II SAB/Bd 87/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i W. S. na bezczynność Starosty T. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 17 października 2005 r., skarżący G. i W. S. wystąpili do Starosty T. z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego mającego na celu wydanie decyzji wyrównującej odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...] 1993 r., nr [...]. Starosta T. w piśmie z dnia [...]2005 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania wskazując, iż w niniejszej sprawie było już prowadzone postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, w wyniku których podnoszona przez skarżących kwestia została wielokrotnie zbadana i nie stwierdzono naruszenia prawa w zakresie przedmiotowej sprawy. Powołując się na art. 37 § 1 Kp.a. G. i W. S. wnieśli zażalenie do Wojewody [...] w piśmie z 22 listopada 2005 r. zarzucając nie załatwienie sprawy przez Starostę T. w terminie określonym w art. 35 Kp.a. W dniu 7 grudnia 2005 r. G. i W. S. wnieśli skargę do Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Starosty T. w sprawie wyrównania odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną, zarzucając nie podjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. naruszenie art. 7 Kp.a. w związku z art. 77 Konstytucji RP. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 10 stycznia 2006 r. skarżący oświadczyli, że odpowiedź organu wyższego stopnia na wniesione zażalenie z 22 listopada 2005 r. została im doręczona w dniu 23 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu będzie zażalenie z art. 37 K.p.a., które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero po otrzymaniu postanowienia będącego rozstrzygnięciem tak wniesionego zażalenia możliwe jest, z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący wystąpili co prawda do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na nie załatwienie sprawy w terminie, jednak jak wynika z akt sądowych skarga do sądu administracyjnego wystosowana została przed doręczeniem odpowiedzi na wniesione w trybie art. 37 K.p.a. zażalenie. Skarga wpłynęła bowiem do organu 7 grudnia 2005 r., a odpowiedź Wojewody [...] na wniesione zażalenie z 22 listopada 2005 r. została doręczona skarżącym 23 grudnia 2005 r., co potwierdził bezpośrednio w piśmie z 16 stycznia 2006 r. W. S.. Przedstawiony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, iż wniesiona skarga ma charakter przedwczesny, stanowiąc uchybienie proceduralne przesądzające o jej niedopuszczalności. Mając na uwadze powyższe, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił.