I FZ 525/06

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w I Wydziale Izby Finansowej zażalenia M.-R. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lipca 2006 r., I SA/Gd 196/06 oddalające wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.-R. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 23 grudnia 2005 r., (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r., marzec 2001 r. oraz za okres od maja do listopada 2001 r. postanawia - oddalić zażalenie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M.-R. Sp. z o.o. zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 23 grudnia 2005 r., wydanej w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług, ze względu na szczególnie ważny interes wnioskodawców. Uzasadniając ten wniosek wskazała na całkowitą bezzasadność zarzutów tej decyzji, co przy ewentualnej egzekucji określonego w decyzji zobowiązania podatkowego naruszałoby zasady współżycia społecznego. Zwróciła też uwagę, że nie posiada stosownych środków finansowych do uiszczenia określonego w decyzji zobowiązania podatkowego. Ewentualne zaś zapłacenie wymierzonego podatku mogłoby spowodować zagrożenie dla dalszego funkcjonowania firmy i powstanie roszczenia odszkodowawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 lipca 2006 r. - I SA/Gd 1196/06 oddalił wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie uzasadnienia odwołał się do normy z art. 61 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, wskazującej przesłanki umożliwiające sądowi wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd I instancji nie zakwestionował trudnej sytuacji finansowej spółki, zwrócił jedynie uwagę, że aktualny stan konta bankowego nie decyduje o zasadności wstrzymania. Podał przy tym wielkość wierzytelności spółki oraz wielkość jej długów, uznał, że wymagalne wierzytelności spółki oraz przewidywany niedługi termin rozpoznania sprawy przez Sąd wyłącza prawdopodobieństwo powstania zagrożenia dla dalszego funkcjonowania firmy, podkreślił, że przekonanie strony skarżącej o nieprawidłowości wydanych przez organ rozstrzygnięć pozostaje bez znaczenia dla rozpoznania przedmiotowego wniosku, gdyż wymagałoby to rozstrzygnięcia sprawy, co na tym etapie jest niedopuszczalne. Podobnie bez znaczenia dla oceny wniosku było powołanie się na zasady współżycia społecznego, gdyż ich naruszenie nie stanowi ustawowej przesłanki w tym przedmiocie. Wobec powyższego w ocenie Sądu Strona nie wykazała zasadności swego wniosku. W zażaleniu na to postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia Spółka cytując przesłanki z art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdziła, że wszystkie zagrożenia wymienione w powyższym przepisie jako przyczyny umożliwiające wstrzymanie wykonania występują w niniejszej sprawie i uzasadniają w pełni wniosek. Spółka musiała faktycznie zawiesić swoją działalność, gdyż nie posiada środków finansowych na jej prowadzenie. Główna wierzytelność przysługująca Spółce, w wyniku postępowania układowego spłacana będzie w ratach przez okres czterech lat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, ponieważ nie wskazuje na jakiekolwiek nieprawidłowości popełnione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny podczas rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania. W sposób tylko ogólny zwrócono w nim uwagę na trudną sytuację finansową Spółki, która doprowadziła do zawieszenia prowadzonej działalności. Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie zaskarżonej decyzji zostały określone w art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo powtórzenie treści przepisu - jak uczyniono właśnie w rozpatrywanej sprawie - lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń /okoliczności/ świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /por. B. Dauter w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Zakamycze 2005, str. 168/. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę /por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. - FZ 65/04/. Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje miedzy brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższego wynika, iż rację miał Sąd I instancji oddalając zamieszczony w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony "szczególnie ważnym interesem wnioskodawców". Ważny interes nie stanowi ustawowej przesłanki umożliwiającej Sądowi wstrzymanie wykonania decyzji. Rację miał też Sąd I instancji stwierdzając, że naruszenie zasad współżycia społecznego również nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Podobnie, argumentem przemawiającym za wstrzymaniem, nie jest potencjalna nielegalność zaskarżonej decyzji. W ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd I instancji nie mógł bowiem dokonać oceny legalności tej decyzji, gdyż byłoby to przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne na tym etapie postępowania. Słusznie też uczynił skład orzekający zestawiając wielkość długów z wielkością wierzytelności Spółki, a tym samym pokazując, że sytuacja Spółki nie jest wcale taka trudna. Dlatego też nawet ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje pogorszenia sytuacji finansowej spółki ze skutkiem, o którym mowa w par. 3 art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pamiętać trzeba, że prowadząc działalność gospodarczą, należy liczyć się z różnymi zagrożeniami, łącznie z czasowym lub stałym brakiem płynności finansowej, która doprowadzić może do eliminacji podmiotu z obrotu gospodarczego. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie Sąd ma obowiązek jedynie zbadać, czy zagrożenia z art. 61 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą potencjalnie wystąpić, czyli że zagrożenia te nie będą w swych skutkach adekwatne do wcześniejszego sposobu prowadzenia przez podmiot gospodarczy działalności. Zatem to - jak podano w zażaleniu - że spółka faktycznie zawiesiła swoją działalność było właśnie konsekwencją wcześniejszego sposobu prowadzenia własnych interesów gospodarczych i nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualne wstrzymanie wykonania tej decyzji nie przywróci spółki do życia gospodarczego. Spowodować to może ściągnięcie wierzytelności i zapłacenie długów, jak i wygrana w tym procesie. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że wniosek spółki o wstrzymanie wykonania nie został oparty na ustawowych przesłankach, nie został też prawidłowo uargumentowany i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny po myśli art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.