II SA/Po 538/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. /-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] r. na podstawie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie rozbudowy domu mieszkalnego o sklep, warsztatu samochodowego i sposobie użytkowania piętra budynku mieszkalnego przez A. M. na działce w miejscowości [...]. Ustalono, że rozbudowana część budynku znajduje się w odległości 4,76m od granicy działki. Rozbudowa była prowadzona w oparciu o decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dniał [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. Warsztat został wybudowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem, a aktualnie w budynku mieszkalnym inwestor nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] umorzył postępowanie (art. 105 § 1 kpa) w sprawie rozbudowy domu mieszkalnego o sklep i warsztat konserwacji samochodów. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., po rozpatrzeniu odwołania B. M. (właściciela sąsiedniej działki) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 2803/02 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. W uzasadnieniu stwierdzono, iż w sprawie istotne jest ustalenie, czy rozbudowa dokonana została zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem, a zaskarżone decyzje nie zawierają żadnych ustaleń wynikających z zatwierdzonego projektu budowlanego, a odnoszących się do usytuowania zamierzonej rozbudowy i zachowania odległości, o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 15 poz. 140 z 1999r.) brak tych ustaleń nie pozwala na ocenę, czy inwestor dokonał odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z przepisem § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia - dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi należy zachować odległość co najmniej 4 metrów zabudowy od granicy z sąsiednią działką. Organ odwoławczy na podstawie dokonanych w trakcie oględzin pomiarów ustalił, iż rozbudowany obiekt znajduje się w odległości 4,20m od granicy. Według skarżącego odległość ta wynosi 3,1 Om (protokół oględzin k-59 akt I instancji). Nie została jednak wyjaśniona przyczyna zaistnienia tak istotnej różnicy (około 1 metra) w obliczeniu odległości ściany budynku od granicy działki. W szczególności nie jest wiadome, czy przebieg granicy jest bezsporny, czy też, jak sugeruje skarżący, pomiaru odległości dokonano bez odkopania kamieni granicznych. Zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdzenie, iż skarżący nie zakwestionował ustalonej odległości (4,20m) budzi wątpliwości, skoro w powołanym protokole oględzin odnotowano, iż według skarżącego sporna odległość wynosi 3,10m. Taką odległość też ujawniono w załączniku do protokołu, przedstawiającym graficzne usytuowanie obiektu. Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał J. S. wstrzymać roboty budowlane rozbudowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego o część handlową - sklep, prowadzone na nieruchomości położonej w miejscowości [...] (dz. nr 28). W uzasadnieniu powołał się na powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wskazał, że po przeprowadzeniu ponownego postępowania administracyjnego stwierdzono, na podstawie przedstawionego sprawozdania technicznego z pomiaru kontrolnego przez geodetę uprawnionego B. S., że rozbudowa budynku o część handlową została dokonana niezgodnie z zatwierdzonym planem zagospodarowania działki. Zgodnie bowiem ze znajdującym się w aktach sprawy planem zagospodarowania działki, stanowiącym fragment zatwierdzonej dokumentacji dotyczącej rozbudowy budynku o część handlową, odległość rozbudowy od granicy z działką sąsiednią o numerze geodezyjnym [...] (obecnie [...] ) wynosi 4,76 m. Z protokołu pomiaru kontrolnego wykonanego w dniu [...] marca 2006 r. wynika natomiast, że rzeczywista najmniejsza odległość od działek nr [...] i [...] wynosi 3,20 m, a od strony działki nr [...] wynosi 5,10 m (k. 63 akt administracyjnych pierwszej instancji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B. M. , który podniósł m.in., że postanowienie z dnia [...] r. "zostało wydane w drodze przestępstwa". W uzasadnieniu B. M. podkreślił, że mapy sporządzone do celów katastru noszą datę sprzed wydania pozwolenia, organ nadzoru jest stronniczy, projekt został wykonany dopiero po "wykonaniu nadbudowy i rozbudowy". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu podzielono argumentację organu pierwszej instancji, w szczególności wskazano, że budynek mieszkalny wraz z rozbudową na działce nr [...] usytuowany został od strony działki nr [...] nierównolegle do granicy działek i w odległości 3,15 i 3,40 m od tej granicy, co jest niezgodne z udzielonym pozwoleniem na budowę. B. M. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił, iż pozwolenie na rozbudowę spornego budynku udzielone zostało już po zrealizowaniu inwestycji, decyzja ta wygasła, organy administracji nie ustaliły ostatecznej odległości budynku od działki skarżącego. Zaznaczył, że pozwolenie na rozbudowę budynku o sklep i dodatkowe mieszkanie zostało wydane w wyniku przestępstwa, zarzucił organom stronniczość. Skarżący wniósł o powołanie biegłego przez Sąd, co - jego zdaniem - wykaże "pozwolenie legalizujące samowolę budowlaną zostało wydane w wyniku przestępstwa" Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż organy administracji przeprowadziły w sprawie wystarczająco staranne postępowanie rozpoznawcze, w sposób dostatecznie wnikliwy oceniły zgromadzony materiał dowodowy, wydały trafne postanowienia, które przekonująco uzasadniły. Sąd upoważniony jest do stwierdzenia, iż w wyniku kontroli nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nadto nie dopatrzył się z urzędu w zaskarżonym postanowieniu niczego, co oznaczałoby naruszenie zasad bezstronności, konieczności rozpatrzenia całości dowodów i to bez naruszenia granic oceny swobodnej i niewątpliwej, a w zgodzie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Postanowienie zapadło zatem z poszanowaniem zasad przewidzianych w art. 7, 77 § 1 kpa i 107 § 1 k.p.a. Kierownik Urzędu Rejonowego w G. decyzją z dnia [...]. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.M. pozwolenia na budowę polegająca na rozbudowie budynku mieszkalnego o część handlową (sklep) na działce w miejscowości D. Jak wynika z prawidłowych ustaleń organu administracji rozbudowa budynku na podstawie decyzji z dnia [...] r. wykonana została w sposób istotnie odbiegający od ustaleń tej decyzji. Organ nie dostrzegł jednak, iż w toku postępowania weszła w życie ustawa z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 718), która w art. 7 ust. 1 stwierdza, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. W związku z powyższym w niniejszej sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 50 we wcześniejszym brzmieniu. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu sprzed wejścia w życie powyższej ustawy właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem organ zastosował art. 50 ust. 1 pkt 4 obowiązującego Prawa budowlanego, który nie różni się w swej treści od obowiązującego wcześniej i przywołanego wyżej art. 50 ust. 1 pkt 3. Ze sprawozdania technicznego z pomiaru kontrolnego z dnia [...] marca 2006 r. (k. 132 akt administracyjnych) wynika, iż rzeczywista najmniejsza odległość budynku mieszkalnego od strony działek [...] i [...] wynosi 3,2 m. Odległość ta - co nie budzi wątpliwości - jest niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę. Zaznaczyć należy, iż Sąd nie znalazł żadnych powodów kwestionowania wymienionego sprawozdania. Zostało ono bowiem w sposób wyczerpujący uzasadnione, sporządzone przez osobę mającą odpowiednie kwalifikacje, a nadto wyjaśniono w nim przyczynę nieprawidłowości poprzednich pomiarów. Stwierdzona niezgodność ma niewątpliwie charakter istotny, dlatego słusznie organ pierwszej instancji przedmiotową budowę wstrzymał. Na marginesie - odnosząc się do różnic w odległości budynku od granicy działki, wskazać trzeba, iż - jak wynika z pomiarów dokonanych przez geodetę, budynek nie jest usytuowany równolegle do granicy. W związku z powyższym naturalną rzeczą jest fakt, iż jego odległość od granicy w każdym miejscu jest różna. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu niezgodności z prawem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę stwierdzić trzeba, iż decyzja w tym przedmiocie jest ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. W związku z powyższym kwestionowanie powyższej decyzji w niniejszym postępowaniu jest niedopuszczalne i stanowiłoby naruszenie zasady jej trwałości. Pogląd taki został zresztą wyrażony w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. i organ, jak i sąd - na podstawie art. 153 p.p.s.a. byli nim związani. Konsekwencją powyższego jest bezzasadność wszystkich zarzutów wyrażonych w skardze związanych z kwestionowaniem zasadności i zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1998 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec, jak w części rozstrzygającej. /-/Elwira Brychcy /-/Aleksandra Łaskarzewska /-/Edyta Podrazik [pic]