II SA/Op 613/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na postanowienie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę. Skarżący F. K., reprezentowany przez swojego opiekuna prawnego M. K., w dniu 15 września 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu na jego postanowienie z dnia z dnia [...] nr [...], znak [...] w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...], nr [...] Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Oleśnie o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005 dla skarżącego. W odpowiedzi na skargę z dnia 16 października 2006 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że skarżący był w postępowaniu przed organem reprezentowany przez opiekuna prawnego, którym najpierw był jego syn T. K., a potem M. K. T. K. działając w imieniu F. K. wycofał wniosek o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok, w związku z tym decyzją z dnia [...], nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Oleśnie umorzył postępowanie w tej sprawie. Od powyższej decyzji F. K. reprezentowany przez opiekuna prawnego M. K. wniósł w dniu 3 sierpnia 2006 r. odwołanie. Podniósł w nim, że opiekun prawny T. K. nie miał prawa samodzielnie decydować w jego sprawach. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2006 r., termin do złożenia dowołania od tej decyzji upłynął w dniu 19 kwietnia 2006 r. F. K. reprezentowany przez M. K. złożył odwołanie od tej decyzji w dniu 3 sierpnia 2006 r., czyli po upływie ustawowego terminu liczącego czternaście dni od doręczenia mu decyzji. Organ wskazał też, że zmiana opiekuna prawnego F. K. z T. K. na M. K. nastąpiła w dniu [...], postanowieniem Sądu Rejonowego w Oleśnie, sygn. akt [...], o zwolnieniu z funkcji opiekuna prawnego T. K. i powołującego w to miejsce M. K. Organ przesłał w załączeniu na tę okoliczność stosowne zaświadczenia Sądu Rejonowego w Oleśnie. Zaświadczenie z dnia [...], sygn. akt [...] , stwierdza powołanie na opiekuna prawnego F. K., M. K. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał M. K., zarządzeniem z dnia 16 października 2006 r., do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania po rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał M. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – F. K. – zaświadczenie Sądu Rejonowego w Oleśnie o ustanowieniu opiekuna prawnego. Wezwanie to tut. Sąd skierował, mając na uwadze art. art. 169 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie którym z ważnych powodów sąd opiekuńczy może na żądnie opiekuna zwolnić go z opieki, a zatem w celu sprawdzenia czy na dzień wniesienia skargi M. K. była opiekunem prawnym umocowanym do reprezentowania skarżącego. Wezwania te zostały uznane za doręczone M.K. w dniu 8 listopada 2006 r. w trybie art. 73 P.p.s.a. w związku z art. 65 § 2 P.p.s.a. w związku z § 9 ust. 1, 7 i 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z dnia 23 lipca 1999 r., Nr 62, poz. 697 ze zm.), to jest w ostatnim dniu okresu na jaki pismo pozostawiono w placówce pocztowej. M. K. nie uiściła wpisu od skargi, ani nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 100 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) pobiera się w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. strona skarżąca obowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia jej wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Termin do uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg w dniu 9 listopada 2006 r. i zakończył się w dniu 15 listopada 2006 r. Skoro strona skarżąca nie uiściła wpisu, skargę, jako nieopłaconą należało na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucić. Ponadto stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skoro opiekun prawny skarżącego nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego, stanowi to powód, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. do odrzucenia skargi. W związku z powyższym orzeczono jak na wstępie postanowienia.