III SA/Lu 323/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Stażysta Marzena Gawron, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 października 2006r. sprawy ze skargi E. M. P. na decyzję Rektora Akademii Medycznej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Rektora Akademii Medycznej na rzecz skarżącej kwotę [...] złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Akademii Medycznej zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.), po zapoznaniu się z wnioskiem Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Akademii Medycznej im. prof. F. S., utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego o nieprzyjęciu E. P. na I rok studiów. W uzasadnieniu organ podniósł, że orzeczeniem (sygn. akt III SA/Lu 503/05) z dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję rektora nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów. Wobec powyższego przeprowadzono postępowanie dowodowe, w wyniku którego ustalono, że postępowanie rekrutacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 65, poz. 385 ze zm.), jak również postanowieniami Uchwały nr [...] Senatu Akademii Medycznej z dnia [...] 2004 r. w sprawie zasad i trybu przyjmowania na studia w AM w roku akademickim 2005/06. W postępowaniu dowodowym dokonano oceny co do ewentualnej wadliwości pytania egzaminacyjnego nr 20 z chemii łącznie z dopuszczeniem dowodu z opinii biegłego. O przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, zgodnie z art. 79 § 1 i 2 k.p.a., została strona powiadomiona listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, doręczonym jej w dniu [...] kwietnia 2006 r. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego odbyło się w Politechnice Wydział Chemiczny w dniu [...] maja 2006 r. Opinia biegłego prof. dr. hab. inż. J. K. wpłynęła do Akademii Medycznej im. prof. S. w dniu [...] maja 2006 r. Zgodnie z przeprowadzonym postępowaniem dowodowym w tym opinią biegłego zadanie, do którego odnosił się zarzut braku poprawności, opierało się na wiedzy szkolnej kandydatów i w intencji autora miało na celu sprawdzenie, czy zdający wie, jakiego reagenta i katalizatora należy użyć, aby dokonać rozróżnienia węglowodoru nasyconego (n-heksanu) od aromatycznego (benzenu). Schemat oceniania był jedynie pomocniczym instrumentem w ocenianiu przez egzaminatorów prac kandydatów i nie ograniczał zakresu udzielanych przez nich odpowiedzi. Nie był on znany kandydatom na etapie zdawania egzaminu, w związku z czym schemat oceniania w żaden sposób nie wpływał na wybór dróg rozwiązania danego problemu i udzielenia odpowiedzi przez zdających. Schemat oceniania, szczególnie dla zadań otwartych lub eksperymentalnych, najczęściej nie obejmuje wszystkich możliwych wariantów rozwiązań. Z tego też powodu wszystkie inne logiczne odpowiedzi, nie mieszczące się w schemacie oceniania, były szczegółowo analizowane, i nie stanowiły podstawy do obniżenia punktacji za zaproponowane rozwiązania zadania. Korzystając z wiedzy podręcznikowej, zdający mógł rozwiązać zadanie w sposób zgodny z przewidywanym modelem odpowiedzi. Jeśli wiedza zdającego wykraczała poza poziom szkoły średniej i zakres wymagań egzaminacyjnych, mógł zaznaczyć, że reakcja zachodzi jedynie w warunkach bezwodnych. Taka odpowiedź, zgodnie z przyjętymi zasadami, zostałaby oceniona maksymalną liczbą punktów. E. P., rozwiązując zadanie 20 w arkuszu egzaminacyjnym, postąpiła zgodnie z tokiem rozumowania opisanym w modelu odpowiedzi przez autora zadania. Wybrała wodę bromową jako odczynnik umożliwiający rozróżnienie węglowodorów, zapominając jednak o niezbędnym katalizatorze. Gdyby udzieliła odpowiedzi tak jak w złożonym odwołaniu od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej i skardze na decyzję rektora nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r., otrzymałaby maksymalną liczbę punktów. Jednak w rozwiązaniu zadania strona prezentuje inny tok rozumowania. Porównanie sposobu rozwiązania zadania w arkuszu oraz uwag zawartych w odwołaniu i skardze wskazuje, że w chwili zdawania egzaminu strona nie posiadała tej wiedzy, którą prezentuje w przedmiotowych pismach. W świetle powyższego brak podstaw do unieważnienia pytania numer 20 z chemii i zaliczenia stronie maksymalnej punktacji za to zadanie egzaminacyjne. Zatem wskazane przez stronę w odwołaniu zarzuty nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieprawidłowości w toku postępowania rekrutacyjnego przeprowadzonego przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną. Na decyzję Rektora Akademii Medycznej z dnia [...] E. P. reprezentowania przez adwokata U. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając decyzji naruszenie przepisów postępowania – art. 7, 8, i 9 k.p.a., gdyż sposób powołania przez organ prowadzący postępowanie osoby biegłego i tym samym przeprowadzenia dowodu z jego opinii, nie zapewniał realizacji zasad wyrażonych w powołanych przepisach oraz art. 80 k.p.a., gdyż brak jest wszechstronnej oceny zebranych dowodów, a rozstrzygnięcie oparte jest na błędnych ustaleniach powołanego w sprawie biegłego, bez odniesienia się do wskazanej literatury przedmiotu, opinii prywatnych oraz stanowiska innych uczelni medycznych odnośnie kwestionowanego pytania. Strona podniosła w skardze, że zgodnie z art. 84 k.p.a. w sprawie, w której wymagane są wiadomości specjalne organ prowadzący postępowanie zwraca się do biegłego o wydanie opinii. Biegły, jako osoba powołana do udziału w postępowaniu dotyczącym innego podmiotu w celu wydania opinii ze względu na posiadaną wiedzę fachową, nie może mieć jakiegokolwiek związku z daną sprawą, w tym zaś wypadku brać udziału w przebiegu egzaminu. W uzasadnieniu wyroku uchylającego decyzję rektora z [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podniósł, że powołany biegły nie może uczestniczyć w opracowaniu, sporządzaniu lub zatwierdzaniu zadań egzaminacyjnych z chemii. Wskazane wyłączenie ewentualnych biegłych dotyczyć też będzie osób, które na zlecenie komisji egzaminacyjnej pełniły funkcje weryfikatorów, a więc osób odpowiedzialnych nie tylko za poprawność sprawdzania prac, ale pośrednio również za merytoryczną poprawność pytań. Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżąca została powiadomiona o powołaniu prof. dr hab. inż. J. K. jako niezależnego eksperta w celu wydania opinii dotyczącej poprawności pytania egzaminacyjnego nr 20 z chemii, będącego w zestawie egzaminacyjnym na studia. Z treści zawiadomienia nie wynikało, czy powołany w sprawie biegły nie uczestniczył w egzaminie, w charakterze egzaminatora i weryfikatora, jak również czy nie opracowywał, sporządzał lub zatwierdzał zadań egzaminacyjnych z chemii będących w zestawie egzaminacyjnych na studia kierunek lekarski na rok akademicki 2005/2006. Także do akt postępowania nie zostało dołączone oświadczenie w tej kwestii osoby powołanej jako niezależny ekspert w niniejszej sprawie. Jest to szczególnie istotne dlatego, że strona nie miała możliwości ustalenia, czy powołana osoba nie pełniła funkcji egzaminatora lub weryfikatora na zlecenie Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, tym bardziej że na ogólnie dostępnej stronie internetowej Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej osoba prof. dr. hab. inż. J. K. figuruje na liście egzaminatorów z dziedziny chemii. Zaniechanie ustalenia przed powołaniem biegłego, czy osoba biegłego nie pełniła funkcji egzaminatora lub weryfikatora, stanowi naruszenie art. 7, 8 i 9 k.p.a. Przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004 r. (Dz. U. z nr 199, poz. 2046) w § 95 zd. 2 stanowią, że egzaminatorzy stosują szczegółowe kryteria oceniania arkuszy egzaminacyjnych, opracowane przez komisję centralną, dla egzaminu z danego przedmiotu. Wbrew twierdzeniom w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – zgodnie z ww. powołaną zasadą – schemat oceniania nie jest pomocniczym instrumentem przy ocenianiu prac kandydatów przez egzaminatorów. "Model odpowiedzi i schemat punktowania" zawiera stwierdzenie dotyczące dowolności akceptowanych przez egzaminatorów odpowiedzi kandydatów jedynie w zakresie zadań rachunkowych, a mianowicie "całkowicie poprawne rozwiązanie zadań rachunkowych, uwzględniające inny tok rozumowania niż podany w modelu, oceniane jest pełną liczbą punktów." W pozostałych przypadkach egzaminator musi ściśle przestrzegać obowiązującego schematu odpowiedzi, a mianowicie "zdający otrzymuje punkty tylko za poprawne rozwiązania precyzyjnie odpowiadające poleceniom w zadaniach." Takiemu sposobowi podlega kwestionowane pytanie nr 20. Zdaniem skarżącej odczynniki podane w treści tego pytania nie dają możliwości rozróżnienia n-heksanu i benzenu, jednakże schemat odpowiedzi (str. 5 "modelu odpowiedzi i schematu punktowania") podaje odczynniki, które rzekomo rozróżniają podane w pytaniu substancje oraz reakcję, która w rzeczywistości nie zachodzi. We wskazanych podręcznikach nie ma reakcji podanej jako prawidłowe rozwiązanie w modelu odpowiedzi (za 1 pkt). Stanowisko skarżącej znajduje nadto oparcie w dołączonych od odwołania opiniach, mających charakter opinii prywatnych, jak również w stanowisku niektórych uczelni medycznych, które uznając zadanie nr 20 za błędnie sformułowane i uniemożliwiające udzielenie prawidłowej odpowiedzi zgodnie z ustalonym wzorcem, podjęły decyzję o jego wycofaniu. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej dodatkowo podniósł, iż opinia biegłego nie została jej doręczona, w związku z czym nie miała możliwości wypowiedzenia się co do jej treści, przez co organ naruszył także art. 10 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu skarga skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zaskarżona decyzja wydana została po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i rozważeniu całokształtu zebranego w sprawie materiału oraz po poddaniu jego właściwej ocenie. UKR przeprowadziła postępowanie odwoławcze, w toku którego dokonano powtórnej oceny odpowiedzi udzielonej przez skarżącą na pytanie 20 z chemii i zasięgnięto opinii niezależnego eksperta dotyczącej poprawności sformułowania tego pytania. Oceny dokonali eksperci z Ministerstwa Edukacji Narodowej, Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej. Dowód z opinii niezależnego biegłego przeprowadził prof. dr hab. inż. J. K. – nauczyciel akademicki Wydziału Chemicznego Politechniki. W piśmie powiadamiającym skarżącą o przeprowadzaniu dowodu z opinii biegłego i jego danych personalnych poinformowano skarżącą, że jako strona może brać udział w przeprowadzaniu dowodu, zadawać pytania biegłemu oraz składać wyjaśnienia oraz że decyzja w sprawie przyjęcia na studia zostanie wydana w ciągu 7 dni od otrzymania opinii biegłego. W przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego brał udział jako pełnomocnik ojciec skarżącej A. P. Do dnia złożenia skargi na decyzję rektora skarżąca nie podnosiła żadnych zastrzeżeń co do osoby biegłego ani co do jego opinii, podniosła je dopiero w skardze do sądu. Wobec czego przy rozpatrywaniu skargi nie mogą być brane pod uwagę zarzuty, które nie zostały podniesione przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia. Z ostrożności procesowej organ podnosi, że dokonując wyboru biegłego miał na względzie zapewnienie optymalnej bezstronności, dlatego wybrał osobę z poza środowiska Uniwersytetu, którego pracownicy brali udział w sprawdzaniu zadań egzaminacyjnych kandydatów na studia w AM jako eksperci Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, jak też spoza środowiska uczelni lubelskich. Przed zleceniem prof. J. K. przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego uczelnia uzyskała jego oświadczenie, że nie uczestniczył w opracowaniu, sporządzaniu lub zatwierdzaniu zadań egzaminacyjnych z chemii na egzamin wstępny na studia w akademiach medycznych i uczelniach medycznych na kierunek lekarski 2005/06. Odnosząc się do zarzutu, jakoby skarżąca znalazła na stronie internetowej Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej listę egzaminatorów z dziedziny chemii, organ podniósł, że zwrócił się do OKE i uzyskał informację, że prof. J. K. figuruje na liście egzaminatorów z dziedziny chemii, podobnie jak m.in. dr M. J., na której opinię skarżąca powołuje się w postępowaniu sądowym o sygn. akt III SA/Lu 503/05, i dr A. P. Egzaminator prof. J. K. nie uczestniczył z ramienia OKE w opracowaniu, sporządzaniu lub zatwierdzaniu zadań egzaminacyjnych z chemii na egzamin wstępny na rok 2005/06, na studia kierunek lekarski w uczelniach medycznych. Egzaminatorzy o treści zadań egzaminacyjnych, wzorcu odpowiedzi i schemacie punktowania, zostają poinformowani po przeprowadzeniu egzaminu wśród zdających, a przed przystąpieniem do weryfikacji udzielonych odpowiedzi, wobec czego nie zachodzą żadne przesłanki dyskredytujące prof. J. K. jako biegłego w zakresie przedmiotowego zadania egzaminacyjnego nr 20 z chemii. Biegły wydał opinię w zakresie poprawności merytorycznej ww. zadania z chemii zgodnie z wiedzą z dziedziny, w której jest specjalistą. Przedmiotem takiej opinii nie jest zasięganie opinii prywatnych i recenzja tych opinii, ani też ustalenie stanowiska innych uczelni odnośnie kwestionowanego pytania i ustosunkowanie się do niego. Wadliwości sformułowania pytania 20 z chemii nie podnosili inni zdający na studia w Akademii Medycznej ani zdający na studia w Uniwersytecie. Fakt zaś, że jakakolwiek uczelnia uchyla przedmiotowe pytanie egzaminacyjne, nie obliguje innych uczelni do postąpienia w ten sam sposób. Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja wydana została po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 stycznia 2006 r. decyzji rektora nr [...] z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Wydziału Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Lekarskiego w przedmiocie odmowy przyjęcia E. P. na I rok studiów. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że wymieniona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienia te polegały na niedokonaniu oceny, czy zadanie egzaminacyjne z chemii, oznaczone nr 20, sformułowane zostało poprawnie i czy umożliwiało udzielenie poprawnej odpowiedzi. W powołanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko wyrażone w orzecznictwie, m.in. w wyrokach: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 1994 r. (sygn. SA/Wr 2073/93 – OSP 1995/1, poz. 223) i Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1999 r. (sygn. III RN 108/99 – OSNP 2000/18, poz. 676), wyraził pogląd, że ocena ewentualnej wadliwości pytania egzaminacyjnego należy do właściwych organów uczelni, które są obowiązane do przeprowadzenia na tę okoliczność postępowania dowodowego w myśl reguł określonych w k.p.a., łącznie z dopuszczeniem dowodu z opinii biegłego. Biegły w swojej opinii powinien wypowiedzieć się, czy zadanie nr 20 z chemii było sformułowane błędnie, a jeśli tak, czy wzorce odpowiedzi i schemat punktowania podane przez autorów owego zadania są wadliwe. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że biegłym nie może być osoba, która uczestniczyła w opracowaniu, sporządzaniu lub zatwierdzaniu zadań egzaminacyjnych z chemii. Stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie sąd oraz organ. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku i dotyczyć może w szczególności stanu faktycznego sprawy, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, kwestii zastosowania określonego przepisu do wydania danego rozstrzygnięcia. Związanie Sądu w rozumieniu ww. przepisu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Z akt sprawy wynika, że organ drugiej instancji przeprowadził dowód z opinii biegłego dr. hab. inż. J. K., profesora Politechniki, który w swojej opinii dokonał oceny przedmiotowego zadania z chemii. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie tegoż biegłego z daty sprzed sporządzenia opinii, że nie uczestniczył w opracowaniu, sporządzaniu lub zatwierdzaniu zadań egzaminacyjnych z chemii na egzamin wstępny na studia w Akademiach Medycznych i Uczelniach Medycznych na kierunek lekarski na rok akademicki 2005/2006. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie precyzują obowiązku organów administracji publicznej w zakresie informowania strony o istnieniu pozytywnych lub negatywnych przesłanek do występowania w postępowaniu w charakterze biegłego. Dlatego też zarzut skargi, że do zawiadomienia przesłanego stronie w trybie art. 79 § 1 i 2 k.p.a. powinno być dołączone oświadczenie złożone przez dr. hab. inż. J. K., jest chybione. Jeżeli strona ma wątpliwości co do bezstronności biegłego może zgłosić w trakcie postępowania wniosek o jego wyłączenie na zasadach i w trybie określonym w art. 24 k.p.a., a poza tym stosuje się do niego przepisy dotyczące przesłuchania świadków. W aktach sprawy takiego wniosku o wyłączenie dr. hab. inż. J. K. od występowania w postępowaniu w charakterze biegłego nie ma. W rozpoznawanej sprawie skarżąca podnosiła również, że pozbawiono ją możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do treści opinii biegłego. W aktach sprawy brakuje dowodu doręczenia odpisu pisemnej opinii prof. K. E. P. Organ uczelni podnosi wprawdzie, że o terminie przeprowadzenia opinii biegłego skarżąca była poinformowana, a w jej imieniu w przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego brał udział jej pełnomocnik, jednak w treści złożonej pisemnej opinii prof. dr hab. inż. J. K. nie wykazano, by w doświadczeniu (badaniu laboratoryjnym) brał udział pełnomocnik skarżącej. Oznacza to, że skarżąca o treści opinii biegłego dowiedziała się z uzasadnienia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną o odmowie przyjęcia jej na pierwszy rok studiów, a zatem po zakończeniu postępowania. Jeżeli strona nie miała możliwości zapoznania się i wypowiedzenia się co do treści opinii biegłego, stanowi to naruszenie przepisów art. 7, 10 i 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 81 k.p.a., który stanowi konkretyzację zasady ogólnej prawdy materialnej (art. 7) i zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10), okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Przesłanki odstąpienia od tego obowiązku określone zostały w art. 10 § 2 k.p.a. Żadna z nich nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Natomiast skarżąca podnosiła na rozprawie, że opinia biegłego nie została jej doręczona, przez co nie miała możliwości wypowiedzenia się co do jej treści, w związku z czym doszło do naruszenia przez organ art. 10 § 1 k.p.a. Ponownie rozpatrując odwołanie, organ uczelni doręczy stronie odpis pisemnej opinii biegłego, przez co umożliwi jej przedstawienie i uzasadnienie swojego stanowiska w sprawie z uwzględnieniem całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. To natomiast, czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa, pozostawione zostanie wyłącznie jej uznaniu. Rzeczą organu jest umożliwienie jej powyższego, czego organ odwoławczy w niniejszej sprawie nie uczynił. Ponadto Sąd zwrócił również uwagę, że organ uczelni w decyzji jako podstawę kompetencyjną swojego rozstrzygnięcia powołał art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365 z późn. zm.), która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r. Natomiast z uwagi na treść art. 259 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach, co do których postępowanie zostało zakończone wydaniem nieprawomocnej decyzji, są rozpatrywane według przepisów dotychczasowych. Należało więc powołać jako normę kompetencyjną art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.). Jednakże treść art. 169 ust. 8 nowej ustawy prawo o szkolnictwie wyższym w zakresie przyznania rektorowi kompetencji odwoławczych od decyzji uczelnianej komisji rekrutacyjnej jest taka sama jak art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, nie stanowi to więc istotnego naruszenia prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.