II SA/Wa 1435/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. Wójta Gminy C. na uchwałę Rady Gminy w C. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy oraz dokonania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec Wójta Gminy postanawia -odrzucić skargę- Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W świetle powołanego przepisu warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest zatem wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Z akt postępowania sądowoadministracyjnego wynika, że skarżący nie spełnił ustawowego warunku i przed wniesieniem skargi nie wezwał Rady Gminy w C. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Organ wezwany przez Sąd do nadesłania akt sprawy, w tym w szczególności złożonego przez J. G. wezwania do usunięcia naruszenia, poza nadesłaniem podjętej uchwały, wskazał, że nie posiada akt w zakresie wymaganego prawem wezwania. Pełnomocnik skarżącego twierdzi, że J. G. wielokrotnie zwracał się w formie ustnej do Przewodniczącego Rady Gminy o uchylenie uchwały. W ocenie Sądu powyższe nie wyczerpuje ustawowego warunku dopuszczalności skargi. Wprawdzie przepis art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia odsyła jedynie do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, to jednak pisemna forma takiego wezwania jest nieodzowna (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 1991 r. sygn. akt SA/Wr 425/91, publ. Wspólnota 1991 r. nr 37, str. 21). Przemawiają za tym względy dowodowe. Przede wszystkim ma to znaczenie przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi na uchwałę. W świetle powyższego nie można uznać za wystarczające ustnego wezwania organu do usunięcia naruszenia. Nadto, podkreślenia wymaga, że wezwania, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie zastępuje wezwanie do uchylenia powołanej wyżej uchwały skierowane, jak wskazał pełnomocnik skarżącego, do organu nadzoru. Wezwanie to powinno być bowiem skierowane do organu, który wydał kwestionowaną uchwałę. Biorąc pod uwagę powyższe skargę należy uznać za niedopuszczalną. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł jak w sentencji.