IV SA/Gl 748/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Protokolant st. ref. Magdalena Nowacka- Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości; 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2005 r. uchylono decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą, że u K. W. brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – [...] wywołane działaniem [...], wymienionej pod poz. [...] wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm.). W motywach tego wyroku Sąd uznał, że udowodniony został w sprawie fakt, iż K. W. pracował w warunkach narażenia na ryzyko [...] ([...]-[...]– "B" jako [...], od [...]do [...]r. – w "C" w D. na stanowisku [...], a od [...] do [...] r. – w "A" na stanowisku [...]). Wskazał także, że przeprowadzone badania potwierdziły [...], przy czym organ orzeczniczy drugiej instancji stwierdził, że upośledzenie [...] nie stanowi choroby zawodowej wymienionej w pozycji [...] załącznika do rozporządzenia wykonawczego, wskazując na pozazawodową etiologię schorzenia, uzasadnioną przez lekarzy progresją schorzenia w okresie braku narażenia na [...]. Podkreślił jednak, że organ sanitarny nie przeprowadził żadnych czynności związanych z oceną dowodów, a zatem także orzeczeń lekarskich. Nie wyjaśniono w ten sposób wątpliwości, m.in. nie ujawniono czynników, które mogły wpłynąć na stwierdzone [...]. Działanie takie narusza przepisy procedury administracyjnej, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, celem wyjaśnienia przyczyny potwierdzonego [...]. W wyniku tego wyroku, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 1 pkt 2, art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r. nr [...] oraz stwierdził u K. W. chorobę zawodową [...] z pozycji [...] wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest: - orzeczenie przez kompetentną placówkę służby zdrowia istnienia występującego schorzenia jako choroby zakwalifikowanej przez orzeczników do odpowiedniej pozycji wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r., - wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy a rozpoznaną chorobą, tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał rozpoznane schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy w związku z wykonywanym zawodem. Powołując się na ocenę prawną zawartą w wymienionym powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, po analizie okoliczności faktycznych sprawy, stwierdził, iż potwierdzony fakt wieloletniej pracy w warunkach narażenia na czynnik szkodliwy – [...] oraz rozpoznanie przez lekarzy orzeczników choroby - [...] związanego z warunkami pracy, uznał, że zostały spełnione przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej [...]. (stanowiącego załącznik do rozporządzenia z 1983 r.) Powyższa decyzja zaskarżona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez "A" Sp. z o. o. w D.. W skardze Spółka wniosła o uchylenie tej decyzji i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu skargi podniosła, że K. W. pracował w warunkach narażenia na [...] do [...] r., dlatego też w jej przekonaniu, pogorszenie się [...] po tej dacie, kiedy zainteresowany nie pracował już w warunkach narażenia zawodowego, nie może być powiązane z warunkami pracy. Dodała także, że sam K. W. przyznał, że znaczne pogorszenie [...] datuje od trzech lat. Jej zdaniem, organ idąc po najmniejszej linii oporu, nie przeprowadzając żadnego postępowania wyjaśniającego, czym naruszył przepisy art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, mając ma względzie powołany wcześniej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zastąpił jedno orzeczeniem drugim. W opinii skarżącej wykonując zalecenia Sądu organ zobowiązany był do przeprowadzenia postępowania zmierzającego do ustalenia związku przyczynowego pomiędzy warunkami zatrudnienia a stwierdzoną chorobą [...], czego nie uczynił. Zaniechanie przeprowadzenia takiego postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy. Reasumują stwierdził, że skarga jest w pełni uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie zaznaczyć należy, że zaskarżona decyzja wydana została w toku ponownego rozpatrzenia sprawy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2005 r. i dlatego pomimo, iż oznaczona jest datą [...] r., a więc w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115), to zgodnie z § 10 tego rozporządzenia, pomimo wejścia w życie niniejszych przepisów w dniu 3 września 2002 r., podlega rozpatrzeniu według przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm. ). Wypada także zauważyć, że na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie była przedmiotem zaskarżenia. W przywołanym powyżej wyroku, Sąd wskazując na uchybienia postępowania, zobowiązał organ sanitarny do przeprowadzenia czynności związanych z oceną zgromadzonych w sprawie dowodów, jednocześnie podnosząc, że przedłożone opinie lekarskie nie wyjaśniają sprawy w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Przede wszystkim Sąd podkreślił, że pomimo podniesienia w opinii, iż przyczyny stwierdzonego u K. W. schorzenia mogą być powodowane czynnikami pozazawodowymi, to w przedłożonym orzeczeniu nie ujawniono tych pozazawodowych czynników, które mogłyby wpłynąć na stwierdzone [...]. Zdaniem Sądu z dostępnej w aktach sprawy opinii czy takich czynników w wyniku przeprowadzonej diagnozy nie stwierdzono. Obowiązek uwzględnienia całokształtu czynników wynika dla jednostek rozpatrujących choroby zawodowe z § 7 ust. 4 rozporządzenia, zgodnie z którym orzeczenie w sprawie choroby zawodowej jest wydawane na podstawie informacji o zagrożeniach zawodowych, wynikach dochodzenia epidemiologicznego, dokumentacji przebiegu zatrudnienia, wynikach badań klinicznych i dokumentacji lekarskiej. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał nie jest wyczerpujący i może być podstawą do jednoznacznego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie organ inspekcji sanitarnej w toku przeprowadzonego ponownie postępowania nie uwzględnił zawartych w przywołanym wyroku wskazań i bez dodatkowego postępowania wyjaśniającego, bez uzupełniającej opinii właściwej jednostki medycznej zmienił wcześniej prezentowane stanowisko. Działanie takie należy uznać za sprzeczne z zacytowanym art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nadto przyjdzie podzielić w tych okolicznościach zarzut skargi, naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a to art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, które to naruszenie miało, w ocenie Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy. Z przytoczonych względów należało uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wobec uwzględnienia skargi Sąd orzekł o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 oraz art. 205 cytowanej powyżej ustawy. W trakcie ponownego postępowania konieczne będzie zwrócenie się przez organ sanitarny do właściwej jednostki medycznej o jednoznaczne ustalenie przyczyn rozpoznanego u K. W. [...]. Niezbędne będzie także uzyskanie opinii właściwej jednostki medycznej wyjaśniającej, dlaczego przy stwierdzeniu [...] u zainteresowanego K. W., neguje rozpoznanie u pacjenta choroby zawodowej narządu [...] i co przesądza o braku podstaw do rozpoznania u badanego zawodowego [...] wywołanego [...]. Wobec uchylenia decyzji Sąd zwraca uwagę, że pomimo obowiązywania nowego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzania chorób zawodowych oraz pomiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115), to przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zastosowanie będą miały nadal przepisy rozporządzenia z 18 listopada 1983r.