II SA/Łd 584/06

Dnia 03 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Marta Aftowicz-Korlińska, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Kiernozia część "A" 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza na rzecz K. K. od Rady Gminy w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. zwrócić K. K. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) z rachunku wpłaconego w dniu 02 czerwca 2006 r. poz. 1567 tytułem nadpłaconego wpisu sądowego II S.A./Łd 584/06 UZASADNIENIE W dniu [...] Rada Gminy w K. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowani i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717ze zm.), a także w wykonaniu Uchwały rady Gminy w K. Nr [...] z dnia [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K., podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. w dwóch częściach : A. – obejmującej fragment wsi K. o N.K. – tj. obszar w granicach jak na załączniku graficznym do uchwały, i B. – obejmującą pozostały obszar gminy w granicach administracyjnych. W dniu 31 maja 2004r. do Urzędu Gminy w K. wpłynęło pismo K. K., właściciela działki nr 476, w którym wniósł o zmianę przebiegu planowanej obwodnicy, gdyż będzie ona utrudniała a wręcz uniemożliwiała produkcję drobiarską w nowo wybudowanym kurniku, który usytuowany został w dużej odległości od siedlisk ludzkich, co miało zminimalizować m.in. hałas, spaliny., które stresują drób. Pan K. dodał, iż jako młody rolnik otrzymał kredyt, którego nie będzie w stanie spłacić, jeżeli nie rozpocznie produkcji i zaproponował by planowana obwodnica została przesunięta w kierunku wschodnim od gospodarstwa. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 16 czerwca 2004r. Wójt Gminy poinformował, iż w chwili obecnej nie ma możliwości składania zarzutów i protestów, ponieważ nie wyłożono jeszcze projektu proponowanego przebiegu obwodnicy do publicznego wglądu. Wyjaśnił, iż Pan K. zostanie poinformowany o terminie wyłożenia projektu i że dopiero od daty wyłożenia może składać protesty. Przedmiotowe pismo Pan K. odebrał w dniu 21 czerwca 2004r. W dniu 5 stycznia 2006r. na łamach gazet "A" zostało opublikowane zawiadomienie o terminie wyłożenia do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z nim projekt wraz z prognozą będą wyłożone do publicznego wglądu w dniach od 23 stycznia 2006r. do 21 lutego 2006r. w siedzibie Urzędu Gminy. Zamieszone zostało także pouczenie, iż zgodnie z art. 23 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, może wnieść protest; zgodnie zaś z art. 24 ustawy każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu, może wnieść zarzut, na piśmie w terminie nie dłuższym niż 14 dni po upływie terminu wyłożenia. Na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy w okresie od 23 stycznia do 22 lutego 2006r. również wywieszone było obwieszczenie o terminie wyłożenia do publicznego wglądu projektu planu miejscowego wraz z prognozą, które zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zarzutu i protestu. W dniu 3 marca 2006r. do Urzędu Gminy wpłynęło pismo K. K., z dnia 25 lutego 2006r., w którym kwestionuje on ustalenia przyjęte w planie a dotyczące planowanego przebiegu obwodnicy 6KG głównie okoliczności, iż przedmiotowa obwodnica ma przecinać działkę 476,tj. działkę Pana K. Podniósł, iż do planu winna być sporządzona prognoza a w niej ocena oddziaływania na środowisko, istniejąca prognoza nie ocenia wpływu na istniejące budynki i prowadzoną hodowlę, nie określono także docelowej prognozy natężenia ruchu na projektowanej drodze. Zdaniem strony wobec braku tych informacji w prognozie, droga powinna przebiegać zgodnie z pierwotnym wariantem po wschodniej stronie rurociągu. Początek obwodnicy w kierunku od O. powinien przebiegać od działki 185 i łączyć się z drogą do Ł. w obrębie działki 150 i nie przecinać rurociągu, co będzie korzystne dla rozwoju K. poprzez zagospodarowanie terenu między drogą do Ł. i planowaną obwodnicą. Podkreślił również, iż jest hodowcą drobiu i duże natężenie hałasu, światła i ruch powodują niepokój w stadzie co z kolei prowadzi do masowych zejść drobiu. Pismem z dnia 29 marca 2006r. Pan K. został poinformowany, iż w dniu [...]odbędzie się sesja Rady Gminy, na której rozpatrywane będą protesty i zarzuty nieuwzględnione w projekcie planu zagospodarowania. Zawiadomienie przedmiotowe Pan K. odebrał w dniu 3 kwietnia 2006r. W dniu 6 kwietnia 2006r. na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy zostało wywieszone obwieszczenie o terminie sesji Rady. Tożsamej treści komunikat został zamieszczony w gazecie "A", w tym samym dniu. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] w sprawie rozstrzygnięcia zarzutu złożonego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. – część "A", Rada Gminy w K. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt.15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.) odrzuciła zarzut K. K., dotyczący działki nr 476 obręb K. złożony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. Uzasadniając w pierwszej kolejności organ wyjaśnił, iż z uwagi na fakt, że ustalenia projektu planu naruszają interes prawny autora pisma, pismo K. K. zostało zakwalifikowane jako zarzut do projektu planu na podstawie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Przechodząc do meritum organ wskazał, iż działka 476 planowana jest do przeznaczenia w części na cele drogi oznaczonej w projekcie planu symbolem 6 KG (obwodnica K. w ciągu drogi wojewódzkiej), w części na tereny rolne. Z uwagi na konieczność zarezerwowania w palnie miejscowym terenu dla potrzeb realizacji obwodnicy K. jako drogi publicznej klasy G wraz z towarzyszącymi urządzeniami oraz zachowania strefy bezpieczeństwa istniejącego ropociągu brak jest możliwości ominięcia działki 476 planowaną obwodnicą. Przewidywany pas drogowy o szerokości 30m pozwala na realizację obiektów, które zapewnią minimalizację oddziaływania planowanej drogi na zagospodarowanie przyległych terenów i istniejących obiektów, w tym ekranów akustycznych i przeciwolśnieniowych. Zgodnie z par.6 ust. 2 projektu planu dopuszcza się użytkowanie terenów i obiektów w sposób dotychczasowy do czasu realizacji funkcji ustalonej lub dopuszczonej planem i dotyczy to także użytkowania rolniczego. Organ zaznaczył, iż planowana obwodnica nie przebiega przez teren istniejącej fermy drobiu, lecz w odległości 50m od obiektów kurników. Odnośnie podnoszonej przez stronę kwestii prognozy wyjaśnił, iż prognoza oddziaływania planu na środowisko nie jest tożsama z oceną oddziaływania na środowisko planowanej obwodnicy. Natomiast ocena taka będzie sporządzona zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska na etapie przygotowania realizacji konkretnej inwestycji, na tym etapie stanie się również aktualna kwestia wykupu terenu pod ujętą w planie inwestycję. Organ podkreślił, iż planowana droga wojewódzka stanowi inwestycję celu publicznego o znaczeniu ponad lokalnym i w tym zakresie została pozytywnie uzgodniona przez Zarząd Województwa [...] sporządzający strategie województwa [...] oraz planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 6 maja 2006r. Pan K. K. odebrał pismo przewodnie wraz z Uchwałą z dnia [...] rozstrzygającą o nieuwzględnieniu złożonego zarzutu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K. K. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, zarzucił jej naruszenie: -- art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.o zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez nieuwzględnienie w wystarczającym stopniu w wyłożonym projekcie miejscowego planu wymagań zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, -- art. 18 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy poprzez oparcie ustaleń projektu planu na prognozie sporządzonej w oparciu o nieobowiązujące w dniu wyłożenia projektu planu przepisy prawa tj. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 listopada 2002r. w sprawie szczegółowych warunków jakim powinna odpowiadać prognoza oddziaływania na środowisko dotycząca projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2002r., Nr 197, poz. 1667), -- art. 24 ust. 3 w/w ustawy poprzez brak odniesienia w uzasadnieniu skarżonej Uchwały do wszystkich wskazanych przez skarżącego zarzutów, co powoduje, iż zaskarżona uchwała w istocie nie zawiera uzasadnienia faktycznego. Uzasadniając postawione wnioski pełnomocnik skarżącego wskazał na wyrok NSA w Warszawie z dnia 3 listopada 1999r., IV S.A. 1638/98, w myśl którego "Rada gminy, rozpoznając zarzuty do projektu planu, nie tylko musi wyrazić wobec niego swe stanowisko przez jego uwzględnienie bądź odrzucenie, ale w podejmowanej uchwale winna zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne swego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że gmina musi wykazać przesłanki, jakimi się kierowała, przyjmują dane rozwiązanie planistyczne, a w przypadku odrzucenia zarzutu wskazać powody, dla których nie mogą być uwzględnione propozycje zawarte w zarzucie". Zaskarżona uchwała nie zawiera żadnej argumentacji przemawiającej za wytyczeniem obwodnicy w miejscu przyjętym w projekcie planu ani powodów, dla których propozycje skarżącego nie mogą być uwzględnione. Skarżący jako właściciel działki nr 476 i 137/2 ,a której prowadzi hodowle drobiu na skalę przemysłową, racjonalnie umotywował swoje zastrzeżenia względem projektu planu, powodowane obawą o wpływ takiego przebiegu obwodnicy na prowadzona przez niego hodowlę i produkcję drobiu, która znajdzie się w bliskim sąsiedztwie obwodnicy. Z kolei proponowany przez stronę nowy przebieg obwodnicy został przez organ całkowicie przemilczany, pomimo, iż skarżący dość precyzyjnie wskazał trasę i dodatkowo wskazał, iż jego propozycja jest zgodna z pierwotnym wariantem planu zagospodarowania przestrzennego tj. z takim gdzie obwodnica przebiegała po stronie wschodniej ropociągu "B". Takie zachowanie Gminy, zdaniem strony, budzi nie tylko uzasadnione zdziwienie, ale jednocześnie stanowi naruszenie art. 1 ust. 2 pkt. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie w wystarczającym stopniu wymagań zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia. Pełnomocnik podkreślił również, iż skarżący prowadzi produkcje drobiu na skalę przemysłową w związku z tym musi wypełnić wymagania zakreślone w szeregu przepisów, chociażby weterynaryjnych, co wiąże się z dużymi nakładami finansowymi. Natomiast brak w uzasadnieniu zaskarżonej Uchwały przesłanek przemawiających za takim poprowadzeniem obwodnicy powoduje, iż strona została pozbawiona możliwości weryfikacji czy interes wszystkich podmiotów zostały zdefiniowane i w sposób wyważony rozstrzygnięcie, na poparcie swego stanowiska powołany został wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1999r. IV SA 1387/99, lEX Nr 48258. Popierając wniosek o stwierdzenie nieważności przedmiotowej Uchwały podniósł, iż Rada Gminy w całości pominęła fakt, iż prognoza wyłożona do wglądu razem z projektem, została sporządzona na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 listopada 2002r., a rozporządzenie to utraciło moc z dniem 28 lipca 2005r. Akt ten został uchylony przez ustawę z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2005r., Nr 113, poz. 954). W konsekwencji w dacie wyłożenia projektu planu wraz z prognozą, brak było rozporządzenia wykonawczego stanowiącego o szczegółowych warunkach jaki powinna odpowiadać taka prognoza, wydanego na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. W myśl przepisu art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji państwowej działają w oparciu o przepisy prawa, zatem w oparciu o obowiązujące normy prawne, trudno zatem zaakceptować prawną skuteczność prognozy oddziaływania na środowisko sporządzoną w oparciu o nieobowiązujące w dacie wyłożenia projektu przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w K. uznając zarzuty skargi za niezasadne wniosła o oddalenie skargi. Uzasadniając organ przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania i prezentowaną w nim argumentację obu stron. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazał, iż uzasadnienie zaskarżonej uchwały zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne podjętej uchwały, powołane zostały bowiem przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, zgodnie z którą w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego należy rezerwować pod przyszłą budowę lub modernizację dróg pasy terenów o szerokości uwzględniającej ochronę użytkowników dróg i terenów przyległych przed wzajemnym niekorzystnym oddziaływaniem. W projekcie uwzględnione zostały także przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w zakresie odnoszącym się do dróg publicznych klasy G. Przyjęte w palnie rozwiązanie jest zgodne z powyższymi przepisami. Wyjaśniając podstawy podjętej uchwały organ podał, iż obwodnica będzie przebiegała w odległości większej niż 50m od obiektów, w których odbywa się hodowla, zaś ocena oddziaływania na środowisko będzie sporządzona na etapie przygotowania realizacji konkretnej inwestycji. Organ powtórzył również argumentację zamieszczoną w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z nieco innych powodów niż podniesione w jej treści. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej uchwały, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej uchwały, a jedynie uwzględniając skargę może, stosownie do art. 147 § 1 ppsa, stwierdzić jej nieważność w całości lub części albo stwierdzić, że została wydana z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W przeciwnym razie skarga zgodnie z art. 151 ustawy podlega oddaleniu. Stosownie do art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ppsa sąd wydaje wyrok, co do zasady, na podstawie akt sprawy, przy czym rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W sprawie niniejszej w pierwszym rzędzie należy ustalić i wyjaśnić jakie przepisy prawa będą miały zastosowanie do procesu planistycznego podjętego przez Radę Gminy w K.. Nadesłane wraz ze skargą akta administracyjne zawierają jako podstawę prac planistycznych uchwałę Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...], która w swej treści wskazując podstawy prawne powołuje się również na to, iż podjęte prace planistyczne są także w wykonaniu uchwały tej Rady Nr [...] z dnia [...]. Uchwała z dnia [...] Nr [...] Rady Gminy w K. została załączona do akt sprawy na żądanie Sądu, wraz z pierwotnymi ogłoszeniami z 11 lipca 2003 roku. Przyjmując tłumaczenie pełnomocnika organu co do błędu w numeracji uchwały z 2002 r. ( nr 14 powołany , jest w rzeczywistości nr 13 ) , choć nie jest to bez znaczenia, to z treści jej wynika, że uchwała z dnia [...] przyjmowała zasadność sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. w oparciu o kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy zawarte w uchwalonym uchwałą nr [...] z [...] studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. ( § 1 pkt. 1 ) . W pkt. 2 § 1 uchwały stwierdzono natomiast konieczność przystąpienia do sporządzenia planu, o którym mowa w pkt. 1 dla obszaru gminy K. w granicach administracyjnych z możliwością etapowania i podziałem na poszczególne miejscowości oraz uszczegółowieniem. Paragrafy 2 i 3 uchwały stanowiły o granicach obszaru planowania zgodnych z załączoną mapą topograficzną w skali 1 : 50 000 i przedmiocie ustaleń planu. Paragrafy 4 i 5 powierzały wykonanie uchwały Wójtowi Gminy K. i określały datę jej wejścia w życie. Na gruncie uchwalonej w dniu [...] Uchwały Rady Gminy K. Nr [...] i w związku z wyłożeniem na podstawie dokonanego zawiadomienia z 11 lipca 2003 roku projektu planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. w okresie 27. 10. 2003r. – 28. 11. 2003r. wpłynęły protesty i zarzuty do projektu planu, które dotyczyły lokalizacji obwodnicy miejscowości K. w ciągu drogi wojewódzkiej nr 584. Procedura planistyczna do tego momentu była więc prowadzona na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) Jak wynika z pisma procesowego pełnomocnika organu z dnia 02 października 2006r., złożonego na żądanie Sądu w celu uściślenia podstaw prawnych prowadzonych prac planistycznych, cyt. "W wyniku rozpatrzenia zarzutów i protestów stwierdzono, mając na uwadze wagę zagadnienia obwodnicy K. a także kwestię, że rozpatrywanie zarzutów wydłuży procedurę uchwalenia planu – Rada Gminy w K. podjęła w dniu [...] uchwałę Nr [...]– w podstawie prawnej wskazując m. in. , że podejmuje ją w wykonaniu uchwały Rady Gminy w K. z dnia [...]( mylnie podając, że uchwała ta ma Nr [...], a nie Nr [...]". Uchwałę tą Rada Gminy w K. nie traktowała jako nowej uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o czym błędnie zdaniem pełnomocnika traktuje tytuł uchwały, lecz jako uchwałę zmieniającą poprzednią uchwałę Nr [...] z dnia [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K., poprzez uszczegółowienie zakresu prac planistycznych i w ocenie pełnomocnika takie właśnie działania pozwoliły na przyjęcie, że prace planistyczne mogą być prowadzone na podstawie starej ustawy w oparciu o przepis art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W istocie więc złożone pierwotnie protesty i zarzuty do projektu planu wyłożonego w okresie 27. 10. 2003r. – 28. 11. 2003r. nie zostały w ogóle rozpoznane co wynika wprost z oświadczenia pełnomocnika organu, a uchwała Nr [...] z dnia [...] nie zawierała również żadnych zapisów pozwalających na traktowanie jej jako uchwały zmieniającej uchwałę z 2002r. Podjęta w dniu [...] uchwała Nr [...] rozpoczęła zupełnie nowy proces planistyczny w toku, którego wyłożenie projektu planu miało miejsce na podstawie ogłoszeń dokonanych w dniu 5 stycznia 2006 roku informujących o wyłożeniu projektu w okresie od 23 stycznia 2006r. do 21 lutego 2006r. Trudno wyobrazić sobie sytuację, pozostając w zgodzie z przepisami prawa, aby poprzez odwoływanie się do wcześniejszych uchwał uchwalonych wiele lat wcześniej i na gruncie zupełnie innego, nieobowiązującego już stanu prawnego można było w ten sposób dokonywać przedłużenia mocy obowiązującej starych przepisów. Taka możliwość musi wynikać wprost z przepisów ustawowy i na gruncie obowiązującej regulacji w zakresie planowania przestrzennego stanowi o niej art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 85 ust. 2, do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed dniem 11 lipca 2003r.), stosuje się przepisy dotychczasowe, a więc przepisy pierwszej z wymienionych ustaw. Skoro w niniejszej sprawie pierwotny proces planistyczny został przerwany świadomie przez organy gminy w K., a zawiadomienie o wyłożeniu do publicznego wglądu nowego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonano, co potwierdza załączony do akt wycinek z gazety z dniu 5 stycznia 2006r w okresie od 23 stycznia 2006r. do 21 lutego 2006r. i na podstawie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu z 17 marca 2004 r. , a więc pod rządami nowej ustawy, to okoliczność ta jednoznacznie determinuje procedurę uchwalenia miejscowego planu w oparciu o przepisy nowej ustawy. Organy Gminy w K. postanowiły prowadzić jednak prace planistyczne na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r, wobec braku jakichkolwiek podstaw prawnych. Również pozbawione są logicznych podstaw przez co nieuzasadnione twierdzenia jakoby rozpoczęcie procesu planistycznego w oparciu o uchwałę z 17 marca 2004 roku było rozwiązaniem szybszym niż kontynuacja rozpoznania pierwotnych protestów i zarzutów z 2003. Uwaga ta jednak nie ma większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W opisanym wyżej procesie planistycznym Sąd nie dopatrzył się jakiejkolwiek jego kontynuacji na podstawie uchwały z dnia 2 grudnia 2002r. tym samym procedura planistyczna dotknięta jest istotnym naruszeniem przepisu art. art. 17, 18, 19 nowej ustawy, poprzez ich pominięcie i niezastosowanie trybu w nich przewidzianego. Mając powyższe na uwadze uznać należało, iż zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza prawo i podlega stwierdzeniu nieważności na podstawie art. 147 § 1, oraz stwierdzić, że nie podlega ona wykonaniu do daty uprawomocnienia się wyroku na postawie art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. Stosownie bowiem do powołanego przepisu w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 225 powołanej wyżej ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi , a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt, co znalazło wyraz w pkt. 4 wyroku.