VII SA/Wa 477/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA, Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. G. decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), nakazał D. i A. N. rozbiórkę budynku gospodarczego wraz ze studzienką odwadniającą, wybudowanego na parceli nr [...] przy ul. T. w N. W. T. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli D. i A. N. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania D. i A. N. - uchylił kwestionowaną decyzję w zakresie nakazu rozbiórki studzienki odwadniającej i w tym zakresie umorzył postępowanie, natomiast w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie stwierdził, iż ujęta w sentencji zaskarżonej decyzji studzienka kanalizacyjna nie jest częścią budynku gospodarczego, którego dotyczy nakaz rozbiórki, lecz stanowi część kanalizacji deszczowej lub systemu odprowadzania wód gruntowych i może być przedmiotem odrębnego postępowania. Wskazał, że orzecznictwo NSA traktuje przyłącza jako urządzenia budowlane, dlatego postępowanie w stosunku do nich powinno być oparte o art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Wyjaśnił także, iż sposób odprowadzania wody deszczowej z posesji regulują przepisy dotyczące warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a sprawy związane ze zmianą stosunków wody na gruncie czy zalewaniem posesji nie należą do właściwości organów nadzoru budowlanego. Wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji złożyli D. i A. N. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku D. i A. N. - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. G. z dnia [...] września 2001 r. nr [...] w zakresie nakazu rozbiórki studzienki odwadniającej i w tym zakresie umarzającej postępowanie, a w pozostałej części utrzymującej w/w decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 5 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3539/01 oddalił skargę wniesioną przez D. i A. N. na decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Wyjaśnił, iż oddalenie skargi na powyższą decyzję zamyka drogę do stwierdzenie nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia ze względu na związanie organu administracji publicznej oceną prawną zawarta w wyroku sądu, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła D. N. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] - po rozpatrzeniu wniosku D. N. o ponowne rozpoznanie sprawy - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ponownie wskazał, że kwestionowana decyzja została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w K., a skarga ta została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 5 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3539/01. Dodał, iż oddalenie skargi przez sąd oznacza, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i nie jest obarczona żadną z wad skutkujących stwierdzeniem nieważności. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. N. Zaskarżonej decyzji zarzuciła nieważność z mocy prawa z uwagi na niewłaściwość organu, który ją wydał oraz wadliwą ocenę stanu faktycznego w toku całego postępowania administracyjnego. Podniosła, że wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie spowodowane było wadami prawnymi decyzji oraz zagrożeniem, związanym z zalewaniem budynku mieszkalnego. Nadto w ocenie skarżącej, objęta nakazem rozbiórki konstrukcja nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - wnosząc o jej oddalenie - podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Tego rodzaju wady i uchybienia w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Kontrolą Sądu została objęta decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. G. z dnia [...] września 2001 r. nr [...] w zakresie nakazu rozbiórki studzienki odwadniającej i w tym zakresie umarzającej postępowanie, natomiast w pozostałej części utrzymującej zaskarżoną decyzję w mocy. Stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ. Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności została poddana kontroli sądu administracyjnego - wyrokiem z dnia 5 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3539/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D. i A. N. na powyższą decyzję, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej D. i A. N. - wyrokiem z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt OSK 697/04 oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku. W uzasadnieniu wyroku z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt OSK 697/04 Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z zarzutem postawionym zaskarżonemu wyrokowi sądu I instancji w postaci naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Stwierdził, iż nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący wybudowali budynek gospodarczy bez pozwolenia na budowę we wrześniu 2001 r., a obiekt ten spełniał definicję budynku określoną w obowiązującym w dacie orzekania art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) - jako zbudowany na ławach fundamentowych, z bloczków betonowych, pokryty blachą dachówkową - oraz był obiektem budowlanym w rozumieniu art. 1a tego artykułu. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że budowa takiego obiektu była możliwa tylko po uzyskaniu pozwolenia na budowę - zgodnie z art. 28 - bowiem wyłącznie obiekty wymienione w art. 29 nie wymagały pozwolenia na budowę. Budynek gospodarczy wzniesiony przez skarżących nie mieścił się w katalogu wyłączeń, określonym tym przepisem (nie stanowił parterowego budynku gospodarczego o pow. zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m związanego z produkcją rolną i uzupełniającego zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej). Z tego względu konsekwencją wybudowania przedmiotowego obiektu było zastosowanie trybu przewidzianego w art. 48 Prawa budowlanego, a więc nakaz rozbiórki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie naruszył przepisu art. 48 Prawa budowlanego przez jego błędną interpretację lub niewłaściwe zastosowanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zatem wskazał (w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3539/01), iż kwestionowana decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem oraz nie ma podstaw do stwierdzenia, by była ona dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.