I SA/Go 151/06

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2006-09-26

Skład orzekający: Jacek Niedzielski, Joanna Wierchowicz, Alina Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy faktury VAT dokumentujące zakup złomu i usług, wystawione przez spółkę, która faktycznie nie prowadziła działalności w tym zakresie, mogą stanowić podstawę do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że faktury VAT dokumentujące zakup złomu i usług, wystawione przez spółkę, która nie prowadziła faktycznie działalności w tym zakresie, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny, wskazując na pozorność transakcji, co potwierdziły prawomocne decyzje wydane wobec spółki wystawiającej faktury. Ponadto, sąd uznał, że czynsz za najem hali po sprzedaży maszyny, która była jedynym celem najmu, nie stanowił kosztu uzyskania przychodu, gdyż nie był poniesiony w celu osiągnięcia przychodu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła kontroli podatkowej w firmie R.T. (PHU "W") w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok. W wyniku kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające na zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów poprzez zaliczenie do nich faktur VAT wystawionych przez Spółkę z o.o. "I." za zakup złomu i usług, które okazały się pozorne. Firma "W" również wystawiła faktury VAT na sprzedaż tych towarów i usług, które również nie zostały faktycznie wykonane. Po postępowaniu odwoławczym i ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji, wydano decyzję określającą wysokość podatku. Od decyzji tej strona wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Garbacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi R.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. oddala skargę. W dniach od [...].10.2004 r. do [...].07.2004 r. ( z przerwami) przeprowadzono kontrolę skarbową w PHU "W" R.T., w zakresie m.in. prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. Działalność PHU "W" w 2001 r. polegała przede wszystkim na sprzedaży urządzeń , materiałów i towarów oraz świadczeniu usług fryzjersko-kosmetycznych . W wyniku przeprowadzonej w PHU "W" kontroli stwierdzono nieprawidłowości , które miały wpływ na określenie innej niż wykazał to podatnik podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz wysokość tego podatku , a mianowicie: - zawyżono koszty uzyskania przychodów o 387,20 zł. , tj. podatek VAT wynikający z faktury VAT [...] r. z dnia [...].02.2001 r. wystawionej przez ZWCH S. S.A. z tytułu czynszu dzierżawnego za styczeń i luty 2001 r. Powyższą kwotę zaewidencjonowano w dniu [...].04.2001 r. w kwocie brutto 2.147,20 zł. Naruszono tym samych przepis art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . - zawyżono koszty uzyskania przychodów o kwotę 3.200,00 zł. poprzez zaewidencjonowanie faktur wystawionych przez ZWCH S. S.A. z tytułu czynszów dzierżawnych za miesiąc listopad i grudzień 2001 r. W trakcie czynności kontrolnych ustalono , iż firma "W" w dniu [...] stycznia 2000 r. zawarła umowę z ZWCH S. najmu budynku z przeznaczeniem na przechowywanie automatu firmy O. do montażu (produkcji) kaset magnetofonowych C-O. Czynsz miesięczny 1.600,00 zł. Umowę zawarto na czas nieokreślony z możliwością wypowiedzenia przez każdą ze stron , z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia . W miesiącu październiku 2001 r. firma sprzedała maszynę . Po sprzedaży maszyny kontrolowana jednostka nie wykorzystywała dzierżawionych pomieszczeń do celów prowadzonej działalności gospodarczej . W związku z czym zdaniem organu I instancji firma naruszyła przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . - zaewidencjonowano w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz zaliczono do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikające z faktur VAT wystawionych przez Spółkę z o.o. ,.I." z tytułu zakup: -złomu użytkowego (katalizator) -198 szt. , -złomu ceramiki katalitycznej -3.768 kg , -blachy kawałkowej użytkowej -l87.43O kg , -złomu użytkowego kolejowego -262.000 kg , -złomu użytkowego (układy wydechowe) - 231 szt. i 121 kg -usług piaskowania , regeneracji , czyszczenia , malowania części kolejowych staroużytecznych ,demontażu i montażu złomu kolejowego , załadunku i rozładunku części kolejowych. Ogółem wartość netto faktur wystawionych przez Spółkę z o.o. "I." wynosi 2.257.204,70 zł, podatek VAT 496.585,03 zł, z tego faktury nie potwierdzające faktycznej sprzedaży w kwocie 2.236.172,70 zł, podatek VAT 491.957,99 zł. W Spółce z o.o. "I." przeprowadzone zostało postępowanie kontrolne m.in. w zakresie rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w wyniku , którego stwierdzono , że spółka ta nie prowadziła działalności w zakresie handlu złomem użytkowym kolejowym , złomem ceramiki katalitycznej , katalizatorami , blachą kawałkową ani też nie wykazywała usług w zakresie regeneracji , montażu , demontażu , piaskowania , czyszczenia , malowania części kolejowych , wagonowych , czy też złomu użytkowego , usług rozładunku i wyładunku złomu . Pozorność transakcji dotyczących wykonania powyższych usług i sprzedaży została potwierdzona w czynnościach kontrolnych przeprowadzonych w spółce , co pozwoliło kontrolującym na stwierdzenie , iż Spółka "I." wystawiała faktury VAT bez faktycznego wykonania usługi i sprzedaży towarów . - PHU "W" R.T. wystawiło faktury VAT dotyczące sprzedaży złomu oraz usług z tytułu regeneracji piaskowania , czyszczenia , malowania , montażu i demontażu części użytkowych kolejowych dla : a/ PHU "I-K" K.K. , za łączną wartość 1.913.862 zł. , podatek VAT 421.049,64 zł., b/ L-R s.c. J.K. , A.K. , E.W., na łączną wartość 167.971,00 zł. , podatek VAT 36.953,6 zł , c/ "C" s.c. W.K. , G.K. , na łączną kwotę 131.201,00 zł. ,podatek VAT 23.864,22 zł, dokumentujące czynności , które nie zostały dokonane , ponieważ PHU "W" nie dokonało zakupu wykazanych na fakturach materiałów i usług , a posiadane przez kontrolowaną firmę faktury zakupu tych materiałów i usług wystawiane były przez spółkę "I." bez faktycznego wykonania usług i sprzedaży materiałów . Uznano , iż PHU "W" nie wykonało tych usług (firma zatrudniała w 2001 r. 4 osoby na umowę o pracę tj. sekretarkę , 2 fryzjerki i kosmetyczkę ) , a Pan T. nie stwierdził, że osobiście wykonywał te usługi. W dniu [...] grudnia 2004r. na podstawie ww. ustaleń kontroli skarbowej Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...], w której określił R.T. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok w kwocie 34.026,90 zł. . Od ww. decyzji podatnik złożył w dniu 11 stycznia 2005r. odwołanie, w którym nie zgodził się z ustaleniami kontrolujących. Organ odwoławczy w dniu [...] marca 2005 r. decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji zalecając: - załączyć do akt sprawy wszelkie środki dowodowe mogące przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego sprawy , - załączyć do akt sprawy wszystkie zeznania świadków przytaczane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, - ponownie przesłuchać świadków na okoliczności wymagające wyjaśnienia , - umożliwić stronie wypowiedzenie się co do treści protokołów zeznań świadków Panów S. i W. , ocenić czy zeznania w/w świadków są wyczerpujące na temat okoliczności , które pragnie wyjaśnić strona , w przeciwnym wypadku dokonać ponownego przesłuchania wnioskowanych przez stronę świadków - uznać za koszt uzyskania przychodów firmy , kwotę 1.600,00 zł. dotyczącą czynszu za miesiąc listopad 2001 r. za najem hali od ZWCH S. S.A. W toku prowadzonego ponownego postępowania organ kontroli skarbowej zebrał dodatkowe dowody zlecone przez organ odwoławczy : 1. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].11.2004 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przejął wyciąg z protokołu przesłuchania w charakterze strony Pana D.W. , członka zarządu Sp. z o.o. "I." z dnia [...].05.2004 r. przeprowadzonego w toku postępowania kontrolnego w Sp. z o.o. "I." Nr [...]. 2. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. przejęto materiały z postępowania kontrolnego prowadzonego w Spółce "I." Nr [...], tj. wyciągi z protokołów przesłuchań świadków ; pracowników Spółki "I.": H.P. - stanowisko ds. rehabilitacji zawodowej Z.O. - dyrektor ds. produkcji okien 3 protokoły: z [...].03.2004 r. , [...].04.2004 r. i [...].05.2004 r. , W.A. -kierownik produkcji Z.K. -brygadzista produkcji J.N. - dyrektor handlowy M.B. - monter okien H.S. - dozorca Z.P. - dozorca E.W. c z udziałowców Spółki z o.o. "E.": M.W. - członek zarządu Spółki z o.o. E. , dyrektor ds. zaopatrzenia E.W. - członek zarządu Spółki z o.o. E. , dyrektor ds. zaopatrzenia A.N.- członek zarządu Spółki z o.o. E.. Wyciągi z protokołów wyżej przesłuchanych świadków przekazano stronie . 3.W toku postępowania kontrolnego Pan R.T. złożył wnioski (pisma z dnia [...].08.2004 r. , [...].09.2004 r. , [...].09.2004 r. , [...].11.2004 r. o przesłuchanie w charakterze świadków m. in. niżej wymienionych osób Ponadto przesłuchano w obecności strony następujących świadków : M.W. – K. -kontrahent , w toku postępowania Strona zmieniła wniosek i wnioskowała o przesłuchanie R.K. K.K. - kontrahent M.O. (wg pełnomocnika osoba wykonująca w spółce usługi w/z złomu ) , protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. E.M. ( wg podatnika osoba wykonująca w spółce usługi w/z złomu ) protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. , P.K. (wg podatnika osoba wykonująca w spółce usługi w/z złomu ) , protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. T.S. (wg podatnika osoba wykonująca w spółce usługi w/z złomu ) , protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. R.S. (pracownik Sp. z o.o. "I." ), protokół przesłuchania z dnia [...].11.2004 r. Z.O. (pracownik Sp. z o.o. "I."), protokół przesłuchania z dnia [...].11.2004 r. A.K. (wspólnik S.C. "L-R), protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. E.W. (wspólnik S.C. "L-R), protokół przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. J.J. (właściciel firmy PUHT J.J. ) , protokół przesłuchania z dnia [...].11.2004 r. , H.S. (dozorca) ) , protokół z przesłuchania z dnia [...].08.2005 r. P.M.C. ( osoba zamieszkująca obok posesji spółki "I.") , protokół z przesłuchania z dnia [...].10.2004 r., P,W.K. (współwłaściciel S.C. "C") , protokół z przesłuchania z dnia [...].10.2004 r. -P. G.K. (współwłaściciel S.C. "C") w toku postępowania wniosek został wycofany , -P.D.C. ( wg podatnika osoba wykonująca usługi w/z złomu, ponadto przesłuchano : D.W. - członek zarządu Spółki z o.o. "I." ( na wniosek strony ) protokół z przesłuchania z dnia [...].05.2005 r., M.B. - pracownik Spółki "I." ( na wniosek strony) , protokół z przesłuchania z dnia [...].07.2005 r., H.P. - pracownik Spółki "I." , W dniu [...].06.2005 r. na wniosek R.T. przesłuchani w charakterze świadków zostali właściciele firm transportowych R.K.K. K.B.K., którzy zeznali m.in. , iż w 2001 r. świadczyli usługi transportowe, ale na zlecenie Pana K.. Biorąc pod uwagę zebrany materiał dowodowy organ I instancji ustalił , że w 2001 r. w kontrolowanej jednostce nie nastąpiła sprzedaż złomu użytkowego oraz usług w zakresie regeneracji , demontażu , piaskowania złomu itp. Transakcje nie zostały przeprowadzone , a jedynie wystawiono faktury . 4. W sprawie uznania za koszt uzyskania przychodów czynszu dzierżawnego za listopad i grudzień 2001 r. , po przeanalizowaniu sprawy przez organ odwoławczy do ponownego rozpatrzenia , kontrolujący uznali , iż z uwagi na jednomiesięczny okres wypowiedzenia umowy najmu zaliczono czynsz za listopad 2001 r. do kosztów uzyskania przychodu. Po zgromadzeniu dowodów zleconych przez organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. strona została powiadomiona o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. W dniu 23 sierpnia 2005 r. pełnomocnik strony zapoznał się ze zgromadzonym materiałem dowodowym , do materiału tego nie wniósł żadnych zastrzeżeń . W dniu [...] sierpnia 2005 r. na podstawie ww. ustaleń kontroli skarbowej Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...], w której określił R.T. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok w wysokości 33.386,90 zł. Podatnik odwołał się od powyższej decyzji zarzucając jej: 1.naruszenie art. 121 § l, art.122 i art. 187 § l Ordynacji podatkowej - przez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie podjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności przez: -nie przesłuchanie świadków, których organ powinien przesłuchać w niniejszym postępowaniu z własnej inicjatywy, chcąc powoływać się na ich zeznania złożone w innym postępowaniu (chodzi o pracowników "I." sp z o.o.), 2 .naruszenie art. 187 § l i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego sprawy, a w szczególności zeznań świadków zawnioskowanych przez stronę i innych świadków, którzy potwierdzili prawdziwość wyjaśnień strony odnośnie transakcji związanych ze złomem oraz przez traktowanie materiału dowodowego w sposób instrumentalny i wybiórczy, tak aby uzasadnić z góry założoną przez organ tezę o pozorności transakcji związanych ze złomem, 3. naruszenie art. 192 Ordynacji podatkowej - przez nie włączenie do materiału dowodowego sprawy dowodów, w postaci zeznań świadków przesłuchanych w innym postępowaniu, na które powołuje się organ w zaskarżonej decyzji, nie zapoznanie strony z tymi dowodami, a w konsekwencji uniemożliwienie stronie wypowiedzenie się co do tychże dowodów (chodzi o pracowników "I." Sp. z o.o.) 4. naruszenie art. 24a § l Ordynacji podatkowej - przez bezpodstawne zastosowanie go w niniejszej sprawie. 5. naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez jego błędną wykładnię i bezpodstawne zastosowanie w niniejszej sprawie , co spowodowało niesłuszne nie uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu czynszu dzierżawnego za grudzień 2001 r. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 100 , póz. 442 z późn. zm. ) oraz na podstawie art. 220 i 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8 , póz. 60 ) pełnomocnik w imieniu R.T. wniósł : 1. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie , 2. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia odwołania przez organ II instancji . Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...] listopada 2005r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając w całości stanowisko tego organu zawarte w uzasadnieniach decyzji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji postawił następujące zarzuty: 1.naruszenie art. 121 § 1, art.122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej - przez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie podjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności przez: -nie przesłuchanie świadków, których organ powinien przesłuchać w niniejszym postępowaniu z własnej inicjatywy, chcąc powoływać się na ich zeznania złożone w innym postępowaniu (chodzi o 34 pracowników "I." sp z o.o.), 2.naruszenie art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego sprawy, a w szczególności zeznań świadków zawnioskowanych przez stronę i innych świadków, którzy potwierdzili prawdziwość wyjaśnień strony odnośnie transakcji związanych ze złomem oraz przez traktowanie materiału dowodowego w sposób instrumentalny i wybiórczy, tak aby uzasadnić z góry założoną przez organ tezę o pozorności transakcji związanych ze złomem, 3.naruszenie art. 192 Ordynacji podatkowej - przez nie włączenie do materiału dowodowego sprawy dowodów, w postaci zeznań świadków przesłuchanych w innym postępowaniu, na które powołuje się organ w zaskarżonej decyzji, nie zapoznanie strony z tymi dowodami, a w konsekwencji uniemożliwienie stronie wypowiedzenie się co do tych że dowodów (chodzi o 34 pracowników "I." Sp. z o.o.) 4.naruszenie art. 210 § 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przez zbyt lakoniczne uzasadnienie faktyczne decyzji i nie odniesienie się do szeregu twierdzeń i argumentów strony , zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, 5.naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez jego błędną wykładnię i bezpodstawne zastosowanie w niniejszej sprawie , co spowodowało niesłuszne nie uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu czynszu dzierżawnego za grudzień 2001 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie – art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. W toku kontroli Sąd dokonuje oceny legalności zaskarżonego aktu – decyzji organu podatkowego, czyli badaniu jego zgodności z prawem. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził, aby organy podatkowe w toku postępowania naruszyły przepisy prawa procesowego oraz materialnego w stopniu, który uprawniał by Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organy podatkowe w toku postępowania zgromadziły w sposób prawidłowy bardzo obszerny materiał dowodowy w oparciu o który prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, będący podstawą do prawidłowego zastosowania prawa materialnego. Z ustalonego przez organy podatkowe stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w PHU "W" R.T. stwierdzono , że firma posiada faktury dotyczące zakupu złomu użytkowego , złomu ceramiki katalitycznej , katalizatorów , blachy użytkowej , układów wydechowych oraz usług dotyczących regeneracji , piaskowania , montażu , demontażu , czyszczenia , malowania części wagonowych oraz złomu kolejowego użytkowego . Razem firma "W" posiada 38 faktur VAT dokumentujących zakup ww. materiałów i usług wystawionych w 2001 r. przez Spółkę z o.o. "I.", na wartość netto 2.236.172,70 zł. i podatek VAT 491.957,99 zł. Następnie PHU "W" R.T. wystawiło faktury VAT na sprzedaż wykazanego wcześniej złomu i usług dla : a/ PHU "I-K" K.K. , za łączną wartość 1.913.862 zł. ,podatek VAT 421.049,64 zł. , b/ "L-R" s.c. J.K. , A.K. , E.W.k, na łączną wartość 167.971,00 zł. , podatek VAT 36.953,62 zł. , c/ "C" s.c. W.K. , G.K. , na łączną kwotę 131.201,00 zł. , podatek VAT 23.864,22 zł. Również istotne jest, iż kontrolę w PHU "W" R.T. poprzedziła kontrola skarbowa w Spółce z o.o. "I." wystawiającej faktury na sprzedaż złomu i usług z nim związanych między innymi dla PHU "W" W wyniku kontroli przeprowadzonej w spółce "I." bezsprzecznie stwierdzono , że spółka ta wystawiała faktury na sprzedaż złomu i usług bez faktycznie zrealizowanej sprzedaży tego złomu i usług . Decyzje dla Spółki "I." dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług za 2001 r. zostały wydane odpowiednio [...].11.2004 r. i [...]. 11. 2004 r. Od decyzji tych spółka nie wniosła odwołań , tak więc w dniu wydania decyzji dla PHU "W" za 2001 r. decyzje wydane dla "I.-u" były decyzjami prawomocnymi . Skarżący w toku całego prowadzonego postępowania wnosił o przesłuchanie w charakterze świadków kilkunastu osób przez niego wskazanych jako wykonujących prace przy złomie oraz innych osób, które według niego mogłyby się przyczynić do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika , iż wszystkie zawnioskowane przez stronę osoby zostały ostatecznie przesłuchane w obecności strony w prowadzonym ponownie postępowaniu kontrolnym. Organ z własnej inicjatywy przesłuchał również świadka Pana H.P. - pracownika spółki "I.". Pan R.T. ponadto otrzymał wszystkie wyciągi z protokołów przesłuchań pracowników spółki "I." zacytowanych w wydanej dla spółki decyzji Nr [...] z dnia [...].11.2004 r. Protokoły te organ kontrolny postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. - przejął do niniejszego postępowania z postępowania kontrolnego przeprowadzonego w spółce "W" . W świetle powyższego za całkowicie niezasadny uznać należy zarzut nie przesłuchania świadków, których organ winien przesłuchać z własnej inicjatywy, chcąc powołać się na ich zeznania, złożone w innym postępowaniu oraz zarzut nie włączenia do materiału dowodowego dowodów w postaci zeznań świadków przesłuchanych w innym postepowaniu, na które powołuje się organ w zaskarżonej decyzji, nie zapoznania strony z tymi dowodami oraz uniemożliwienie jej wypowiedzenia się w zakresie tych dowodów. Stwierdzenia Skarżącego , iż Inspektor wykonując zalecenia organu odwoławczego przesłuchała część świadków zawnioskowanych przez stronę i usiłowała uniknąć przesłuchania pozostałych tłumacząc to nie stawianiem się wezwanych świadków lub trudnością w doręczeniu im wezwań niezupełnie polegają na prawdzie, ponieważ D.W. w czasie tym przebywa w Zakładzie Karnym i nie było problemu z jego przesłuchaniem (protokół przesłuchania z dnia [...].05.2005 r.), a D.C. przybył na pierwsze wezwanie i został już przesłuchany w dniu [...].04.2005 r., natomiast o przesłuchanie M.B. strona wniosła dopiero pismem z dnia [...].06.2005r., a przesłuchany on został w dniu [...].07.2005 r. Faktycznie na wezwania organu nie zgłaszali się K. i R.K. oraz H.S., na co dowodem jest ilość przesyłanych i nieodbieranych przez tych świadków wezwań zawartych w aktach sprawy . Tak, więc sugestie Skarżącego o unikaniu przesłuchania tych świadków są nie uzasadnione . Podniesiony w skardze zarzut selektywnej i tendencyjnej oceny materiału dowodowego jest w ocenie Sądu nietrafny, nadto nie poparty żadnymi dowodami. Zważyć bowiem należy, że świadkowie, którzy według Skarżącego pracowali przy złomie, to ludzie nie przypadkowi, którzy byli w chwili przesłuchania zatrudnieni w klubie M. i A., a treść ich zeznań, co trafnie podniosły organy podatkowe, wskazuje, że są one schematyczne i ustalone w celu uwiarygodnienia zdarzeń, które w rzeczywistości nie wystąpiły. Podkreślić należy, że nawet to, że świadek P.K. (wg strony osoba pracująca przy złomie) nie znał zupełnie lokalizacji spółki "I." Skarżący próbuje tłumaczyć tym , że to zależy, z której strony się patrzy na położenie tej spółki w terenie, chociaż świadek jako mieszkaniec musiałby tam dojeżdżać od strony miasta. O nieobecności stróża w godzinach popołudniowych na terenie spółki poświadczają jedynie świadkowie wskazani przez skarżącego . Z ponownych zeznań stróża H.S. wynika, że przebywał on na terenie spółki w godzinach swojej pracy a nawet dłużej (przyjeżdżał wcześniej, pociągiem), potwierdził , że nie widział aby w latach 2001-2002 wykonywane były roboty przy złomie na terenie spółki, znał wszystkie osoby pracujące w tym samym czasie , co on w spółce i nie widział , żeby ktoś obcy chodził po placu i zajmował się czymś innym , niż produkcją okien . Stwierdził , że na teren spółki nie były przywożone elementy złomu , oprócz jednej dostawy z grudnia 2001 r. - ok. 10 ton , który leżał tam do kwietnia 2002 r. . Na posesji wg świadka był również inny złom po byłych właścicielach E typu pręty stalowe drut zbrojeniowy , beczki po rozpuszczalniku oraz odpady z produkcji okien . Również świadek M.B. nigdy nie pracował przy obróbce złomu, jedynie kilka razy brał udział przy rozładunku złomu (wg zeznań z 08.07.2005r.), jednakże nie potrafił określić dokładnie kiedy i jaki to był złom, w trakcie jego pierwszego przesłuchania z [...].04.2004 roku świadek ten oświadczył , że jedynie tylko raz pracował przy rozładunku złomu w 2002 roku, co faktycznie mogło się zdarzyć mając na uwadze zeznania innych pracowników spółki. Przesłuchany w charakterze świadka H.P. pracownik spółki "I." zajmował odpowiedzialne stanowisko i znał dokładnie zakres działalności spółki, Skarżący jednak próbuje podważać jego zeznania i dywagować na temat fałszowania przez niego dokumentacji opracowanej dla Ministerstwa Pracy i Płacy . Tak samo próbuje zdyskredytować zeznania pracowników spółki tj. Z.K. pracującego w spółce w latach 2001-2002, Z.P. stróża w spółce, a szczególnie W.A. pracującego na stanowisku kierownika produkcji, który wg niego zwolniony został ze spółki dyscyplinarnie i w związku z tym zeznania jego są nieprawdziwe, ponieważ odgrywa się na firmie. Trudno zgodzić się z takimi zarzutami skarżącego , w sytuacji gdy nie powiązani ze sobą świadkowie zeznając w przedmiotowej sprawie potwierdzali , iż faktycznie handel złomem i jego obróbka nie miały miejsca . Skarżący stwierdza, że zeznania W. z 2004 roku i z 2005 roku "różnią się w paru kwestiach" tłumacząc tym, ".. że był zdenerwowany, zagubiony i nie koniecznie chciał ujawniać fakty mogące mu dodatkowo zaszkodzić .. ", jednakże zeznania te różnią się zasadniczo, co zostało wykazane na stronach 28-29 decyzji organu I instancji . Z analizy tych zeznań ewidentnie wynika , iż w momencie kiedy świadkowie przesłuchani przez kontrolujących jednoznacznie potwierdzili , iż na teren bazy nie przywożono i nie składowano przedmiotowego złomu świadek W. już w zeznaniach w 2005 r. stwierdził , że sprzedany przez spółkę w ilości 350 ton złom pochodzący [...] nie był jednak składowany na terenie spółki, lecz był wożony bezpośrednio od dostawcy do odbiorcy końcowego , a on był tylko pośrednikiem wystawiającym faktury na sprzedaż na podstawie informacji ustnej lub telefonicznej od T. lub od J. . Podobnie dotyczy to usług w zakresie złomu . W pierwszej wersji według oświadczenia Wełniana usługi te wykonywali pracownicy spółki , nadzorowani przez Z.O. i J.N. , kiedy okazało się , iż osoby te nie potwierdziły tego faktu , w zeznaniu w 2005 r. zmienił oświadczenia , stwierdzając , iż jednak usługi te wykonywał A.H. swoimi ludźmi a potem prace te z ramienia spółki organizował M.O.. Całkowicie trafne jest wobec tego stanowiska organów podatkowych, że zeznania te były formułowane pod stworzoną przez dostawców i odbiorców faktur koncepcję o rzekomym handlu i wykonywaniu przez spółkę "I." usług w zakresie obrotu złomem. Również Z.O. nie potwierdził jednoznacznie przywożenia i obróbki złomu na terenie posesji, co twierdzi Skarżący . Zeznał, iż raz tylko widział, że na pewno był przywożony złom i nie widział i nie wiedział o tym, że spółka "I." zajmuje się handlem ani usługami w zakresie złomu. Przytoczone w decyzjach organu I instancji obszerne zeznania O.,nie wymagały dodatkowego komentarza, ponieważ jego zeznania jednoznacznie potwierdzają, że na terenie spółki nie wykonywano usług w zakresie złomu, ponieważ nawet z racji pełnionej przez niego funkcji - dyrektor ds. technicznych - w spółce musiałby o tym wiedzieć. To, że jedynie raz widział na hali wynajmowanej przez skarżącego, jakiegoś człowieka czyszczącego i malującego złom nie świadczy o tym, że były tam wykonywane usługi w zakresie wykazanym w wystawionych przez "I." fakturach sprzedaży. W tym kontekście stwierdzić należy, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowejart. 121 i 122 okazały się niezasadne. Również niezasadne okazały się zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej odnoszące się do zebrania i oceny materiału dowodowego, tj. nie włączenia do sprawy protokołów przesłuchań świadków przesłuchanych w toku prowadzonej kontroli w spółce "I." ( art. 192), nie przesłuchanie innych świadków, których organ powinien przesłuchać z własnej inicjatywy chcąc powoływać się na ich zeznania złożone w innym postępowaniu (art. 187 § 1), tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków wnioskowanych przez stronę (art. 187 § l, art. 191), powoływanie się na zeznania świadków przesłuchanych w innym postępowaniu, w którym strona nie uczestniczyła (art. 190 § 2) okazały się nietrafne. W wydanych dla skarżącemu decyzjach przejęte zostały ustalenia dotyczące pozornych transakcji pomiędzy firmą "W", a spółką "I.", a zawarte w prawomocnych decyzjach wydanych dla spółki "I." Dowodami na to, że spółka "I." nie wykonywała usług w zakresie złomu i nie handlowała złomem były między innymi zeznania strony i świadków tj. pracowników spółki i osób związanych ze spółką - byłych wspólników sp."E" i przesłuchania te stanowiły dowody w prowadzonym w tej spółce postępowaniu i zostały one włączone do postępowania w firmie "W", co wcześniej zostało opisane i o czym strona i Skarżący byli informowani. Strona miała ponadto możliwość wskazania świadków, których należałoby wg niej przesłuchać i z prawa tego skorzystała. Skarżąca miała możliwość wypowiedzenia się, w sprawie przeprowadzonych dowodów (przesłuchań wskazanych świadków) z możliwości tej nie skorzystała. Bezpodstawny okazał się zarzut nie uznania za koszt uzyskania przychodów 2001 roku kwoty 1.600,00 zł z tytułu czynszu za najem hali od ZWCH S. za miesiąc grudzień 2001 r. stwierdza się , że kwota ta nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów 2001 r. zgodnie z przepisem art. 22 ust. l ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. Ustaw z 2000 r. Nr 14 póz. 176 z póz. zm.), ponieważ kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Wynajmowane przez skarżącego pomieszczenie od ZWCH S. służyło kontrolowanej firmie tylko i wyłącznie do przechowywania maszyny O - co zostało wykazane w zawartej umowie najmu. Zgodnie z zapisem zawartym w § 9 pkt 3 umowy najmu Nr [...] z dnia [...].08.2000 r. "w czasie trwania umowy każda ze stron może ją wypowiedzieć z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia" .Jednakże z chwilą sprzedaży tej maszyny w miesiącu październiku 2001 roku , podatnik nie skorzystał z tego zapisu umowy i ponosił koszty, które jednak nie miały już związku z prowadzoną przez niego działalnością i uzyskiwanym przychodem . Mając powyższe na uwadze , uznaje się , iż poniesiony koszt na czynsz najmu za miesiąc grudzień nie mając związku z uzyskiwanym w tym miesiącu przychodem, nie może stanowić kosztów uzyskania, w myśl wyżej cytowanego przepisu. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe obu instancji uzasadniły bowiem w sposób nader obszerny swoje stanowisko. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dal wiarę oraz przyczyn dla których innym dowodem odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem zastosowanych przepisów prawa. Skarżący podniósł również, iż przyjmowanie materiałów zgromadzonych w postępowaniu w sprawie firmy "I." odbyło się bez zachowania odpowiednich zasad i procedur. Poglądu tego nie można podzielić, albowiem materiały te były przejmowane do postępowania na podstawie kolejnych postanowień organu podatkowego, co znajduje swoje odzwierciedlenie w aktach administracyjnych i uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. Z tych przyczyn oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji decyzji. Asesor WSA Sędzia WSA Sędzia WSA Alina Rzepecka Jacek Niedzielski Joanna Wierchowicz

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło