I SAB/Wa 168/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G., U. P. i J. J. na bezczynność Rady Miasta S. w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę. Rada Miejska w S. w dniu [...] czerwca 1991 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na oddanie na okres 40 lat gruntu pod garażami położonymi w S. przy ul. [...],[...] i [...] w użytkowanie wieczyste właścicielom garaży lub ich następcom prawnym. Pismem z dnia 8 czerwca 2006 r., złożonym w Urzędzie Miasta S. w dniu 19 czerwca 2006 r., W. G. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik U. P. i J. J. wystąpiła do Rady Miasta S. o uchylenie uchwały z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...]. Jak wynika z treści prezentaty pismo to do Biura Rady Miejskiej w S. wpłynęło w dniu 22 czerwca 2006 r. Wiceprzewodniczący Rady Miasta S. pismem z dnia 18 lipca 2006 r. poinformował W. G., że wniosek o uchylenie uchwały z dnia [...] czerwca 1991 r. został zakwalifikowany jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i zostało skierowane do rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta S. W dniu 29 sierpnia 2006 r. W. G. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik U. P. i J. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżące wskazały, że skarżą bezczynność Rady Miasta S. w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 czerwca 2006 r. przyjętego w dniu 19 czerwca 2006 r., wnosząc jednocześnie o uchylenie uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...]. Zdaniem skarżących "Rada Miasta winna uchylić uchwałę sprzeczną z prawem usuwając tym samym naruszenie prawa". Sąd potraktował skargę W. G., U. P. i J. J. jako skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...], którą zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Wa 1536/06 oraz jako skargę na bezczynność Rady Miasta S. w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę, w części dotyczącej bezczynności Rady Miasta S., Prezydent Miasta S. wskazał, że zarzut bezczynności jest bezpodstawny. Rada Miasta S. nie miała obowiązku podjęcia uchwały uchylającej uchwałę z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...]. Uchwałę tę podjęto zgodnie z prawem, a ponadto w myśl art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie stwierdza się nieważności uchwały organu gminy po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została określona w art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 3 § 2 powołanej ustawy zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego wyżej przepisu prawa wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne czynności i akty dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz nie dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. W świetle powyższego do właściwości sądów administracyjnych nie należy rozpatrywanie skarg na bezczynność organów samorządu terytorialnego w przypadkach nie wydania aktów prawa miejscowego oraz innych aktów organów samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 powołanej ustawy). W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu samorządu terytorialnego polegającej na nie wydaniu uchwały uchylającej uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...], w związku z wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia, określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W myśl tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Bezczynność dotyczy więc wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym brak jest właściwości sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie nie ma również zastosowania art. 101a powołanej ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym przepis art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem. Wskazać należy, iż przepis art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym reguluje jedynie tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu, a więc po wezwaniu do usunięcia naruszenia, strona może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Przepis ten nie nakłada natomiast na organy gminy obowiązku wydania aktu, ani dokonania innej czynności z zakresu administracji publicznej. Organ może więc uwzględnić wezwanie do usunięcia naruszenia, jeżeli uzna je za zasadne, ale nie ma takiego obowiązku. Nie podjęcie żadnych działań przez organ nie uniemożliwia bowiem wniesienia skargi na akt, którego dotyczyło wezwanie do usunięcia naruszenia. Sprawa ze skargi na bezczynność Rady Miasta S. nie należy tym samym do właściwości sądów administracyjnych. Skoro właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.