmiotem badanej przez Sąd skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydana na podstawie art. 14b §5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie zatem z przytoczoną regulacją ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dla skutecznego wniesienia skargi do Sądu strona powinna wykorzystać wszystkie przysługujące jej środki odwoławcze. Strona winna zatem wpierw wnieść odwołanie od decyzji uchylającej postanowienie organu I instancji i dopiero od nowowydanej decyzji przysługiwać jej będzie prawo wniesienia skargi do Sądu, zgodnie z regulacją zawartą w treści art. art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dodatkowo należy wskazać, że na dopuszczalność skargi w niniejszej sprawie nie wpływa fakt zamieszczenia w zaskarżonej decyzji błędnego pouczenia. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, iż od decyzji przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wprawdzie przepis art. 214 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnej albo brak takiego pouczenia. Jednakże przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w ramach postępowania podatkowego nie stosuje się go w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Unormowanie powyższe wprawdzie nie może pozbawiać strony przysługujących jej uprawnień, ale nie może także kreować dla niej uprawnień dodatkowych, wykraczających poza katalog określony przepisami prawa. Błędne pouczenie będzie natomiast stanowiło uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1998 roku, I SA 1065/97, ONSA 1998/4/135; postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998 roku, I SA 230/97, nie publikowane).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło