IV SA/Po 1079/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz – Frymus (spr.) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] z dnia [...]. nr [...], z dnia [...]. nr [...] w przedmiotach zasiłku okresowego i zasiłków celowych, I. uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...]oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta P. z [...]. nr [...] II. uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...]oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]. nr [...] III. oddala skargę w pozostałym zakresie, IV. określa, że decyzja wymieniona w punkcie I podlega wykonaniu. /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski KP Decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P., Kierownik Filii [...]Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., działając na podstawie art. 104 oraz art. 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2000 r. Dz. U. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art, 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, art. 147 ust. 2 oraz art. 106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zmienił w zakresie wysokości przyznanego świadczenia decyzję nr [...]z dnia [...]r. przyznającą K. P. pomoc w formie zasiłku okresowego w wysokości [...] złotych z przeznaczeniem na zabezpieczenie wnioskowanych potrzeb w miesiącach od maja 2005 r. do września 2005 r. i przyznał zasiłek okresowy w kwocie [...] złotych z przeznaczeniem jak wyżej. Określił też, że realizacja świadczenia za miesiąc maj oraz za miesiąc czerwiec 2005 r. nastąpi poprzez wypłatę kwoty w wysokości po [...]. złotych za miesiąc maj i czerwiec 2005 r., to jest kwot wynikających z różnicy pomiędzy kwotą świadczenia wypłaconego już na mocy wcześniejszej decyzji a wysokością świadczenia przyznanego na mocy niniejszej zmiany. Określił, że pozostałe postanowienia decyzji pozostają bez zmian. W uzasadnieniu podano, że zasiłek okresowy w kwocie [...] zł przyznany decyzją z dnia [...]. winien zabezpieczyć niezbędne potrzeby bytowe, ponieważ wysokość przyznanego świadczenia była wyższa, aniżeli minimalna kwota zasiłku okresowego przysługująca zainteresowanej w przypadku braku dochodu własnego. Następnie wyjaśniono, że w wyniku złożonego odwołania została dokonana dodatkowa analiza dowodów w sprawie i uznano, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ na podstawie uzgodnień poczynionych dnia [...] maja 2005 r. pomiędzy K. P. a pracownikiem socjalnym, celem planowanego zasiłku okresowego, było zabezpieczenie opłat czynszu, opłat rachunku za zużytą energię i gaz, zakup żywności i środków czystości, co łącznie mieściło się w kwocie [...]. złotych. Decyzją z dnia [...]r. nr [...]wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P., Kierownik Filii [...]Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., działając na podstawie art. 104 §1 i 2 kpa, art. 2 ust. 1, art. 7 pkt 4, art. 4, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 i 3 oraz art. 11 ust. 1i 2 w związku z art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, odmówił K.P. przyznania pomocy w formie zasiłków celowych na zakup biletu miesięcznego na przejazdy środkami komunikacji MPK oraz na uzupełnienie apteczki domowej w kwocie [...]. zł. W uzasadnieniu przyznano, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki kwalifikujące do przyznania zasiłku celowego z art. 39 ustawy o pomocy społecznej wskazując jednak, że postawa strony nie uzasadnia przyznania pomocy pieniężnej na wskazane cele. Zwrócono uwagę, że strona wielokrotnie była zobowiązana do poszukiwania pracy i do udokumentowania tego poprzez przedstawienie pracownikowi socjalnemu karty aktywności bezrobotnego. Podkreślono, że strona nie udokumentowała działań w tym zakresie, co w ocenie organu świadczy o uporczywym braku współdziałania ze strony skarżącej. Wskazano, że strona ma możliwość poprawy swej sytuacji życiowej poprzez wynajęcie jednego z pokoi, jednakże świadomie z tej możliwości rezygnuje, co potwierdziła pisemnym oświadczeniem w dniu [...]maja 2005 r. Wyjaśniono, że pomoc w postaci zasiłków celowych nie ma charakteru obligatoryjnego i jej przyznanie zależy każdorazowo od uznania administracyjnego oraz nadmieniono, że wnioskodawczyni w chwili wydawania omawianej decyzji jest objęta dalszą pomocą w postaci zasiłku okresowego w miesięcznej wysokości [...] złotych z przeznaczeniem na zabezpieczenie opłat czynszu, opłat rachunku za zużytą energię elektryczną i gaz, zakup żywności i środków czystości. Pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. K. P. odwołała się od decyzji z dnia [...]r. nr [...]w części, która dotyczy nieuwzględnienia jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2005 r. na kwotę ponad [...]. złotych miesięcznie, oraz od decyzji z dnia [...]r. nr [...]w całości. W uzasadnieniu strona zarzuciła organowi I instancji działanie metodą faktów dokonanych, manipulacje i fałszerstwo; stwierdziła, że pracownik socjalny przedstawił jej do podpisania uzgodnienia z dnia [...] maja 2005 r. z wpisaną jedynie kwotą [...]. zł na opłatę czynszu pozostawiając pozostałe miejsca nie wypełnione i nie zakreślone. Natomiast po odwołaniu, w omawianym uzgodnieniu zostały, bez udziału strony, wypełnione wolne miejsca. K. P.zarzuciła ponadto, że kwota [...]. złotych została rozdysponowana bez jej udziału w taki sposób, jaki jest w sfałszowanych uzgodnieniach, zaznaczając, że kwota ta nie starczy w żaden sposób na podstawowe potrzeby bytowe. Zdaniem odwołującej się decyzje te świadomie i celowo doprowadzają ją do wyizolowania, pozbawiają prawa do sądu i sprawiedliwych wyroków, a narzucony przez organ I instancji sposób wypełniania karty aktywności bezrobotnego doprowadza do odarcia strony z godności i doprowadza do granicy upodlenia. Zmuszanie do wynajęcia pokoju w mieszkaniu, do którego nie ma tytułu prawnego określiła strona jako zmuszanie do popełnienia przestępstwa oraz oceniła zarzut braku współpracy jako dorabianie ideologii. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...]z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że przyznana stronie kwota [...] złotych stanowi maksymalną, możliwą do ustanowienia kwotę, a ponadto wskazano na uzgodnienia poczynione w dniu [...] maja 2005 r. pomiędzy K. P. a pracownikiem socjalnym zaznaczając, że zaskarżone orzeczenie zgodne jest ze stanowiskiem strony. Zasiłek okresowy, który strona otrzymała, ma zabezpieczyć opłaty czynszu, opłaty rachunku za zużytą energię i gaz, zakup żywności i środków czystości, co łącznie mieści się w kwocie [...]. złotych i zabezpiecza uzgodnione potrzeby. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu stwierdzono, że strona nie wykorzystuje wszystkich posiadanych przez siebie możliwości i uprawnień w celu poprawy sytuacji życiowej, a swoim dotychczasowym postępowaniem strona potwierdza brak współpracy, chociaż zgodnie z art. 4 ustawy o pomocy społecznej osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich problemów. Decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P., Kierownik Filii [...]Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., działając na podstawie art. 104 §1 i 2 kpa, art. 2 ust. 1, art. 7 pkt 4, art. 4, art. 8 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 3 oraz art. 11 ust. 2 w związku z art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej odmówił K.P. przyznania pomocy w formie zasiłków celowych na: 1. zakup żywności w miesiącach od czerwca do września 2005 r. w kwocie miesięcznej [...]. złotych, 2. zakup biletów MPK w kwocie [...]. zł, 3. opłatę czynszu po otrzymaniu decyzji UM o wysokości dodatku mieszkaniowego, 4. zakup środków czystości i higieny osobistej w miesięcznej kwocie [...]. złotych, 5. opłatę energii elektrycznej i gazu w miesięcznej kwocie po [...]. złotych, 6. zakup kurtki przeciwdeszczowej w kwocie [...]. złotych, 7. zakup obuwia w kwocie [...]. złotych, 8. zakup pary spodni w kwocie [...]. złotych, 9. zakup trzech par skarpetek na łączną kwotę [...]. złotych, 10. zakup bielizny w kwocie [...]. złotych, 11. naprawę telewizora w kwocie [...]. złotych, 12. naprawę radioodbiornika w kwocie [...]. złotych, 13. naprawę lodówki w kwocie [...]. złotych, 14. naprawę pralki automatycznej w kwocie [...]. złotych, 15. zakup okularów w kwocie [...]. złotych, 16. wymianę pękniętej rury kanalizacyjnej w kwocie [...]. złotych, 17. wymianę przewodu do prysznica w kwocie [...]. złotych, 18. pokrycie kosztów skargi konstytucyjnej w kwocie [...]. złotych. W uzasadnieniu stwierdzono, że strona spełnia kryteria art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej kwalifikujące do otrzymania zasiłku celowego, o którym stanowi art. 39 wymienionej ustawy. Podkreślono, że w każdym ze składanych wniosków strona wnosi o ich rozpatrzenie w oparciu o dokumentację zgromadzoną w toku poprzednich postępowań z uwagi na deklarowany brak zmian w sytuacji życiowej i bytowej. W związku z tym organ uznał, że strona składając wniosek z góry zakłada, że uniemożliwi przeprowadzenie wywiadu środowiskowego uznając tą czynność za zbędną. Wskazano, iż zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej rozstrzygnięcie organu pomocy społecznej może być wydane po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego (rodzinnego) lub jego aktualizacji oraz podkreślono, że stronie znane są procedury związane z udzieleniem pomocy. Uznano, że strona swoim dotychczasowym postępowaniem potwierdza brak współpracy, do podjęcia której jest zobowiązana przepisem art. 4 ustawy o pomocy społecznej. Wyjaśniono, że pomoc w postaci zasiłków celowych nie ma charakteru obligatoryjnego i jej przyznanie zależy każdorazowo od uznania administracyjnego. W odwołaniu od decyzji strona wniosła o jej zmianę w ten sposób, że na okres od maja 2005 r. do września 2005 r. zostaną przyznane stronie wnioskowane kwoty. K.P. zarzuciła decyzji organu I instancji obrazę art. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej w ten sposób, że nie udzielono jej pomocy w przezwyciężeniu trudnych sytuacji życiowych, nie zaspokojono jej niezbędnych potrzeb bytowych, uczyniono z wywiadu środowiskowego instrument uciążliwego nękania strony, manipulowania przez organy administracji zasadą zbierania dowodów i czynienie z tej zasady pretekstu do odmowy. Strona zauważyła, że wezwanie na dzień [...]czerwca 2005 r. nigdy nie zostało wysłane pocztą, a wysłane zostało jedynie zawiadomienie o zmianie decyzji o wysokości zasiłku. Wezwanie na dzień [...] czerwca 2005 r. zostało doręczone – według strony - [...]czerwca 2005 r. w sekretariacie urzędu wraz ze zmienioną decyzją o wysokości zasiłku, na co strona posiada dowody. Ponadto zarzuciła obrazę art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz obrazę art. 107 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ I instancji trafnie doszedł do przekonania, że wobec zerowego dochodu strony istniała podstawa prawna do przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego. Podkreślono, że każdorazowo, w każdym ze składanych wniosków skarżąca wnosi o ich rozpatrzenie w oparciu o dokumentację zgromadzoną w toku poprzednich postępowań, ze względu na brak zmiany jej sytuacji życiowej i bytowej. W opinii Kolegium zakładanie z góry za zbędne przeprowadzanie wywiadu środowiskowego skutecznie uniemożliwia wykonanie tej czynności. Zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej rozstrzygnięcie organu pomocy społecznej może być wydane dopiero po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, lub jego aktualizacji. Podkreślono, że odwołująca się jest klientką Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie od 2002 roku i swym dotychczasowym postępowaniem potwierdza brak współpracy, do podjęcia której zobowiązuje przepis at. 4 ustawy o pomocy społecznej. W złożonych jednym pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem trzech wyżej wymienionych decyzji SKO oraz o ich zmianę w ten sposób, że wnioskowane środki zostaną przyznane skarżącej. Ponadto skarżąca wniosła o ustalenie, że organy I i II instancji dopuściły się w jej sprawach nieuzasadnionej zwłoki oraz o przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi. Stwierdziła też skarżąca, że podtrzymuje dotychczasowe zarzuty zawarte w odwołaniach do SKO, nadto zaskarżonym decyzjom zarzuciła niejednakowe stosowanie prawa, naruszenie ustawy o pomocy społecznej, rażące naruszenie przepisów postępowania. Skarżąca uznała, że zaskarżonym decyzjom brakuje uzasadnienia, ponieważ faktycznie nie wiadomo z jakiego powodu decyzje są odmowne, a argumentacja organów administracji w istocie sprowadza się do szukania pretekstu, aby nie udzielić jej pomocy w potrzebnym zakresie. Określiła zarzut braku swojej współpracy w rozwiązywaniu własnej kryzysowej sytuacji za bezpodstawny i stwierdziła, że to organ I instancji nie zamierza zrobić w jej sprawie niczego, co poprawiłoby sytuację, a organ II instancji taki stan sankcjonuje. W osobnych odpowiedziach na skargi organ II instancji wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonych decyzjach. [...]października 2006 r. skarżąca złożyła w biurze podawczym Sądu pismo z wnioskiem o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień następny tj. [...]. października 2006 r. Uzasadniając ten wniosek skarżąca stwierdziła, że żadna z instancji nie zapoznała jej z materiałem stanowiącym podstawy decyzji, jak również nie mogła zapoznać się z aktami sprawy w Sądzie. Podkreśliła, że w wezwaniu na rozprawę pouczono ją, że akta są udostępniane, ale nie zaznaczono, iż jest to możliwe wyłącznie do siódmego dnia przed rozprawą, więc kiedy w dniu [...]października 2006 r. udała się do Sądu okazało się, że akta nie są dostępne. Wskazała, że wcześniej do Sądu udać się nie mogła, z uwagi na zły stan swojego zdrowia. Wniosła o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy przepisy nie pozwalające sądowi administracyjnemu rozstrzygnąć merytorycznie skargi z zakresu pomocy społecznej są zgodne z Konstytucją oraz, czy należycie realizowane jest prawo jednostki do uzyskania skutecznej pomocy. Uzupełniając dotychczasowe stanowisko zarzuciła organom administracji wprowadzania Sądu w błąd co do braku współpracy skarżącej. Postawiła zarzut mataczenia przez organ II instancji w kwestii wynajmu jednego z pokojów w swoim mieszkaniu. Oceniła, że skoro organy nie pomagają jej w stworzeniu realnych warunków do wyjścia z kryzysu nie można oczekiwać efektów od skarżącej. Zarzuciła nielogiczność w stosowaniu prawa przez organy administracji oraz stwierdziła, że argumentacja organu w istocie zawsze sprowadza się do szukania pretekstu aby nie udzielić pomocy skarżącej. W trakcie rozprawy sądowej Sąd postanowił połączyć sprawy ze skarg K.P. o sygnaturach IV SA/Po [...]., IV SA/Po [...].i IV SA/Po [...].celem ich łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Skarga na decyzję SKO z dnia [...]r. nr [...]nie zasługiwała na uwzględnienie. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając zasadność argumentów w niej przedstawionych. Słusznie zauważył organ I instancji, że skoro skarżąca nie deklaruje dochodów własnych to spełnia kryteria art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, kwalifikujące do otrzymania zasiłku celowego z tytułu art. 39 wymienionej ustawy. Zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej ( art. 39 ust. 1), a w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (art. 39 ust. 2). W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji stwierdził, że w dniu [...] czerwca 2005 r. wysłano do skarżącej, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie, o obecność w miejscu zamieszkania w dniach [...] czerwca 2005 r. lub [...] czerwca 2005 r. w zakreślonych godzinach w celu aktualizacji wywiadu środowiskowego. W aktach znajduje się zwrotka z podpisem skarżącej oraz datą doręczenia w dniu [...]czerwca 2005 r. tego wezwania (k. 29 akt administracyjnych). Ponieważ skarżąca sama przyznaje w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że omawiane wezwanie doręczono jej również w sekretariacie urzędu [...] czerwca 2005 r. zarzut matactwa i biurokracji jest bezzasadny. Mając dwa dni (sobotę i niedzielę) skarżąca mogła sprawdzić czy choć w jednym z wyznaczonych terminów będzie obecna w domu, ewentualnie poinformować organ o nieobecności i uzgodnić inny termin. Bezzasadny jest również zarzut wyznaczania przez organ administracji terminów bez uwzględniania okresu dla doręczeń, skoro w obu sytuacjach wysłano wezwania na 18 dni przed terminem czynności, a skarżąca sygnalizowała zaistnienie tak niezbędnych potrzeb bytowych, że istniała możliwość przyznania zasiłków celowych. Słuszny jest wniosek organu II instancji, że skarżąca nie współdziała w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej, a brak takiego współdziałania może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeń pieniężnych. Zgodnie z art. 4 ustawy o pomocy społecznej osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Według art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej rozstrzygnięcie organu pomocy społecznej może być wydane po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, lub jego aktualizacji. Sąd nie doszukał się uwłaczania godności skarżącej w działaniach organów administracji. Chybiony jest zarzut niejednakowego stosowania prawa poprzez przyznawanie różnych kwot na potrzeby skarżącej. Zgodnie z art. 3 ust. 4 wymienionej ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Chybione jest również twierdzenie skarżącej, że to organ I instancji nie zamierza zrobić w sprawie skarżącej niczego, co poprawiłoby jej sytuację. Rolą pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, co nie oznacza, że musi być spełnione każde żądanie osoby zainteresowanej i na każdy cel. Należy zaznaczyć, że skarżąca jest objęta pomocą w szerokim zakresie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zasiłek celowy jest świadczeniem uznaniowym. Organ rozpatrując wniosek o przyznanie zasiłku celowego bierze pod uwagę nie tylko niezbędne potrzeby osoby zainteresowanej, ale również możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej z uwzględnieniem liczy osób potrzebujących również tej formy pomocy. Za uzasadnione należy uznać zarzuty skarżącej dotyczące decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]i [...]Decyzje te dotyczą wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2005 r. (k. 11 akt adm.) doprecyzowanego pismem z dnia [...] maja 2005 r. (k.12 akt adm.). We wniosku tym skarżąca domagała się przyznania pomocy na okres od maja do września 2005 r. na wyżywienie w kwocie [...]. zł, na opłatę za mieszkanie, na środki czystości w kwocie [...]. zł na 6 miesięcy, na opłatę za energię elektryczną i gaz, na uzupełnienie apteczki domowej w kwocie około [...]. zł i na bilet miesięczny na przejazdy miejskimi środkami komunikacji. W związku z powyższym wnioskiem pracownik socjalny przeprowadził w dniu [...] maja 2005 r. u skarżącej, wywiad środowiskowy, którego treść skarżąca kwestionuje podnosząc, że poza częścią dotyczącą danych osobowych, pozostała część kwestionariusza została wypełniona bez jej obecności. Zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Oznacza to, że przeprowadzenie wywiadu środowiskowego jest czynnością obowiązkową, a dane, które ten wywiad zawiera mają istotny wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. W związku z tym czynność ta musi być wykonana rzetelnie, zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym w dniu przeprowadzenia wywiadu. Tymczasem w części I pkt 10 kwestionariusza wywiadu środowiskowego z dnia [...] maja 2005 r., dotyczącej aktualizacji zawodowej, pracownik socjalny zamieścił informację o tym, że "K. P. jest zarejestrowana w PUP bez prawa do zasiłku – na podstawie terminarzu wizyt z PUP – ostatni wpis [...].06.2005 r." Zatem wskazany termin wizyty w Powiatowym Urzędzie Pracy dotyczy nie tylko okresu po sporządzeniu przedmiotowego wywiadu środowiskowego, ale także po wydaniu decyzji przez organ I instancji (decyzje z [...]r. i z [...]r.). Już tylko ta okoliczność czyni wywiad środowiskowy z dnia [...]maja 2005 r.. niewiarygodnym w takim zakresie, że mogło mieć to wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Skarżąca zakwestionowała również uzgodnienia z dnia [...]maja 2005 r. (k.14 akt adm.) dotyczące przyznania zasiłku okresowego. Należy zaznaczyć, ze zasiłek ten, zgodnie z art. 38 ust 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, został skarżącej przyznany w maksymalnej wysokości. Jednak w związku z zarzutem skarżącej, że "treść uzgodnienia została sfałszowana" wyjaśnienia wymaga poczyniona w tym uzgodnieniu poprawka kwoty dotyczącej opłaty za czynsz, przy czym poprawka ta nie została parafowana. Zdaniem Sądu wyżej wskazane uchybienia mają istotny wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2005 r. i czynią koniecznym uchylenie zaskarżonych decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...]r. oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. " c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt I, II i III wyroku. Na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił, że decyzja oznaczona w pkt I wyroku podlega wykonaniu. /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski KP