II SAB/Gl 18/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. sprawy ze skargi G. J. i R.J. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie warunków zabudowy zobowiązuje Prezydenta Miasta T. do wydania w terminie [...] miesięcy rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżących z dnia [...]r. o wydanie warunków zabudowy terenu G. i R.J. skargą z dnia [...] roku zarzucili Prezydentowi Miasta T. bezczynność w sprawie dotyczącej załatwienia ich wniosku o ustalenie warunków zabudowy terenu. Skarga została poprzedzona zażaleniem skarżących z dnia [...] roku na bezczynność Prezydenta T., złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] roku zobowiązało Prezydenta T. do rozpoznania wniosku G. i R. J. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą : [...], na części działki nr [...] położonej przy ul. [...] w T. do dnia [...] roku. W skardze G. i R. J. podali, iż Prezydent T. w wyznaczonym terminie, ani do daty sporządzenia skargi nie wydał decyzji w sprawie wnioskowanych warunków zabudowy terenu. Opisali przebieg postępowania, podkreślając podejmowanie przez Prezydenta T. kolejnych odmownych decyzji i nie respektowanie stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co w ich ocenie stanowi dowód ich dyskryminacji przez organ I instancji. Prezydent T. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, także przedstawiając przebieg postępowania. Ostatnią decyzję w sprawie wniosku skarżących wydał bowiem [...] roku nr [...], która została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...]r. nr [...]. Na wydane następnie w dniu [...] roku postanowienie SKO o wyznaczeniu terminu załatwienia wniosku skarżących do [...] roku, Prezydent złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dacie złożenia niniejszej skargi przed Sądem administracyjnym toczyło się postępowanie ze skargi Prezydenta T. pod sygn. II SA/Gl 129/06, które zostało zakończone postanowieniem o odrzuceniu skargi z dnia [...]r. i w związku z tym organ I instancji nie dysponował aktami w okresie od [...] roku do [...]r., a w związku z tym zarzut bezczynności jest bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) w kompetencjach sądu administracyjnego mieści się rozpoznanie skarg na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych w pkt 1 – 4 tego przepisu. Dopuszczalność takiej skargi jest uzależniona od uprzedniego złożenia zażalenia w art. 37 kpa. W rozpoznawanej sprawie z wniosku skarżących o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu warunek uprzedniego złożenia zażalenia na bezczynność Prezydenta T. został spełniony. Postanowieniem z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zobowiązało Prezydenta T. do rozpoznania wniosku skarżących do dnia [...] roku. Z akt sprawy wynika, a także nie jest kwestionowane przez Prezydenta T., że wniosek skarżących nie został rozpoznany po dniu [...]r., kiedy to Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta T. z dnia [...] roku do dnia wydania postanowienia z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia terminu załatwienia sprawy. Decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie została wydana ani w ustalonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze terminie ( do [...]r.), ani też do dnia rozprawy. Jest więc oczywiste, że Prezydent T. jest bezczynny w załatwieniu sprawy skarżących. Przez załatwienie sprawy w rozumieniu art. 35 kpa należy rozumieć wydanie decyzji albo załatwienie w innej formie określonej w kodeksie. Natomiast bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Ustawowe terminy załatwienia spraw administracyjnych określa art. 35 § 3 kpa. Zgodnie z tym przepisem załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Skoro więc Prezydent T. nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżących w terminie 2 miesięcy ( przy przyjęciu, że sprawa jest szczególnie skomplikowana ) licząc od przekazania przez SKO akt sprawy wraz z decyzją tego organu z dnia [...]r. nr [...], a także w terminie wyznaczonym bo w dacie wniesienia skargi był bezczynny, a stan ten nie ustał w dacie orzekania przez Sąd ( decyzja nie została wydana ). Stanowisko Prezydenta T. o braku bezczynności po jego stronie, a to w związku ze skargą tego organu do Sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność ta bowiem nie była niezależna od organu prowadzącego postępowanie, a w związku z tym wskazany przez organ okres od [...]r. do [...]r., nie może zostać nie wliczony do biegu terminu dla załatwienia sprawy ( i to nie zależnie od faktu, że w dniu [...] roku Prezydent T. pozostawał już w stanie bezczynności, stwierdzonym właśnie postanowieniem z dnia [...] roku). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ppsa orzekł jak w sentencji. Bieg dwumiesięcznego terminu, w którym Prezydent T. ma obowiązek wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżących z dnia [...] roku, rozpocznie w dniu doręczenia akt sprawy organowi ( art. 286 § 2 ppsa ). su.