II OSK 807/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Spółki z o.o. "F." w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Go 626/05 w sprawie ze skargi Spółki z o.o. "F" w K. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Go 626/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę F. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...] o uchyleniu we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Decyzją powyższą, Starosta S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącej Spółce zgody na zmianę pozwolenia na budowę wiat do hodowli norek, w zakresie określonym w tej decyzji, w miejscowości B. na działkach nr 178/57 i 178/58. W związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2002 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na budowie wiat o konstrukcji drewnianej, budynku gospodarczo-garażowo-magazynowego, budynku socjalno-biurowego, przyłącza energetycznego, wodociągowego i zbiornika na ścieki i gnojowicę, projektowanej do realizacji na terenie położonym w miejscowości B., nr ewid. gruntu 178/57 i 178/58, Starosta wznowił postępowanie zakończone decyzją o zmianie pozwolenia na budowę. Po wznowieniu postępowania, Starosta S., stwierdziwszy zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. uchylił swoją decyzję ostateczną z dnia [...] lipca 2004 r. oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zgody na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji Wojewoda Lubuski decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Na powyższą decyzję Spółka F. złożyła skargę do sądu administracyjnego, kwestionując stanowisko organu co do wystąpienia przyczyn uzasadniających uchylenie ostatecznej decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał skargę za niezasadną podzielając ustalenia organów co do wystąpienia przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty S. z dnia [...] lipca 2004 r. W rozpoznawanej sprawie, po wznowieniu postępowania postanowieniem Starosty S. z dnia [...] grudnia 2004 r., uchylono decyzję, która została wydana w oparciu o decyzję rażąco naruszającą prawo. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważność decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji została skontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., który wyrokiem z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Go 480/05 oddalił skargę Spółki F. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd I instancji podzielił zarzut naruszenia art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego w postaci niewłaściwego podania przez organ odwoławczy podstawy prawnej przez wskazanie jedynie przepisu proceduralnego - art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uchybienie to nie wpływa jednak zdaniem Sądu na treść rozstrzygnięcia sprawy. Od powyższego wyroku F. Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej postawiono zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że zastosowanie tego przepisu w niniejszej sprawie było uzasadnione. Skarżąca Spółka podkreśla, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę została dołączona ważna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wykonanie powyższego obowiązku pozwalało organowi na sprawdzenie - przed wydaniem pozwolenia na budowę - zgodności projektu zagospodarowania działki oraz projektu budowlanego z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze kasacyjnej podniesiono także zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przez "zbyt ogólnikowe uzasadnienie części konkluzji Sądu", które to naruszenie miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Skarżąca Spółka podniosła, że Sąd nie uzasadnił stanowiska, zgodnie z którym stwierdzone naruszenie art. 107 K.p.a. nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wbrew jej twierdzeniom Sąd pierwszej instancji, uznając, iż w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., nie naruszył prawa. Jeżeli bowiem po stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2001 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji powstał stan określony przepisem art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., to Starosta S. zasadnie wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji i mając na uwadze fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zasadnie uchylił swoją ostateczną decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. zezwalającą na budowę ww. wiat i towarzyszących im obiektów oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zgody na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podziela pogląd organu znany z doktryny i orzecznictwa NSA, iż to, że stwierdzenie nieważności decyzji wywołuje skutki ex tunc (czyli od momentu wydania unieważnionej decyzji) nie oznacza, że należy przyjąć koncepcję, iż stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Właściwym trybem do osiągnięcia tego celu jest wznowienie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., w myśl którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeśli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (zob. też wyrok SN z dnia 5 lipca 1996 r. sygn. akt III ARN 21/96, OSNAPiUS 1997, nr 3, poz. 73). Kategoryczne sformułowanie cytowanego przepisu, iż "wznawia się postępowanie", przesądza o tym, że w razie stwierdzenia przez organ administracji jednej z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a. ma on obowiązek wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 645). To postępowanie ma pierwszeństwo w stosunku do innych trybów postępowania administracyjnego, mogących doprowadzić do wyeliminowania ostatecznej decyzji z obrotu prawnego. W tej sytuacji faktycznej i prawnej sprawy na znaczeniu traci drugi zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez zbyt ogólnikowe uzasadnienie "części konkluzji Sądu, które doprowadziły do rozstrzygnięcia jak w zaskarżonym wyroku". Uznając nawet, że uzasadnienie wywodów Sądu jest co do części "konkluzji" ogólnikowe, to w żadnym razie nie miało to wpływu na wynik sprawy. Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 przywołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.