I SA/Po 1166/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan /spr./ Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006r. sprawy ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę /-/W.Zygmont /-/ G.Gorzan /-/ K.Pawlicki I SA/Po 1166/05 UZASADNIENIE Dnia [...] sierpnia 2004r. I.W. złożył w Urzędzie Skarbowym wniosek VAT[...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego samochodu osobowego [...] zakupionego na podstawie umowy kupna-sprzedaży w dniu [...] sierpnia 2004r. Samochód ten - o przebiegu [...] km - został dopuszczony do użytku [...] kwietnia 2004r. (data pierwszej rejestracji). W dniu [...] września 2004r. organ podatkowy wydał zaświadczenie VAT[...] nr [...] o braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przedmiotowego środka transportu. Następnie - w wyniku kontroli dokumentów stwierdzono, że wym. zaświadczenie jest niezgodne ze stanem faktycznym i pismem z dnia [...] września 2004r. nr [...] poinformowano podatniku o unieważnieniu zaświadczenia z dnia [...] września 2004r. (k.[...]). Jednocześnie organ podatkowy działając na podstawie art.155 §1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. nr 8 poz.60 ze zm.) wezwał I.W. do złożenia deklaracji VAT[...], zadeklarowania i zapłaty podatku od towarów i usług od wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu. Podatnik pismem z dnia [...] października 2004r. poinformował organ I instancji, iż z uwagi na brak podstawy prawnej nie zgadza się z unieważnieniem wydanego zaświadczenia. W odpowiedzi na złożoną przez podatnika skargę na działanie Urzędu Skarbowego w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...]12.2004r. wyjaśnił, iż wydanie zaświadczenia o braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu, choć narusza zasadę zaufania do organów podatkowych (art.121 Ordynacji podatkowej), jednak nie wpływa na istnienie obowiązku podatkowego wynikającego z przepisów ustawy podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] 01.2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art.165 §1,2 i 4 Ordynacji podatkowej wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług od wewnątrzwspólnotowego nabycia dnia [...] 08.2004r. nowego środka transportu - samochodu osobowego [...] dopuszczonego do użytku [...] 04.2004r. a następnie decyzją z dnia [...] organ ten określił dla I.W. z tego tytułu podatek VAT w kwocie [...] zł, przyjmując za podstawę prawną decyzji przepisy art.2 pkt 10a, art.3 ust.1, art.5 ust.1 pkt 4, art.9, art.20 ust.9, art.31 ust.1 i 2, art.41 ust.1, art.99 ust.10, art.103 ust.3 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm.) oraz art.21 §1 pkt 1 i §3 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art.5 ust.1 pkt.4 ustawy), zaś w myśl art.9 ust.1 powołanej wyżej ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art.5 ust.1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ust.1 stosuje się pod warunkiem, że: 1) nabywcą towarów jest: a) podatnik, o którym mowa w art.15, lub podatnik podatku od wartości dokonanej, a nabywane towary maja służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit.a z zastrzeżeniem art.10 2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit.a (art.9 ust.2 cyt. ustawy). Przepis ust.1 stosuje się również w przypadku, gdy: 1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust.2 pkt 1, 2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust.2 pkt 2 - jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu. (art.9 ust.3 w/w ustawy). W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono dalej, że zgodnie z art.2 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług przez nowe środki transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe wymienione w poz.1-4,9,10,15-20 załącznika nr 1 do ustawy, napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 cm3 lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 km lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 m-cy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. Przedmiotowy samochód został nabyty przez podatnika w dniu [...] sierpnia 2004r. - przed upływem 6 m-cy od daty pierwszej rejestracji ([...] 04.2004r.) - tym samym spełniał przesłanki do uznania go za nowy środek transportu. W świetle art.20 ust.9 wym. ustawy o podatku VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. Art.99 ust.1o cyt. wyżej ustawy stanowi, iż w przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art.15 oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art.15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust.1-3 lub ust.8 dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywania nowych środków transportu (VAT[...]) składają w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku z tego tytułu. Natomiast w myśl art.103 ust.3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art.99 ust.9 i 10 podatnicy są obowiązani bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego. Przytoczone wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jednoznacznie nakładały na podatnika, jako nabywcę nowego środka transportu, obowiązek samoobliczenia, zadeklarowania i zapłaty podatku VAT. Wobec powyższego kwestia zasadności obowiązku zapłaty tego podatku przez stronę nie może budzić wątpliwości. Za podstawę opodatkowania przyjęto kwotę brutto wynikającą z faktury zakupu samochodu, przeliczoną na złote wg tabeli kursów średnich NBP z dnia 17.08.2004r., powiększoną o kwotę podatku akcyzowego, opierając się na przepisach art.29 ust.1, art.31 ust.1 i 2 ustawy o VAT oraz § 37 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz.970 ze zm.). Szczegółowe wyliczenie wysokości podatku przedstawiono na str.4 uzasadnienia decyzji organu I instancji. Odnosząc się do kwestii wpływu wydanego zaświadczenia na obowiązek podatkowy podatnika wynikający z faktu nabycia wewnątrzwspólnotowego nowego samochodu organ podatkowy wyjaśnił, że wydane zaświadczenie było niezgodne ze stanem faktycznym wynikającym z wniosku VAT[...] oraz dołączonych do niego dokumentów. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie, powołując się na okoliczność, iż przed zakupem przedmiotowego samochodu - po przedstawieniu wszystkich danych dotyczących pojazdu (tj. data produkcji, stan licznika, data pierwszej rejestracji) uzyskał w urzędzie ustną informację o braku obowiązku uiszczenia podatku VAT z tytułu nabycia środka transportu (k.[...]). Również otrzymane zaświadczenie VAT-[...] potwierdzało wcześniejsza informację. Zdaniem podatnika unieważnienie wydanego wcześniej zaświadczenia - pismem z dnia [...] 09.2004r. (bez podania podstawy prawnej) - było niezgodne z zasadą zaufania do organów podatkowych wyrażoną w art.121 §1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzją organu I instancji. Uznano za prawidłową kwalifikację prawną ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy, stwierdzając, że w świetle przytoczonych przez organ I instancji przepisów ustawy o VAT zasadność obowiązku zapłaty przez skarżącego podatku od towarów i usług od nabytego dnia [...] 08.2004r. samochodu [...] o określonej w decyzji wysokości nie budzi wątpliwości. Natomiast fakt wydania błędnego zaświadczenia, nie potwierdzającego stanu prawnego i stanu faktycznego istniejącego w dniu jego wydania, anulowanego następnie pismem z dnia [...] 09.2004r. nie wpływa na istnienie bądź nieistnienie obowiązku podatkowego w przedmiotowej sprawie. Wobec jego anulowania zostało ono usunięte z obiegu prawnego. W skardze na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie, skarżący zarzucił naruszenie prawa. Powołując się na fakt wydania zaświadczenia z dnia [...] 09.2004r., które okazało się błędne, w ocenie skarżącego doszło do przerzucenia negatywnych konsekwencji błędu urzędu na podatnika, co narusza zasadę zaufania do organów administracji publicznej (art.121 Ordynacji podatkowej). Uzasadniając ten zarzut skarżący przytoczył orzecznictwo Sądu Najwyższego i NSA, dotyczące zagadnienia wpływu skutków zaniedbań, nieprawidłowości i błędów organu na postępowanie podatkowe, a nadto zwrócił uwagę na uznaniowość umorzenia zaległości podatkowej na podstawie art.67 §1 Ordynacji podatkowej w związku z pouczeniem organu podatkowego I instancji o możliwości skorzystania z ulg w zapłacie podatku (np. rozłożenie należności na raty), po złożeniu odpowiedniego wniosku. W pismach procesowych skarżący zarzucił nadto naruszenie art.21 §3 Ordynacji podatkowej przez brak określenia w decyzji organu I instancji wysokości podatku od towarów i usług za dany okres oraz terminu powstania zaległości, a jedynie określenie wysokości "przypisu" jak również naruszenie art.86 ust.3 oraz art.31 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm.) przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Od dnia 1 maja 2004r. sprowadzanie nowych środków transportu z innych państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej dokonywane jest nie w ramach importu, lecz wewnątrzwspólnotowego nabycia. W przypadku nowych środków transportu, których definicję zawiera art.2 pkt 10a ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm.) - dalej określaną ustawą o VAT - wewnątrzwspólnotowe nabycie ma miejsce w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy nabycia dokonuje podatnik prowadzący działalność gospodarczą (na własne potrzeby), czy też osoba fizyczna na potrzeby prywatne. Nie jest w sprawie kwestionowane ustalenie organów podatkowych, że skarżący jako osoba fizyczna, nabył dnia [..] 08.2004r. na własne potrzeby, na terenie N. samochód osobowy [...] dopuszczony do użytku [...] 04.2004r. (data pierwszej rejestracji) o przebiegu [...] km, a więc przed upływem 6 miesięcy od daty pierwszej rejestracji, przez co spełniał on przesłankę do uznania go za nowy środek transportu. Również nie jest kwestionowane stanowisko, że nabywcy nowego środka transportu w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego zobowiązani są z tego tytułu do samoobliczenia kwoty należnego podatku od towarów i usług i wpłacenia podatku - bez wezwania - na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od otrzymania towaru lub wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dokonanej (art.20 ust.9, art.99 ust.10 i art.103 ust.3 ustawy o VAT). Zapłata podatku, jeżeli występuje obowiązek jego zapłaty, jest warunkiem koniecznym rejestracji w Polsce pojazdu nabytego za granicą, wobec czego ustawodawca zobowiązał w art.105 ustawy o VAT naczelników urzędów skarbowych do wydawania dla celów związanych z rejestracją środków transportu zaświadczeń potwierdzających uiszczenie podatku lub brak obowiązku jego uiszczenia. Skarżący obowiązku powyższego, tj. samoobliczenia i zapłaty podatku nie wykonał, stojąc na stanowisku, że wydanie dnia [...] 09.2004r., na jego wniosek, zaświadczenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabytego środka transportu w świetle zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażonej w art.2 Konstytucji R.P. oraz zasady zaufania obywatela do organów państwa (art.121 Ordynacji podatkowej) wyłącza dopuszczalność obciążenia podatnika obowiązkiem zapłaty tego podatku. Nawet, gdy zaświadczenie to było merytorycznie błędne, podatnik nie powinien ponosić odpowiedzialności za błędy urzędu, do którego ma prawo mieć zaufanie. Stanowisko powyższe skarżącego Sąd uznał za błędne. Zgodnie z art.21 §3 Ordynacji podatkowej, jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. W tym celu wszczyna z urzędu postępowanie podatkowe na podstawie art.165 §1,2 i 4 Ordynacji podatkowej, co w niniejszej sprawie nastąpiło postanowieniem z dnia [...] 01.2005r., doręczonym skarżącemu dnia [...] 02.2005r. (k.[...] akt podatkowych). W tym postępowaniu organ podatkowy zobowiązany jest dokonać ustaleń w zakresie elementów istotnych dla wydania decyzji podatkowej, biorąc za podstawę podatkowo-prawny stan faktyczny wynikający z ustawy o VAT i dokumenty dotyczące przedmiotowego nabycia środków transportu. Władczość bowiem organu podatkowego w nadawaniu treści zobowiązaniu podatkowemu ma swoje granice w ustawie podatkowej. Zgodnie z art.5 Ordynacji podatkowej zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu, określonych w przepisach prawa podatkowego, przy czym ustawa stanowi wyłączne źródło powstania zobowiązania podatkowego. Obowiązek podatkowy w polskim systemie prawnym nie jest zależny, w świetle art.217 Konstytucji, od woli organu lub osoby, lecz od zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy podatkowej. Podatnik ma prawo we wszczętym z urzędu postępowaniu podatkowym powoływać się na wszelkie dowody, bowiem w myśl art.180 §1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dlatego powołanie się przez skarżącego na zaświadczenie organu podatkowego wydane w celu rejestracji nabytego środka transportu jest przejawem jego inicjatywy dowodowej, jako strony i realizacji prawa czynnego udziału w postępowaniu, co oznacza, że zaświadczenie to nie jest czym innym, niż po prostu dowodem i jak każdy dowód podlega ocenie organu orzekającego, w myśl reguł zawartych w przepisach rozdz. 11 Działu IV Ordynacji podatkowej. Z treści art.105 ust.1 pkt 2 i ust.2 ustawy o VAT wynika jedynie, że zaświadczenie o braku obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu nabywanych z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju pojazdów, które mają być dopuszczone do ruchu na terytorium kraju wydaje się na wniosek zainteresowanego dla celów związanych z rejestracją środka transportu. W myśl art.306 a Ordynacji podatkowej zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie faktów lub stanu prawnego istniejących w dniu jego wydania, jednak nie stanowi źródła prawa. W myśl art.194 §1 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe przedłożone w postępowaniu podatkowym korzystają z domniemań prawnych prawdziwości (autentyczności) oraz zgodności z prawdą stanowiąc dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Będąc dowodem, nie są decyzją administracyjną rozstrzygającą o istocie sprawy. Wprawdzie decyzja administracyjna jest także dokumentem urzędowym, jednak obok domniemania prawdziwości jest także wyposażona w moc prejudycjalną, a więc wywołuje przewidziany przez prawo skutek związania w tym organu, który ją wydał (art.212 Ordynacji podatkowej) oraz domniemanie mocy obowiązującej decyzji (art.128 Op.). Takich walorów zaświadczeniom ustawodawca nie przyznał, dopuszczając natomiast na podstawie art.194 §3 Ordynacji podatkowej możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom urzędowym. Przewidziany w tym przepisie przeciwdowód, który jest w istocie dowodzeniem, nie zawiera ograniczenia co do zakresu jego dopuszczalności, wobec czego uprawnione jest wnioskowanie, że może on zmierzać do obalenia mocy dowodowej dokumentu urzędowego także w zakresie zgodności z prawdą oświadczenia organu zawartego w zaświadczeniu. Jak wynika z treści wydanego zaświadczenia z dnia [...] 09.2004r. (k.[...] akt podatkowych) dowodzenie, jako proces myślowy zmierzający do wykazania prawdziwości lub nieprawdziwości ocen o faktach i dokumentach przedłożonych w celu jego wydania nie został w nim przedstawiony. Wskazano w nim jedynie wynik czynności rozumowania, który okazał się błędny. To błędne dowodzenie uzewnętrznione jedynie wynikowo w zaświadczeniu zostało obalone w postępowaniu podatkowym, na co wskazuje wyczerpujące przedstawienie w decyzjach organów obu instancji przepisów ustawy o VAT regulujących ustalony stan faktyczny oraz ich wykładni. Dlatego należało uznać, że organy podatkowe orzekające w niniejszej sprawie miały prawo odrzucić powyższe zaświadczenie, jako dowód gdyż zostało wykazane, iż wskazany w nim stan prawny obiektywnie jest odmienny, niż zaświadczono. Zasada zaufania do organów podatkowych (art.121 Ordynacji podatkowej), na którą powołuje się skarżący, nie zmienia reguł dowodowych, o których wyżej mowa, nie można jej także rozumieć w taki sposób, iż jej zastosowanie w konkretnym przypadku prowadziłoby do wydania rozstrzygnięcia pozostającego w oczywistej sprzeczności z treścią prawa materialnego. Taki stan rzeczy naruszałby zarówno zasadę legalizmu (art.120 Ordynacji podatkowej), jak i konstytucyjną zasadę państwa prawa oraz powszechności i równości w zakresie opodatkowania (wyrok NSA z dnia 24.02.2006 sygn. I FSK 629/05). Odnosząc się do zarzutu naruszenia zaskarżoną decyzją art.21 §3 Ordynacji podatkowej nie sposób oprzeć się wrażeniu, że dotyczy on innej decyzji, niż wydana w rozpoznawanej sprawie. Decyzja organu I instancji (k.[...] akt podatkowych) zawiera zarówno określenie wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, jak i podstawę faktyczną i prawna ustalenia podstawy opodatkowania i podatku. Niezasadny jest zatem powyższy zarzut naruszenia art.21 §3 Ordynacji podatkowej. Również nie jest zasadny zarzut naruszenia art.31 ust.2 pkt 1 ustawy o VAT. Przepis ten wyraża zasadę, że w skład podstawy opodatkowania wchodzą wszelkie obciążenia publicznoprawne, jakimi obciążona jest dostawa i sprowadzenie towarów, które w kraju stają się przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego, z wyjątkiem podatku. Pozornie wydawać się może, że przepis ten jest wewnętrznie sprzeczny, gdyż stanowi, że podstawa opodatkowania obejmuje "podatki (...) z wyjątkiem podatku". Pamiętać jednak należy, że ilekroć w ustawie o VAT mowa jest o "podatku" to oznacza to "polski" podatek od towarów i usług (por. art.5 ust.1 ustawy o VAT). Przykładem może tu być np. zapłacony przez nabywcę towarów podatek VAT uwzględniony w cenie usługi transportowej - do podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wlicza się wartość netto usługi transportowej (tj. bez podatku). Taka więc podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obejmuje wszelkie obciążenie publiczno-prawne związane z dostawą i sprowadzeniem towaru do kraju poza polskim podatkiem od towarów i usług należnym od tegoż nabycia. Niezasadnie zatem skarżący uważa, iż od podstawy opodatkowania należało odjąć podatek zapłacony w N. Natomiast zarzut naruszenia art.86 ust.3 ustawy o VAT, w sytuacji, gdy po wyjaśnieniu przez organ odwoławczy w pismie z dnia [...] 09.2006r. (k.[...] akt sąd.), iż przepis ten nie dotyczy nabycia nowego środka transportu dla potrzeb prywatnych (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), lecz dotyczy zakupu samochodu przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą na potrzeby tej działalności, zaś pełnomocnik skarżącego w pismie z dnia [...]12.2006r. uznał powyższe wyjaśnienie za prawidłowe (k. [...] akt sąd.) Sąd uznał za nie wymagający dodatkowych rozważań w celu wykazania jego niezasadności. Skoro zaskarżona decyzja z powodów wyżej przedstawionych nie narusza prawa na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) należało skargę oddalić. /-/W.Zygmont /-/ G.Gorzan /-/ K.Pawlicki Sz.