II SA/Gl 35/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 luty 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M., T. M., A. G., J. B., A. B., Z. M., H. M., A. W., R. W., W. W., N. S., W. S., B. M., Z. T., S. T. i B. M. na uchwałę Rady Miejskiej C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. [...] r. skarżący J. M., T. M., A. G., J. B., A. B., Z. M., H. M., A. W., R. W., W. W., N. S., W. S., B. M., Z. T. oraz S. T. wnieśli bezpośrednio do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2006 r. skarżący wezwani zostali do wykazania, iż po podjęciu uchwały, a przed wniesieniem do Sądu skargi na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] r. nr [...] tj. przed dniem [...] r., wystąpili do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżących wskazał, iż przed przekazaniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w pismach z dnia [...] r., [...] r. oraz [...] r. ( dowód: kopie pism z dnia [...] i [...]r.) W odpowiedzi na wyżej wspomniane wezwania nie uzyskał on żadnej odpowiedzi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. zostało doręczone organowi jeszcze tego samego dnia, co wynika z adnotacji biura podawczego Rady Miasta C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. Nr. 80, poz.717 ze zm.) nie przewiduje skargi indywidualnej na ustalenia projektu studium. Jak stanowi art. 9 ust. 5 wyżej cytowanej ustawy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego, a zatem zgodnie z art. 7 w/w ustawy rozstrzygnięcia wójta, burmistrza ( prezydenta miasta) o nieuwzględnieniu wniosków i uwag dotyczących projektu studium nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jednakże nie można, zdaniem tut. Sądu, wykluczyć skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwalone studium w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( DZ. U. Nr 172, poz. 1441 ze zm. ). Będą to jednak sytuacje wyjątkowe, albowiem skarżący nie zdoła w zasadzie wykazać, że taka uchwała narusza jego interes prawny- wówczas dojdzie do oddalenia skargi. Z kolei z treści art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaś w/w przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje, iż warunkiem dopuszczalności skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia z mocy wskazanych właśnie przepisów ustaw samorządowych, stanowiących, że skargę można złożyć " po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia". Adresatem niniejszego wezwania winien być Prezydent Miasta jako jego reprezentant, stosownie do treści art. 31 wyżej cytowanej ustawy, a nie przewodniczący Rady Miasta C. jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. A zatem wezwane to było nieskuteczne. W razie braku odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczyna swój bieg od upływu dwumiesięcznego terminu liczonego od daty doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia ( uchwała NSA dnia 4 maja 1998 r., sygn. akt F PS 1/98 ONSA 1998/3/78 oraz postanowienie SN z dnia 10 lipca 2002 r., sygn. akt III RN 52/02 OSNP 2003/13/303). Stosownie więc do powyższego 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął się dopiero w dniu [...] r., skarga więc została wniesiona przedwcześnie. Mając powyższe na uwadze skargę należało, stosując przepis art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić.