II SA/Wr 585/06

Sygnatura II SA 585/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant Paweł Kysiak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebnicy z dnia 19 kwietnia 2006 r. nr XXXVII/356/06 w przedmiocie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Trzebnica; I. stwierdza nieważność przepisów § 7 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 opisanej wyżej uchwały; II. stwierdza, że wymienione w pkt I przepisy zaskarżonej uchwały nie mogą być wykonane; III. zasądza od Gminy Trzebnica na rzecz strony skarżącej kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygnatura II SA 585/06 UZASADNIENIE W dniu 19 kwietnia 2006 r. Rada Miejska w Trzebnicy podjęła, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 3 ust.1 i art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 z późn. zm.), w związku z art. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 175, poz. 1458), uchwałę NR XXXVII /356/ 06 w sprawie wprowadzenia "Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Trzebnica". Uchwała ta została uchwalona po zasięgnięciu opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W rozdziale III § 7 niniejszej uchwały zostały uchwalone rodzaje urządzeń do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości, na drogach publicznych oraz wymagania dotyczące ich rozmieszczenia i utrzymania oraz określono następujące normatywy ilości odpadów produkowanych przez każdą osobę zamieszkującą gospodarstwo domowe: 1) dla mieszkańców miasta Trzebnica - 1,14m3/rok 2) dla mieszkańców wsi gminy Trzebnica - 0,82 m3/rok. Podstawę ustalenia ilości odpadów produkowanych na terenie nieruchomości stanowić miała stanowić ilość osób faktycznie zamieszkałych w gospodarstwie domowym lub gospodarstwach domowych w zabudowie wielorodzinnej. Stawki opłat zawarte w umowach podpisanych z właścicielami nieruchomości przez podmiot uprawniony nie mogły być wyższe niż stawki określone odrębną uchwałą. Wskazano również, że odpady komunalne należy gromadzić jedynie w zamykanych i szczelnych, wyłącznie do tego celu przeznaczonych, pojemnikach lub kontenerach, z zastrzeżeniem ust. 6, o łącznej minimalnej pojemności: 1) dla budynków mieszkalnych 401 na mieszkańca, 2) dla szkół wszelkiego typu-3 I na każdego ucznia i pracownika; 3) dla żłobków i przedszkoli - 3 I na każde dziecko i pracownika; Sygnatura II SA 585/06 4) dla lokali handlowych - 5 I na każdy 1m2 powierzchni całkowitej, jednak co najmniej jeden pojemnik na lokal; 5) dla stacjonarnych punktów handlowych zlokalizowanych poza budynkami, typu kiosk - 30 I na każdego zatrudnionego, jednak co najmniej jeden pojemnik na każdy punkt; 6) dla lokali gastronomicznych - 20 I na jedno miejsce konsumpcyjne; 7) dla ulicznych punktów szybkiej konsumpcji - co najmniej jeden pojemnik 110 1, lub worek foliowy na stelażu 8) dla zakładów rzemieślniczych, usługowych i produkcyjnych - pojemnik 110 I na każdych 10 pracowników; 9) dla szpitali, internatów, hoteli, pensjonatów itp. - 201 na jedno łóżko; 10) dla ogródków działkowych - 40 I na każdą działkę w okresie od 1 marca do 31 października każdego roku i 10 litrów poza tym okresem;. Wskazano, ze kosze uliczne ustawione w miejscach publicznych (np. chodniki, place, parki, zieleńce, przystanki autobusowe itp.) powinny być wykonane z materiałów niepalnych. Organizatorzy imprez masowych zostali zobowiązani do wyposażenia miejsca na którym ona się odbywa w pojemniki na odpady lub worki foliowe na stelażach oraz w szalety. Skargę na powyższą uchwałę wniósł Wojewoda Dolnośląski wraz z wnioskiem o: 1) stwierdzenie nieważności § 7 ust. 1 i ust. 2 i ust. 3 uchwały Rady Miejskiej w Trzebnicy nr XXXVn/356/06 z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Trzebnica, 2) zasądzenie do strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Wojewoda Dolnośląski wskazał, że Rada Miejska w Trzebnicy podjęła na sesji w dniu 19 kwietnia 2006 r. m. in. uchwałę nr XXXVII/356/06 w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Trzebnica. W wyniku przeprowadzonego postępowania nadzorczego organ nadzoru stwierdził, iż § 7 ust. 1 i ust. 2 i ust. 3 przedmiotowej uchwały został podjęty z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w związku z art. 7 Konstytucji Sygnatura II SA 585/06 Rzeczypospolitej Polskiej . Ze wzglądu na fakt, iż upłynął 30 dniowy termin do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, Wojewoda Dolnośląski wniósł na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wskazano, że uchwała Rady Miejskiej w Trzebnicy nr XXXVII/356/06 z dnia 19 kwietnia 2006 r. została podjęta m. in. na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (zwanej dalej "ustawą"). Przepis art. 4 ust. 2 ustawy zawiera zamknięty katalog zagadnień, które podlegają szczegółowemu uregulowaniu przez radę gminy w formie regulaminu. Mocą § 7 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 przedmiotowej uchwały Rada Miejska w Trzebnicy postanowiła: ,,1. Ustala się następujące normatywy ilości odpadów produkowanych przez każdą osobę zamieszkującą gospodarstwo domowe: 1) dla mieszkańców miasta Trzebnica -1,14 m /rok, 2) dla mieszkańców wsi gminy Trzebnica - 0,82 m /rok. 2. Podstawę ustalenia ilości odpadów produkowanych na terenie nieruchomości stanowi ilość osób faktycznie zamieszkałych w gospodarstwie domowym lub gospodarstwach domowych w zabudowie wielorodzinnej. 3. Stawki opłat zawarte w umowach podpisanych z właścicielami nieruchomości przez podmiot uprawniony nie mogą być wyższe niż stawki określone odrębną uchwałą." Zdaniem skarżącego, mocą powyższych zapisów Rada Miejska w Trzebnicy ustaliła normatywy odpadów produkowanych rocznie przez każdą osobę zamieszkującą gospodarstwo domowe w mieście Trzebnica i mieszkańca wsi gminy Trzebnica. Nadto Rada Gminy ustaliła sposób ustalenia ilości odpadów produkowanych na terenie nieruchomości oraz zastrzeżenie, iż stawki zawarte w umowach nie mogą być wyższe niż stawki określone odrębną uchwałą. Zdaniem organu nadzoru, Rada Miejska wprowadzając do uchwały zapisy w przedmiotowym brzmieniu, przekroczyła zakres upoważnienia wynikającego z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, Sygnatura II SA 585/06 porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych urządzeń. Z wyżej cytowanej normy kompetencyjnej wynika upoważnienie dla rady gminy do określenia rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych oraz warunków rozmieszczania i utrzymania tych urządzeń. Przy określaniu tych kwestii rada gminy obowiązana jest uwzględnić, a nie ustalić, średnią ilość odpadów komunalnych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach oraz liczbę osób korzystających z tych urządzeń. Zdaniem organu nadzoru, norma kompetencyjna zawarta w art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy nie może stanowić upoważnienia zarówno do określenia przez radę gminy normatywu odpadów, jak i regulowania kwestii związanych ze sposobem ustalania ilości odpadów produkowanych na terenie nieruchomości, czy też dotyczących stawek opłat za świadczone usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. W świetle art. 2 Konstytucji RP Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Pochodną zasady demokratycznego państwa prawnego jest przepis art. 7 Ustawy zasadniczej, zgodnie z którym organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Oznacza to, iż każde działanie organu władzy, w tym także rady gminy, musi mieć oparcie w obowiązującym prawie. W świetle art. 94 Konstytucji RP akty prawa miejscowego podejmowane są w oparciu o wyraźne upoważnienie ustawowe. Podejmując akty prawa miejscowego w oparciu o normę ustawową, organ stanowiący musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zarówno w doktrynie, jak również w orzecznictwie ugruntował się pogląd dotyczący dyrektyw wykładni norm o charakterze kompetencyjnym. Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest zakaz domniemania kompetencji. Ponadto należy podkreślić, iż normy kompetencyjne powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Jednocześnie zakazuje się Sygnatura II SA 585/06 dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. W tym miejscu Wojewoda Dolnośląski podkreślił, iż regulamin jest aktem prawa miejscowego. Akty prawa miejscowego są to akty o charakterze normatywnym podejmowane przez terenowe organy administracji publicznej. Za ich pomocą organy administracji publicznej w sposób władczy (jednostronny) określają reguły zachowania dotyczące generalnie (nieimiennie) oznaczonych kategorii podmiotów w abstrakcyjnie (a więc również niekonkretnie) wskazanych sytuacjach. Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące wymagań i obowiązków określonych w pkt 1-8 ust. 2 art. 4 ustawy. Rada Miejska w Trzebnicy wniosła do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że skarżący słusznie zauważa, że regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych przy uwzględnieniu średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź innych źródeł oraz liczby osób korzystających z tych urządzeń. Założeniem ustawodawcy jest zapobieganie pozbywania się odpadów poza zorganizowanymi systemami funkcjonującymi w gminach. Przyjęte przez uchwałę zapisy uszczelniają system poprzez zobowiązanie mieszkańców gminy do stosowania takiej ilości pojemników, aby pomieścić w nich wszystkie wytwarzane w gospodarstwie odpady. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. Sygnatura II SA 585/06 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż zakwestionowane przez organ nadzoru przepisy uchwały Rady Miejska Trzebnicy nie mogą się ostać w obrocie prawnym i zasadne jest stwierdzenie ich nieważności. Zakwestionowana uchwała została podjęta na podstawie art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przepis ten stanowi, że rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zwany dalej "regulaminem"; regulamin jest aktem prawa miejscowego. Regulamin ten określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących: a) prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych, Sygnatura II SA 585/06 odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych i odpadów z remontów, b) uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, c) mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi, 2) rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych urządzeń, 3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego, 4) maksymalnego poziomu odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dopuszczonych do składowania na składowiskach odpadów, 5) innych wymagań wynikających z gminnego planu gospodarki odpadami, 6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku, 7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach, 8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania. Oceniając sposób wykorzystania przez Radę Miejską w Trzebnicy przyznanych jej wyżej przytoczonymi przepisami kompetencji, Wojewoda Dolnośląski wskazał na nieprawidłowości, których dopuścił się organ uchwałodawczy w kwestionowanym przepisie § 7 ust. 1-3 uchwały. Sygnatura II SA 585/06 Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy w zakresie wskazanym w ustępie 2 powoływanego przepisu. W podlegającej kontroli sądowej uchwale Rady Miejskiej określono normatywy nieczystości "produkowane" przez gospodarstwa domowe, mimo braku stosownego upoważnienia ustawowego w tym zakresie. Regulamin utrzymania czystości i porządku jest podejmowany na podstawie przytoczonego wyżej art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i przepis ten wyznacza, zakres kompetencji Rady Miejskiej. Nie można uznać, ze mieści się w nim ustalanie wskazanych w kwestionowanym przepisie normatywów nieczystości. Z wyżej cytowanej normy kompetencyjnej wynika upoważnienie dla rady gminy do określenia rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych oraz warunków rozmieszczania i utrzymania tych urządzeń. Przy określaniu tych kwestii rada gminy obowiązana jest uwzględnić, a nie ustalić, średnią ilość odpadów komunalnych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach oraz liczbę osób korzystających z tych urządzeń. Sąd podziela w pełni stanowisko organu nadzoru, że norma kompetencyjna zawarta w art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy nie może stanowić upoważnienia zarówno do określenia przez radę gminy normatywu odpadów, jak i regulowania kwestii zwianych ze sposobem ustalania ilości odpadów produkowanych na terenie nieruchomości, czy też dotyczących stawek opłat za świadczone usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Pochodną zasady demokratycznego państwa prawnego jest art. 7 Ustawy zasadniczej, zgodnie z którym organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Oznacza to, iż każde działanie organu władzy, w tym także rady gminy, musi mieć oparcie w obowiązującym prawie. W świetle art. 94 Konstytucji RP akty prawa miejscowego podejmowane są w oparciu o wyraźne upoważnienie ustawowe. Podejmując akty prawa miejscowego w oparciu o normę ustawową, organ Sygnatura II SA 585/06 stanowiący musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zarówno w doktrynie, jak również w orzecznictwie ugruntował się pogląd dotyczący dyrektyw wykładni norm o charakterze kompetencyjnym. Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest zakaz domniemania kompetencji. Ponadto należy podkreślić, iż normy kompetencyjne powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Jednocześnie zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. Zasadnie podkreślono w skardze, iż regulamin jest aktem prawa miejscowego. Akty prawa miejscowego są to akty o charakterze normatywnym podejmowane przez terenowe organy administracji publicznej. Za ich pomocą organy administracji publicznej w sposób władczy (jednostronny) określają reguły zachowania dotyczące generalnie (nieimiennie) oznaczonych kategorii podmiotów w abstrakcyjnie (a więc również niekonkretnie) wskazanych sytuacjach (P. Lisowski, Powiat. Z teorii. Kompetencje. Komentarz., red. J. Boć, Wrocław 2001 r., s. 80). Zatem cechą charakterystyczną tego typu aktów jest wprowadzenie do porządku prawnego nowych norm prawnych, obowiązujących w sposób generalny i abstrakcyjny na terenie właściwości danego organu. W przypadku organów gminy, wydawane przez nich akty prawa miejscowego nakładają najczęściej na oznaczonych rodzajowo członków społeczności lokalnej obowiązek oznaczonego zachowania się w sytuacjach wskazanych w takich przepisach, bądź też przyznają tym podmiotom w określonych w tych aktach sytuacjach uprawnienia. O generalności uchwały decyduje bowiem fakt, że na brzmienie przepisów uchwały będzie mógł się powołać każdy obywatel (z nieoznaczonego kręgu adresatów). Natomiast abstrakcyjność przepisów uchwały to nic innego, jak możliwość wielokrotnego stosowania jej przepisów. Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące wymagań i obowiązków określonych w pkt 1-8 ust. 2 art. 4 ustawy. Ustalony przez prawodawcę katalog spraw, które zgodnie z art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach są objęte regulacją uchwały rady gminy w sprawie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku, musi być Sygnatura II SA 585/06 traktowany ściśle. Z brzmienia tego przepisu wynika, że jest to katalog zamknięty i wyznaczający tym samym zakres kompetencji Rady Miejskiej. Tym samym zakwestionowane przez Wojewodę przepisy przedmiotowej uchwały Rady Miejskiej w Lubinie należało uznać za niezgodne z prawem. Tym samym Sąd był obligowany, stosownie do zapisu art. 147 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wyeliminowania powyższych zapisów uchwały, z obrotu prawnego. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku znajduje umocowanie w art. 152 tejże ustawy, natomiast o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powoływanej ustawy.