III SA/Wa 1867/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr [...] im [...]Uniwersytetu Medycznego w L. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie zwrotu należności powstałej z tytułu niezgodnego z przeznaczeniem wydatkowania dotacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Minister Zdrowia umorzył postępowanie w sprawie zwrotu od Skarżącego Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr [...] im. [...] Uniwersytetu Medycznego w L. należności w kwocie 80.452,31 zł powstałej z tytułu niezgodnego z przeznaczeniem wydatkowania dotacji otrzymanej od Ministra Zdrowia na podstawie umowy z dnia [...] listopada 2000 r. Jako przyczynę umorzenia wskazano fakt dokonania zwrotu spornej należności ustalonej decyzjami Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2004 r. i [...] kwietnia 2004 r. W decyzji zawarto pouczenie że stronie służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji składana za pośrednictwem Ministra Zdrowia. Pismem z dnia [...] marca 2005 r. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie błędnego pouczenia zamieszczonego w decyzji, dotyczącego jej zaskarżenia bezpośrednio do sądu, argumentując iż skargę taką można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Oznacza to że wniesienie skargi powinno być poprzedzone złożeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi Minister Zdrowia pismem z dnia [...] lipca 2005 r. poinformował że na umorzenie postępowania wszczętego z urzędu środek odwoławczy nie przysługuje. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. Skarżący zaskarżył decyzję z dnia [...] lutego 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dalej powoływanej jako K.p.a. poprzez przyjęcie że istniały przesłanki do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona decyzja wydana została w trakcie toczącego się jeszcze postępowania sądowego w sprawie III SA/Wa 1175/04 w przedmiocie ustalenia należności z tytułu niezgodnego z przeznaczeniem wydatkowania otrzymanej dotacji. Wydane w tej sprawie decyzje Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2004 r. i [...] kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 r. uchylił. Skarżący w toku tegoż postępowania sądowoadministracyjnego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. wniosek ten załatwił odmownie. W konsekwencji Minister Zdrowia wezwał Skarżącego do zapłaty kwoty objętej zaskarżoną decyzją. Chcąc uniknąć postępowania egzekucyjnego dokonał on w dniu [...] listopada 2004 r. wpłaty na łączną kwotę 158.638,39 zł. W opisanym wyżej stanie faktycznym i prawnym nie było zdaniem Skarżącego podstaw do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Podstawy takiej bez wątpienia nie stanowiło wykonanie zobowiązania w toku trwającego postępowania sądowoadministracyjnego. Przeciwnie organ powinien wydać w sprawie decyzję merytoryczną uwzględniającą zalecenia zawarte w wyroku Sądu z dnia [...] lutego 2005 r. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarżący złożył w dniu [...] sierpnia 2005 r. skargę na decyzję Ministra Zdrowia Nr [...] znak [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, tj. na decyzję wydaną w pierwszej instancji. Jak wynika z akt sprawy Skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu [...] lutego 2005 r. W dniu [...] marca 2005 r.( data wpływu pisma do kancelarii), Skarżący działając w oparciu o art. 111 § 1 K.p.a. przesłał do Ministra Zdrowia wniosek o sprostowanie błędnego pouczenia dotyczącego zaskarżenia wyżej powołanej decyzji w bezpośredniej skardze sądowej. W odpowiedzi Minister Zdrowia pismem z dnia [...] lipca 2005 r. poinformował Skarżącego, że na umorzenie postępowania wszczętego z urzędu środek odwoławczy nie przysługuje, następnie pismem z dnia [...] września 2005 r. skierowanym do Skarżącego Minister Zdrowia poinformował go, że pismo z dnia [...] sierpnia 2005 r. zatytułowane " skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" zostało potraktowane jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w drugiej instancji. Minister Zdrowia ponownie merytorycznie sprawy nie rozpoznał, natomiast pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. poinformował Skarżącego, że " po ponownym rozpatrzeniu akt sprawy, w tym skargi Szpitala z dnia [...] sierpnia 2005 r. na decyzję Ministra Zdrowia Nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r., została ona przekazana w dniu [...] grudnia 2005 r. wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". Tym samym, zdaniem Sądu, nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Stosownie bowiem do § 2 cyt. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Nie można zatem mówić o spełnieniu tego warunku, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracyjny. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.