III SA/Łd 57/06

Dnia 4 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak,, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik-Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2006 roku sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej D. K. kwotę 34 (trzydzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. przyznaje adwokat S. B. – D. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy al. A 11/1 kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej D. K. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokat S. B. – D. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi III SA/Łd 57/06 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem wydanym w dniu [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) odmówiło D .K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] nr [...] wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego w wysokości 102,90 zł miesięcznie. W przedmiotowej sprawie ustalono, że skarżąca od dnia 21 czerwca 2002 roku jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy. W dniu [...] Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w R. decyzją nr [...] wstrzymał D.K. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego na podstawie decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. nr [...] z uwagi na nie wpłacanie należnych opłat z tytułu najmu mieszkania. Od powyższej decyzji w dniu [...] skarżąca wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W uzasadnieniu odwołania podniosła, iż płaci tylko część należnych kwot, gdyż nie może przez ponad rok ukończyć remontu w mieszkaniu, o czym powiadomiła spółdzielnię mieszkaniową. Z tego też powodu nie może podjąć pracy w domu. W odwołaniu skarżąca zakwestionowała również decyzje Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w sprawach przyznanych zasiłków celowych, tj decyzji z dnia [...] nr [...] dotyczących przyznania pomocy na pokrycie kosztów energii elektrycznej i gazu, które są przedmiotem odrębnego postępowania. W dniu 13 września 2005 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie przez D. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż odwołanie od decyzji organu I instancji skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 24 sierpnia 2005 r. Z akt sprawy natomiast wynikało, ze zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 9 sierpnia 2005 r. (potwierdzenie odbioru decyzji z datą i podpisem w aktach administracyjnych). Czternastodniowy termin wniesienia odwołania upływał w dniu [...] W dniu 14 października 2005 r. D. K .skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane “Wniosek o przywrócenie terminu". W uzasadnieniu niniejszego pisma skarżąca podniosła, iż jako osoba bezrobotna nie ma do czynienia na co dzień z bieżącą datą. Ponadto do czytania i pisania musi pożyczać okulary, a nie zawsze ma taką możliwość, gdyż do dziś nie otrzymała z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej potrzebnej kwoty na ich zakup, o czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowane jest od dawna. Brak okularów utrudnia jej również wykonywanie codziennych czynności i podjęcie pracy. Organ II instancji powziął wątpliwości co do istoty żądania i pismem z dnia 27 października 2005 r. wystąpił do skarżącej o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 14 października 2005 r. jest skargą na postanowienia Kolegium stwierdzające uchybienia terminów do wniesienia odwołań, czy też wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań. W piśmie tym organ II instancji zawarł pouczenie, że w przypadku braku nadesłania wyjaśnień w terminie 7 dni przedmiotowe pismo zostanie potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań. Akta administracyjne zawierają notatkę służbową z dnia 9 listopada 2005 r z której wynika, że skarżąca w rozmowie telefonicznej wyjaśniła, że jej pismo z dnia 14 października 2005 r jest w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań, a nie skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Kolegium stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżąca była zapoznana z treścią notatki służbowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w dniu [...] wydało postanowienie nr [...], w którym odmówiło D.K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...]nr [...] wstrzymującej wypłatę dodatku mieszkaniowego w wysokości 102,90 zł miesięcznie. Na powyższe postanowienie D.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania było pouczenie o 30 dniowym terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi . Skarżąca wysłała zgodnie z tym pouczeniem skargę w tym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Pomimo zaznaczenia adresata - skargę tę potraktowano inaczej i wydano postanowienie o odmowie przywrócenia terminu , z którym to rozstrzygnięciem skarżąca się nie zgadza. Podczas rozprawy skarżąca wniosła o zasądzenie kwoty 34 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu do Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie twierdząc, iż nie znajduje podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W toku postępowania sądowoadministracyjnego na pytanie Sądu, czy z treści skargi należy wysnuć wniosek, że skarżąca podważa treść notatki służbowej z dnia 9 listopada 2005 r. pełnomocnik skarżącej złożyła oświadczenie, iż skarżąca podważa treść tej notatki i podnosi, iż jej pismo z dnia 14 października 2005 r było skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na postanowienie w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a nie, jak to wynika z treści notatki służbowej – wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga D. K. jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. In przez kontrolę administracji publicznej. kontrola ta po myśli § 2 tegoż artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - zwaną dalej – p.p.s.a. – sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi: a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy- co wynika z art. 7 kpa – oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone postanowienie przyjęło ustalenie dotyczące rodzaju środka zaskarżenia wynikające z treści notatki służbowej. Ustalenie to jest kwestionowane przez skarżącą. Skarżąca zaprzecza temu ustaleniu podkreślając, iż pismo skierowała na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zgodnie z pouczeniem, w określonym terminie i za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych i sądów powszechnych przyjęto, że notatka służbowa nie może być uznana za dowód, nie może zastąpić środków dowodowych wymienionych w art. 75 i następne kpa, a istotne dla rozstrzygnięcia wypowiedzi strony powinny być utrwalone w formie protokółu podpisanego przez stronę w trybie art. 67 § 1 kpa.( wyrok WSA w W. z dnia 15 stycznia 2004 r III S.A. 834/02, wyrok NSA w G. z dnia 21 listopada 2001 r sygn. akt I SA/Gd 306/99, 2000.04.12 wyrok NSA w G. z dnia 12 kwietnia 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1089/98) 1993.03.25 wyrok s. apel. w K. z dnia 25 marzec 1993 r sygn. akt II AKr 27/93( nie publikowane) Sąd w tym składzie poglądy wyżej wskazane podziela. Na uwagę również zasługuje fakt, iż skarżąca nie potwierdziła w jakikolwiek sposób notatki służbowej, a z akt administracyjnych nie wynika, aby została zapoznana z jej treścią . Wobec oświadczenia złożonego przez skarżącą przyjąć należy, iż pismo skarżącej z dnia 14 października 2005 r było skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na postanowienie w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania . Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 tej ustawy. Na podstawie § 19 pkt. 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163 poz. 1348) Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 292,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd stwierdza, iż z uwagi na brak przymiotu wykonalności – orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia jest w tym przypadku bezprzedmiotowe.