I SA/Wr 822/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński /sprawozdawca/, Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Asesor WSA Marek Olejnik, Protokolant Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006r. sprawy ze skargi M. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 roku oddala skargę. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej /Dz.U. z 2004r. nr 8, poz. 65 ze zm./, art. 21 § 1 pkt 1, § 3 i 3a Ordynacji podatkowej, art. 10 ust. 2, 19 ust. 1 i 2 oraz art. 25 ust. 1 pkt 3 b ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11, poz. 50 ze zm./, a także przepisów kolejnych, obowiązujących w 2002r. przepisów rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, określono M. Sz., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą A w L. K., podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002r. w innej wysokości, niż wynikała ze złożonych przez niego zeznań. Za styczeń 2002r. określono mu zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] w miejsce zadeklarowanego w wysokości [...], za luty nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] w miejsce zadeklarowanej w wysokości [...], za marzec nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] w miejsce deklarowanego zwrotu na rachunek w wysokości [...] i do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...], za kwiecień nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] oraz do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] w miejsce deklarowanej w wysokości [...], za maj nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] oraz kwotę do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] w miejsce deklarowanej w wysokości [...] i za czerwiec zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] w miejsce deklarowanego w wysokości [...]. Za lipiec 2002r. określono podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] oraz do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] w miejsce deklarowanej w wysokości [...], za sierpień nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] oraz do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] w miejsce deklarowanej w wysokości [...], za wrzesień nadwyżkę podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] w miejsce deklarowanej, w wysokości [...], za październik zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] w miejsce deklarowanego w wysokości [...], za listopad zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] w miejsce deklarowanego w wysokości [...] i za grudzień 2002r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] w miejsce deklarowanego w wysokości [...]. Stwierdzono bowiem na podstawie analizy [...] faktur VAT dokumentujących zakup paliwa na Stacji Paliw nr [...] w G. należącej do B S.A., że [...] z nich nie mogło stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o zawarty w nich podatek naliczony, gdyż dokumentowały czynności, które nie zostały faktycznie dokonane, czyli nie potwierdzały rzeczywistego zakupu paliwa. Przyjęcie do rozliczenia podatku VAT tych faktur spowodowało zawyżenie podatku naliczonego za poszczególne miesiące 2002r. o łączną kwotę [...]. Prócz tego podatnik naruszył przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 b ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z uwagi na odliczenie w marcu, czerwcu, wrześniu i listopadzie 2002r. podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup usług hotelowych i gastronomicznych, co spowodowało zawyżenie podatku naliczonego o łączną kwotę [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik podatnika wniósł o uchylenie decyzji obu instancji zarzucając, podobnie jak w odwołaniu, naruszenie zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej, niepełne zebranie oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, o czym mowa w art. 122, 180 § 1, 187 § 1, 188, 190 i art. 191 Ordynacji podatkowej, naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym, określonej w art. 123 Ordynacji podatkowej przez uniemożliwienie zadawania pytań świadkom w związku z ich wyjaśnieniami złożonymi o odrębnych postępowaniach, naruszenie art. 181 i 123 Ordynacji przez bezpodstawne włączenie do akt postępowania podatkowego materiałów zebranych w prawomocnie zakończonych postępowaniach karnych, dotyczących osób trzecich nie będących stroną niniejszego postępowania podatkowego. W związku z nieuzasadnionym zakwestionowaniem odliczenia przez podatnika faktur dotyczących zakupu paliwa naruszono art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 50 ust. 3 i 4 pkt 4 i 5 lit. a i ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 109, poz. 1245 ze zm./ i § 48 ust. 4 i 5 lit. a o tej samej treści zawarty w kolejnym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w tej sprawie /Dz.U. nr 27, poz. 268 ze zm./. Odmówiono przeprowadzenia dowodów z przesłuchania w charakterze świadków pracowników podatnika E. K., M. K., M. G., P. K., A. Cz. i S. I. na okoliczności odnoszące się do zasad obowiązujących przy zakupie paliwa na Stacji Paliw nr [...] w G., przez co naruszono art. 188 Ordynacji podatkowej. Nieprawidłowo zakwestionowano faktury VAT wystawione przez tę stację uznając za ustalone, że pod tym samym numerem w dokumentacji B znajduje się kopia faktury wystawionej dla innego podmiotu, który posiada jej oryginał. Nie zweryfikowano przy tym szczegółowo wszystkich zakwestionowanych faktur. Nie był wystarczający do wyciągnięcia przyjętych za podstawę decyzji wniosków brak podpisu odbiorcy na kopii faktury, bowiem w przepisach wykonawczych do ustawy o podatku VAT brak jest sankcji na wypadek braku podpisu odbiorcy na oryginale i kopii faktury lub na jednym z tych dokumentów. Ustawodawca przewidział w § 50 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. sytuację nawet braku kopii faktury u sprzedawcy, w której nabywca nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli wystawca faktury uwzględnił wykazaną w niej sprzedaż i podatek należny w deklaracji dla podatku od towarów i usług. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Stwierdził, że wniosek o przesłuchanie wymienionych w skardze świadków stosownym postanowieniem nie został uwzględniony, bowiem nie dotyczył okoliczności faktycznych mających istotne znacznie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nazwisko żadnej z tych osób nie widniało na zakwestionowanych fakturach, zatem nie mogły mieć one wiedzy na temat okoliczności związanych z ich wystawieniem, a zasady obowiązujące przy sprzedaży paliw na stacji w G. wynikały z zebranych w toku postępowania dokumentów. W przypadku zapłaty za faktury dotyczące nabycia paliwa przez pracowników podatnika, należności wynikające z tych faktur rozliczali oni przez dokumenty kasowe w postaci druków rozliczenia zaliczki i dowodów księgowych Kw, natomiast na zakwestionowane faktury M. Sz. pobrał gotówkę z kasy na podstawie dowodu księgowego Kw, co ewidencjonowano na koncie [...] jako rozrachunki z właścicielem. Podstawowe ustalenia faktyczne w sprawie dokonane zostały w oparciu o dokumenty źródłowe i potwierdzone materiałem, włączonym do akt postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...], zgromadzonym przez Centralne Biuro Śledcze KGP, Wydział w W. w toku śledztwa w sprawie fałszowania faktur VAT przez pracowników Stacji Paliw B S.A. nr [...] w G. i posługiwania się tymi fakturami w działalności gospodarczej przez różne podmioty, w tym również przez M. Sz. Skoro zeznania pracowników Stacji Paliw B złożone zostały pod odpowiedzialnością karną, a organ kontroli skarbowej dopuścił je jako dowód z zachowaniem przewidzianej prawem formy, to ich wiarygodność dowodowa jest duża, a przy tym zgodne są one z innymi zebranymi w postępowaniu podatkowym dowodami. Z art. 181 Ordynacji podatkowej nie wynika, aby dowodem w postępowaniu podatkowym mogły być tylko materiały zebrane w prawomocnie zakończonych postępowaniach karnych dotyczących bezpośrednio podatnika. Podniesiono, że wyrokiem z dnia 24 marca 2005r. Sąd Rejonowy w W. uznał G. I. K., G. P. i M. J. Z. winnymi między innymi udzielania M. Sz. pomocy poprzez wystawianie faktur, nie odzwierciedlających faktycznych transakcji, w dokonaniu wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług oraz w zawyżaniu w ten sposób kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny, a tym samym również organ podatkowy prowadzący postępowanie. Dodano, że pracownicy Stacji Paliw nr [...] w G. G. K., M. Sz., G. P., M. W., A. K. i M. W., przesłuchani w toku postępowania prowadzonego przez organ skarbowy w sierpniu 2005r., potwierdzili swoje wcześniejsze zeznania składane w postępowaniu karnym. Zakwestionowane faktury zostały porównane w trakcie kontroli przeprowadzonej w B i okazało się, że posiadane przez podatnika faktury różnią się z odpisami. Kopie [...] faktur VAT, których organy kontroli skarbowej nie kwestionowały, nie wykazywały żadnych różnic z oryginałami, zawierały również podpisy odbiorcy. Kilka dni przed rozprawą, w dniu [...] wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżącego, w którym powołując się na wydaną w dniu [...] na zlecenie skarżącego opinię wstępną dotyczącą analizy średniego deklarowanego zużycia paliw płynnych przez [...] pojazdów i maszyn, wykorzystywanych w działalności gospodarczej oraz pomiarów zużycia w 2001r. paliwa przez kilka z nich podniósł, że zużycie paliwa przez takie same pojazdy w różnych warunkach jest różne, czego nie brały pod uwagę organy podatkowe. Dołączył też kserokopię odpisu protokołu z posiedzenia Sądu Rejonowego w W. w dniu 24 marca 2005 r. w sprawie sygn. II K 935/05 przeciwko M. Sz. i innym oskarżonym z art. 270 § 1 i innych Kodeksu Karnego, w którym zawarto postanowienie o zwrocie akt sprawy prokuratorowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego. Sąd uznał, iż należy uzupełnić materiał dowodowy w sposób pozwalający na ocenę, które konkretne faktury były fikcyjne, nadto przez dodatkowe rozliczenie zużycia paliwa przez pojazdy w firmie skarżącego i ustalenie kwoty uszczupleń podatkowych, bowiem niektóre z decyzji wymierzających mu podatek zostały później uchylone. Pełnomocnik strony przeciwnej, który dopiero na rozprawie przed sądem mógł się ustosunkować do tych dokumentów, podniósł że przedmiotem sprawy karnej są inne kwestie, niż przed sądem administracyjnymi, szczególnie w zakresie podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1992r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, powołanej na wstępie, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Kwotę podatku naliczonego stanowi zgodnie z art. 19 ust. 2 suma kwot podatku, określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług. Faktury te muszą jednak dotyczyć rzeczywistych transakcji, a podatnik w celu skorzystania ze swego prawa do odliczenia podatku naliczonego musi spełnić warunki, przewidziane w obowiązujących przepisach prawa. § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a) obowiązującego do 25 marca 2002r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 109, poz. 1245 ze zm./ stanowił, że w przypadku gdy wystawiono faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane, faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Takie same konsekwencje w punkcie 4 § 50 ust. 4 przewidziano w wypadku stwierdzenia, że wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż towarów lub usług. Przepisy tej samej treści zawarte zostały w § 48 ust. 4 pkt 4 i 5 lit. a), obowiązującego od dnia 26 marca 2002r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w tej samej sprawie /Dz.U. nr 27 poz. 268 ze zm./. Organy podatkowe kwestionując [...] z [...] faktur wystawianych w 2002r. na Stacji Paliw nr [...] B w G. dla firmy M. Sz. dokonały szczegółowej kontroli i analizy okoliczności, związanych z ich wystawieniem. Pomijając, że żadna z nich nie miała podpisu odbiorcy na kopii, co było regułą przy rzeczywistych zakupach paliwa, [...] z nich wystawionych było na podstawie więcej niż jednego paragonu, to jest od [...] do [...] paragonów, zawierały różne daty wystawienia faktury i paragonu, a część z nich wystawiona była na podstawie tzw. bonów rolniczych, którymi nie mogła dysponować firma M. Sz. Odnośnie pozostałych faktur stwierdzono, że kopia faktury znajdująca się w B dotyczyła innego kontrahenta, w tym [...] faktur różniło się nadto od odpisów, będących w posiadaniu tych innych kontrahentów, gdyż jak się okazało sporządzone zostały metodą skanowania, [...] faktur miało zmienione ilości paliwa i kwoty w stosunku do odpisów będących w posiadaniu innych nabywców lub różne daty wystawienia, a ich cechy świadczyły o wytworzeniu tych ponownych "oryginałów" specjalnie dla skarżącego. Zakwestionowanie rzetelności wystawienia tych faktur na podstawie ich cech znalazło potwierdzenie w protokołach przesłuchań pracowników Stacji Paliw nr [...] w G. w toku postępowania karnego, z którego materiały włączono stosownym postanowieniem do akt postępowania podatkowego na podstawie art. 181 Ordynacji podatkowej. Co do istoty zeznali oni to samo, przesłuchani w charakterze świadków w toku postępowania podatkowego z udziałem pełnomocnika skarżącego. G. K. wyjaśnił, że wystawił dla M. Sz. około [...] faktur VAT na fikcyjny zakup paliwa dla jego firmy. Gromadził najpierw paragony, które zostawiali inni klienci i na ich podstawie wystawiał faktury. Jak już miał je gotowe, dzwonił do Sz. i jechał do jego domu do L., przy czym za każdą wystawioną fikcyjną fakturę otrzymywał wynagrodzenie w kwocie [...] groszy za litr paliwa, którego dotyczyła faktura. To samo wyjaśnili między innymi A. K. i M. Sz., którzy w celu dorobienia zbierali paragony innych klientów, a ponieważ tych było za mało w stosunku do ich potrzeb, zaczęli zmieniać kontrahenta i pozostałe dane na już wydrukowanej dla innego klienta fakturze i wydrukowywali drugi egzemplarz o tym samym numerze dla firmy skarżącego. A. K. od stycznia 2002r. zaczął zabierać faktury do domu, skanował je i tworzył fikcyjne faktury dla firmy, która była nimi zainteresowana, w tym dla skarżącego. Również M. W. jeździł do domu skarżącego i sprzedawał mu fikcyjne faktury. Podobnie wyjaśniali M. Z., M. W., G. P. i inni. Organy podatkowe powołały się na to, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 marca 2005r. sygn. II K 1425/04 między innymi D. K., G. K., G. P. i M. Z. uznani zostali za winnych tego, że w okresie od stycznia 2000r. do grudnia 2002r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi pracownikami Stacji Paliw nr [...] B, w G. zatrudnieni na stanowiskach sprzedawców, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poświadczyli nieprawdę co do zakupu paliwa m.in. przez firmę A poprzez wystawianie faktur VAT w ilości nie mniejszej /łącznie dla wszystkich firm/ [...] sztuk na łączną kwotę nie mniejszą niż [...], tym samym udzielając pomocy w dokonaniu wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług i narażając Skarb Państwa na uszczuplenia podatkowe. Wszyscy skazani też zostali na stosowne kary. Zgodnie z powołanym już wyżej art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny, zaś według art. 181 Ordynacji podatkowej również materiały zgromadzone w toku takiego postępowania karnego mogą stanowić dowód w postępowaniu podatkowym. Dodać należy, że faktury dotyczące 2002r. zakwestionowane przez organy podatkowe, stanowiły małą część fikcyjnych faktur, wystawionych przez pracowników stacji paliw nr [...] w G., którzy opisany proceder stosowali na szeroką skalę i znajdowali wielu nabywców takich dokumentów wśród nieuczciwych przedsiębiorców, chcących uzyskać zwrot nienależnego podatku od towarów i usług i zwiększyć koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe podejmując rozstrzygnięcie brały między innymi pod uwagę, że stacja paliw w G. znajdowała się w stosunkowo dużej, około [...] kilometrów, odległości zarówno od siedziby przedsiębiorstwa skarżącego, jak i bazy, w której miał samochody i maszyny. Stąd i zakupy na tej stacji stanowiły niezbyt dużą część paliwa, niezbędnego do działalności gospodarczej firmy. Zakwestionowanie [...] faktur wystawionych na tej stacji nie mogło zaważyć w zasadniczy sposób na bilansie zużycia paliw w 2002r., a organy podatkowe, jak podnoszą, szczegółowo rozważyły tę kwestię. Ocena dowodów dokonana przez organy podatkowe i będąca podstawą zaskarżonej decyzji nie została według sądu skutecznie podważona zarzutami, podniesionymi w skardze. Odnośnie zarzutu nieprzesłuchania jako świadków pracowników skarżącego na okoliczność zasad obowiązujących przy zakupie paliwa wydano w toku postępowania postanowienie na podstawie art. 188 Ordynacji podatkowej. Oceniając jego zasadność zważyć trzeba, że żadna z zakwestionowanych faktur nie została podpisana przez wymienionych we wniosku świadków, gdyż pracowników dotyczył szczególny tryb pobierania i dokumentowania zaliczek na paliwo, a gotówkę w sposób bardziej swobodny mógł rozliczać tylko właściciel firmy. Ogólne zasady obowiązujące przy zakupie paliwa były znane i niekwestionowane. Zakwestionowana decyzja wydana została w związku z tym, że zasady te naruszono. Dodać można, że zgodnie m.in. z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2004r. sygn. FSK 359/04 żądanie przeprowadzenia przez organ podatkowy dowodu z przesłuchania świadka musi zawierać wskazanie tezy dowodowej i wspierającej ją argumentacji. Wymóg ten dotyczący konkretnego, a nie ogólnikowego wniosku, ma na celu ocenę jego zasadności w świetle przepisu art. 188 Ordynacji podatkowej. Odnośnie dokumentów dołączonych przy piśmie procesowym z dnia [...], które złożono w sądzie w dniu [...], to wstępna opinia do analizy deklarowanego zużycia paliw z dnia [...] została sporządzona ponad pół roku po wydaniu w dniu [...] zaskarżonej decyzji i nie mogłaby mieć nawet przy uznaniu, iż zawierała istotne treści, wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Z kolei pomiary zużycia paliwa przez dwa ciągniki i jedną z ciężarówek firmy skarżącego w 2001r. mogłyby być rozważane jedynie z punktu widzenia ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania podatkowego. Dotyczą jednak tylko trzech spośród licznych pojazdów firmy skarżącego, a zauważyć trzeba, że w toku postępowania organy podatkowe brały pod uwagę ogólne zużycie paliw w firmie i rozważały wpływ tej okoliczności na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Z kolei postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia [...], o którym była mowa wyżej, dotyczy zwrotu do prokuratury sprawy przeciwko M. Sz. i innym oskarżonym o przestępstwa z art. 270 § 1 kk, polegające na podrobieniu lub przerobieniu dokumentu lub używaniu go jako autentycznego, ponieważ sąd uznał, że należy sprecyzować, które konkretne dokumenty w postaci faktur zostały przerobione. Uchylono w międzyczasie niektóre decyzje podatkowe, w związku z czym sąd karny nie widział potrzeby wyliczania samemu wysokości uszczuplenia należności podatkowych Skarbu Państwa. Te aspekty sprawy karnej, gdzie winę w zakresie popełnienia przestępstwa trzeba skonkretyzować i udowodnić, nie mogą mieć istotnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Sama strona skarżąca przyznaje zarówno skardze, jak i nadal w piśmie procesowym z dnia [...], że organy podatkowe oparły się wydając zaskarżoną decyzję między innymi na formalnej niepoprawności wystawienia zakwestionowanych faktur. Nie bierze jednak przy tym pod uwagę, że rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług zostały przez ustawę wysoce sformalizowane. Oparte są na dokumentach w postaci głównie faktur, które muszą spełniać ściśle określone wymogi. Faktura musi odpowiadać konkretnej, mającej miejsce w rzeczywistości transakcji. Powoływanie się przez stronę skarżącą na to, że na Stacji Paliw nr [...] w G. był bałagan, sprzedawano paliwo "na zeszyt", wystawiano faktury później na podstawie większej ilości paragonów lub zbiorowo dla kilku samochodów itp., nie może być również uznane za uzasadnione między innymi dlatego, że faktury takie nie mogłyby stanowić podstawy do odliczenia podatku należnego zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1994r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Ponieważ z przedstawionych powodów nie stwierdzono, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem wskazanych w skardze lub innych przepisów prawa, wniesioną skargę oddalono na podstawie art. 151 powoływanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.