IV SA/Wa 2137/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewoda [...] wniósł o uchylenie w całości uchwały nr [...] Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. z powodu jej sprzeczności z prawem, a mianowicie art. 18 ust. 2 w zw. z art. 25 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 ze zm.). Organ nadzoru wskazał, że Rada Miasta M. przedmiotową uchwałą dokonała zmian w ustaleniach zawartych w wyłożonym projekcie planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. dla terenu oznaczonego symbolem [...] w ten sposób, że w przeznaczeniu uzupełniającym dla tego obszaru dopuściła obiekty usługowe o pow. całkowitej do 2500 m² i obiekty handlowe o pow. całkowitej do 2000 m², zamiast przyjętych w wyłożonym projekcie planu obiektów usługowych do 1000 m² pow. użytkowej. Nadto z uwagi na przyjętą wielkość tych obiektów zmniejszono wymogi dotyczące wielkości pow. biologicznie czynnej, dokonując zmiany z min. 40 % przyjętych w projekcie wyłożonego planu do min. 25 % pow. biologicznie czynnej dla każdej działki inwestycyjnej w kwestionowanej uchwale. Wojewoda [...] zarzucił także skarżonej uchwale pominięcie ul. [...] w tabeli 1 (ustalenia szczegółowe dla terenów komunikacyjnych) rozdziału III § 13 planu, zatytułowanego - ustalenia dla terenów ciągów komunikacyjnych, mimo, że rysunek planu, stanowiący integralną część planu przedstawia ul. [...] w terenie objętym planem. Zmiany te, jak podkreślił organ nadzoru, wbrew treści art. 25 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie były przedmiotem powtórnego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, co stanowi naruszenie przepisu art. 18 ust. 2 cyt. ustawy. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta M. przyznała, iż mimo dokonania zmian nie doszło do powtórnego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, a częściowa zmiana w części tekstowej planu była konsekwencją uwzględnienia zarzutu wniesionego przez firmę "E." Sp. z o. o. do ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśniła, iż niedokonano powtórnego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, ponieważ uznano, ze zakres dokonanych zmian nie jest zmianą, o której mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Podstawowa funkcja terenu pozostała bowiem niezmieniona i stanowi ją zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, która winna zajmować więcej niż 50 % pow. objętej planem. Odnosząc się do zarzutu pominięcia ul. [...] w tabeli 1 - ustalenia szczegółowe dla terenów komunikacyjnych Rada Miasta M. stwierdziła, iż było to wynikiem przeoczenia. Zaznaczyła, że uchwała od pewnego czasu funkcjonuje już w obrocie prawnym, stanowi przepis prawa miejscowego i na jej podstawie wydano szereg decyzji. Z tego względu wniosła o jej uchylenie tylko w części dot. zapisów dla "przeznaczenia uzupełniającego" w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie stwierdzić należy, iż Wojewoda jako organ sprawujący nadzór nad działalnością gminy mógł stwierdzić nieważność przedmiotowej uchwały jako sprzecznej z prawem w terminie 30-dniowym, liczonym od daty doręczenia mu przedmiotowej uchwały przez Radę Miasta M., czyli od dnia 5.05.2004 r. Takie działanie nadzorcze niewątpliwie zapobiegłoby wydaniu wielu decyzji w oparciu o zakwestionowaną uchwałę nr [...] Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. Upływ tego terminu, nie pozwolił już organowi nadzoru na stwierdzenie nieważności owej uchwały we własnym zakresie. Pozostała zatem tylko możliwość zaskarżenia jej do Sądu Administracyjnego, w oparciu o art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tj. Dz.U. z 1991 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), z której Wojewoda skorzystał. Należy także podkreślić, że korzystając z możliwości wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie, Wojewoda nie był związany terminem jej wniesienia, wynikającym z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Terminu wynikającego z art. 53 ppsa nie można bowiem stosować do innych kategorii skarg, w tym skarg organów nadzoru na uchwały lub zarządzenia organów samorządu terytorialnego. Uznając zatem, że przyznana organowi nadzoru kompetencja do wniesienia skargi na podstawie art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym nie została ograniczona terminem jej realizacji podkreślenia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonuje kontroli podjętej uchwały z punktu widzenia jej legalności, a więc zgodności z prawem. Niewątpliwie, zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), do tego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miała zastosowanie procedura planistyczna sprecyzowana w przepisach dotychczasowych, a więc w ustawie z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z akt sprawy oraz wyjaśnień Rady Miasta M. zawartych w odpowiedzi na skargę, Rada Miasta stwierdziła konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w wyniku uwzględnienia zarzutu firmy "E." Sp. z o. o. Stworzyło to konieczność ponowienia w niezbędnym zakresie czynności, o których mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym z pewnością obowiązek ponownego wyłożenia projektu planu po naniesieniu uwzględnionych zmian. Niedopełnienie tego obowiązku w myśl art. 27 ust. 1 tej ustawy, a więc naruszenie procedury planistycznej, skutkuje nieważnością uchwały rady w całości lub w części. Podobne konsekwencje przewiduje także art. 147 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który nakazuje stwierdzenie nieważności uchwały w całości lub w części. Nie budzi wątpliwości i fakt ten nie został zakwestionowany przez radę, iż inaczej sformułowano w przeznaczeniu uzupełniającym dla obszaru oznaczonego na rysunku planu symbolem [...] dopuszczalną pow. obiektów (dopuszczono obiekty usługowe o pow. całkowitej do 2500 m² i obiekty handlowe o pow. całkowitej do 2000 m², zamiast przyjętych w wyłożonym projekcie planu obiektów usługowych do 1000 m² pow. użytkowej). Brak ponownego wyłożenia projektu planu obejmującego tę zmianę stanowił naruszenie procedury planistycznej. Wadliwości przedmiotowej uchwały, z uwagi na zakres dokonanych zmian, nie ograniczają się jednakże tylko do tego elementu. Podkreślenia wymaga, iż kwestionowana uchwała niemal w całości dotyczy terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...] , dla którego wielkość pow. biologicznie czynnej ustalono odmiennie niż wynikało to z wyłożonego projektu planu (zmniejszono ją z 40 % do 25 %), a ustalenia te znalazły się w części 3 zatytułowanej "warunki zabudowy i zagospodarowania terenu", a nie w "przeznaczeniu uzupełniającym", ponadto wskazać należy na nieuwzględnienie ul. [...] w tabeli 1 (ustalenia szczegółowe dla terenów komunikacyjnych) rozdziału III § 13 planu, zatytułowanego - ustalenia dla terenów ciągów komunikacyjnych. Ulicy tej nie umieszczono w tabeli mimo, że rysunek planu, stanowiący integralną część planu przedstawia ją w terenie objętym planem. Mając to na uwadze należy stwierdzić, iż dokonane w planie zmiany wykraczają poza samą zmianę zapisów "przeznaczenia uzupełniającego" terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]. Z tego względu należało stwierdzić nieważność przedmiotowej uchwały w całości. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonując kontroli przedmiotowej uchwały pod kątem jej legalności, na zasadzie 147 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały w całości.