II OSK 1221/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 41/06 o odrzuceniu skargi E. B., w przedmiocie odmowy wyłączenia Burmistrza Choroszczy od załatwienia sprawy ustalenia wysokości jednorazowej opłaty postanawia oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 41/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę E. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Burmistrza Choroszczy od załatwienia sprawy ustalenia wysokości jednorazowej opłaty. W uzasadnieniu w/w postanowienia z dnia 18 maja 2006 r., Sąd Wojewódzki podniósł, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie mieści się w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych, zawartej w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone postanowienie bowiem nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu nie służy także zażalenie, albowiem w przypadku postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 kpa kodeks postępowania administracyjnego zażalenia nie przewiduje. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie z dnia 18 maja 2006 r., pełnomocnik E. B. zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 3 § 2 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 25 § 1 pkt 1 oraz art. 24 § 1 pkt 1 kpa poprzez doprowadzenie do stanu prawnego, w którym akceptowane będzie bezprawne orzeczenie organu administracji pozostającego w stanie wyłączenia. Na tej podstawie w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, gdyż nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia. Jednocześnie, wobec wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, kończącego postępowanie w sprawie, mogła być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do przepisu art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przede wszystkim chybione są zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 3 § 2 pkt 2 i 4 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 25 § 1 pkt 1 oraz art. 24 § 1 pkt 1 kpa. Uszło uwadze wnoszącego skargę kasacyjną, że w myśl przepisu art. 3 § 2 pkt. 2 powołanej ustawy sądy administracyjne, sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w ściśle określonych sprawach, wymienionych w tym przepisie. Z powołanego przepisu art. . 3 § 2 pkt. 2 wprost wynika, że nie od wszystkich postanowień organów administracyjnych przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu. Prawo to bowiem przysługuje w sprawach w których : postanowienia wydane zostały w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie zaś do treści art. 141 § 1 kpa zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku odmówiło wyłączenia Burmistrza Choroszczy od załatwienia sprawy. Od tego rodzaju postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 kpa (a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego), kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienia skargi do sądu. Tym samym podzielić należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego uznającego skargę za niedopuszczalną, która podlegała odrzuceniu. Nie mogły również odnieść zamierzonego skutku wywody skargi kasacyjnej zmierzające do wykazania, że doszło "do stanu prawnego, w którym akceptowane będzie bezprawne orzeczenie organu administracji pozostającego w stanie wyłączenia". Wnoszący skargę kasacyjną nie dostrzega istotnej kwestii a mianowicie, jak to trafnie podniósł Sąd Wojewódzki, że zarzuty dotyczące wyłączenia mogą być zgłaszane w trybie odwoławczym (dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się nieuzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 cyt. już ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.