II SA/Lu 53/06
PostanowienieWSA w Lublinie2006-01-26
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została wniesiona z uchybieniem terminu, biorąc pod uwagę wcześniejsze wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga została odrzucona z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Sąd uznał, że skarżący, po wcześniejszym odrzuceniu skargi z powodu nieobowiązywania uchwały, ponownie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Po otrzymaniu negatywnego stanowiska organu, skarżący wnieśli kolejną skargę po upływie 30-dniowego terminu. Sąd podkreślił również, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje jednokrotnie w stosunku do określonej uchwały.Stan faktyczny
Skarżący P.Z. i J.Z. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc zarzut uchybienia terminu do jej wniesienia, wskazując na wcześniejsze, trzykrotne wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.Z. i J. Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W skardze na uchwałę Nr [...] z dnia [...]. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy skarżący P. Z. i J. Z. wnoszą o uchylenie tej uchwały, przedstawiając w uzasadnieniu skargi liczne zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wnosi o odrzucenie skargi, zaś w przypadku uznania przez Sąd, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi z przyczyn formalnych wnosi o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ administracji podnosi zarzut uchybienia i naruszenia terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jednocześnie organ podkreśla, że z posiadanej dokumentacji wynika, że skarżący w stosunku do tej samej uchwały skierowali wezwanie do usunięcia naruszenia prawa trzykrotnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniosek organu administracji o odrzucenie skargi jest zasadny.
Zgodnie z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia.
Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Bezsporny w sprawie niniejszej jest fakt, że po raz pierwszy wezwanie takie skarżący skierowali do Rady Gminy w dniu 7 kwietnia 2004 r., po czym wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarga ta została odrzucona, bowiem uchwała w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego weszła w życie z dniem 18 czerwca 2004 r., a więc skoro nie miała mocy obowiązującej – nie mogła naruszyć interesu prawnego lub uprawnienia skarżących.
W tej sytuacji również wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia nie wywołało zdaniem Sądu skutków prawnych przewidzianych w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Kolejny raz skarżący wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego w dniu 3 stycznia 2005 r. O swoim stanowisku Rada Gminy poinformowała skarżących pismem z dnia 28 stycznia 2005 r. Ponadto J. Z. działający także w imieniu syna P. Z. brał udział w sesji Rady Gminy w dniu [...]
W orzecznictwie sądowym zwrócono uwagę na fakt, iż negatywne stanowisko rady gminy w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa może być ujawnione i zakomunikowane wzywającemu w każdy sposób, który dostatecznie ujawnia odmowę żądanego usunięcia naruszenia prawa (vide postanowienie SN z dnia 5 stycznia 2001 r. III RN 54/00 OSNP 2001, nr 21, poz. 633). Nie ma bowiem w ustawie o samorządzie gminnym precyzyjnie określonej formy i trybu udzielania przez organ gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Dlatego też, zdaniem Sądu termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy liczyć od dnia 25 stycznia 2005 r. (od dnia posiedzenia Rady Gminy, na którym skarżący zostali poinformowani o negatywnym stanowisku organu gminy w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa).
Skarżący wnieśli natomiast skargę w dniu 19 grudnia 2005 r., a więc uchybili 30-dniowemu terminowi.
Nawet, gdyby przyjąć (jak to podnoszą skarżący), że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] w której to zawarto sformułowanie "Rada Gminy podtrzymuje w całości dotychczasowe stanowisko zajęte w podjętej uchwale [...] z dnia [...]. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy– to i tak skarżący uchybili również 60-dniowemu terminowi do wniesienia skargi od daty złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten rozpoczął swój bieg od 4 stycznia 2005 r. Dodatkowo podnieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu (vide postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, ONSA 2003, nr 1, poz. 2).
Mając zatem na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.
jp
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło