I SA/Ke 302/05

Sygnatura akt: I SA/Ke 302/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie: Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant: ref. staż. Krzysztof Czarnecki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23.11.2005 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]numer [...] w przedmiocie : odmowy zastosowania ulgi w podatku rolnym 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. W. zwrot kosztów postępowania w wysokości 276,73 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych siedemdziesiąt trzy grosze) Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr.[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...]nr. [...] odmawiającą K. W. zastosowania ulgi w podatku rolnym z tytułu nabycia gruntów od Agencji Nieruchomości Rolnych. W uzasadnieniu wskazano, że K. W. w czerwcu 1995 roku zawarł z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa umowę dzierżawy gruntu o powierzchni 21,01 ha położonego w K. na okres 10 lat. Tym samym od lipca 1995r. stał się podatnikiem podatku rolnego z dzierżawionych gruntów. Następnie w dniu 9 lipca 2004r. K. W. dzierżawiony grunt zakupił od Agencji Nieruchomości Rolnych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym(Dz.U. Z 1993r. Nr. 94 poz. 431 ze zm.) podatnikowi podatku rolnego, przysługuje zwolnienie od opodatkowania gruntów nabytych w drodze kupna lub gruntów będących zasobami Własności Rolnej Skarbu Państwa, objętych w trwałe zagospodarowanie, przeznaczonych na utworzenie nowego gospodarstwa rolnego lub powiększenie już istniejącego do powierzchni nie przekraczającej 100 ha. Skoro nabyte grunty znajdowały się w dzierżawie skarżącego od 1995r. to ich nabycie w 2004r. nie spowodowało utworzenia nowego gospodarstwa ani powiększenia gospodarstwa już istniejącego, co powoduje, że nie zaistniały przesłanki do zwolnienia nabytych gruntów od opodatkowania podatkiem rolnym. Nadto art . 12 ust. 7 i 8 tejże ustawy stanowi, że zwolnienia i ulg z tytułu nabycia gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są grunty objęte uprzednio przez nabywcę w trwałe zagospodarowanie, przy czym za trwałe zagospodarowanie uważa się objęcie gruntów w dzierżawę lub użytkowanie na okres nie krótszy niż 10 lat. Oznacza to, że skoro skarżący posiadał przedmiotowe grunty w trwałym zagospodarowaniu od 1995r. to nie stosuje się do niego zwolnienia podatkowego o który mowa w art.12 ust. 4 a cytowanej ustawy o podatku rolnym. Organ wskazał nadto, że treść niekorzystnej dla podatnika decyzji z 1996r. odmawiającej umorzenia podatku rolnego nie może podlegać merytorycznej ocenie w sprawie niniejszej a niezależnie od tego jej treść nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy . W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze K. W. nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Naruszenia prawa skarżący upatruje w tym , że organ stwierdza, iż niekorzystna dla niego decyzja z 1996 jest prawomocna i nie może być aktualnie przedmiotem rozstrzygnięcia. Pod adresem zaskarżonej decyzji K. W. nie wysunął żadnych merytorycznych zarzutów wskazując jedynie, że zwolnienie od podatku rolnego poprawiłoby jego sytuację majątkową. Nadto podniósł, że decyzją czuje się oszukany albowiem inni rolnicy korzystają z ulg, których jemu odmówiono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr.153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie rozstrzygnięcie, które narusza prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na jego wynik. Zaskarżona decyzja narusza prawo choć nie z przyczyn wskazanych w skardze. Wychodząc poza granice skargi do czego uprawnia dyspozycja art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz. 1270 ze zm.) należy stwierdzić, że orzekające w sprawie organy obu instancji nie wyjaśniły wszystkich okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy te nie wyjaśniły bowiem kto jest z mocy prawa podatnikiem podatku rolnego od zakupionych przez skarżącego gruntów. Z przedłożonych przez organ materiałów wynika, że przedmiotowe grunty zakupił skarżący wraz z żoną A. W. W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym(Dz.U.Nr.93.94.431) jeżeli grunty podlegające opodatkowaniu stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej osób, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Wyjątek od powyższej regulacji zawiera kolejny 6 ustęp cyt. wyżej art. 3 ,który stanowi, że jeżeli grunty o których mowa w ustępie 5, stanowią gospodarstwa rolne, obowiązek podatkowy ciąży na tej osobie będącej współwłaścicielem(posiadaczem), która to gospodarstwo prowadzi w całości. Okoliczności tej organy podatkowe obu instancji nie zbadały mimo, że posiadały jak wynika z akt sprawy informację, że przedmiotowe grunty stanowią współwłasność obojga małżonków. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe ustalą zatem czy przedmiotowe gospodarstwo prowadzą obydwoje współmałżonkowie czy też jedno z nich. Zbadanie tej okoliczności pozwoli bowiem na prawidłowe ustalenie osoby zobowiązanej do uiszczenia podatku oraz kręgu osób zainteresowanych wynikiem sprawy . Należy bowiem pamiętać, że tylko podatnik podatku rolnego może starać się o zastosowanie ulgi o ile takowa z mocy przepisów prawa mu przysługuje. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do orzekania w sprawie wynika z rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13 sierpnia 2004r w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie(Dz.U.Nr. 187 poz. 1926).