III SA/Wa 3007/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi B. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2006 r. 1) [...] 2) [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargi. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzjami z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] oraz [...] określił B. H. wysokość zryczałtowanego podatku od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Decyzją nr [...] określono wysokość podatku w kwocie 6.625 zł, a decyzją nr [...] w kwocie 5.350 zł. Powyższe decyzje B. H. odebrała osobiście w dniu 7 marca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 104 akt podatkowych, tom I). W dniu [...] czerwca 2006 r. strona wniosła odwołania od przedmiotowych decyzji organu pierwszej instancji za pośrednictwem poczty (stempel na kopercie k. 1 i 2 akt podatkowych, tom II). Zarzuty odwołania dotyczyły zebranego w sprawie materiału dowodowego przedstawionego w protokole kontroli, doręczonym stronie w dniu 13 grudnia 2005 r. B. H. podała, że w dniu 23 czerwca 2006 r. otrzymała wezwanie z dnia 8 czerwca 2006 r. Nr [...] z Oddziału Postępowań Przygotowawczych Urzędu Kontroli Skarbowej w W., w którym zarzucono jej popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks. Podniosła, iż w toku kontroli pominięto fakt przedłożenia w dniu 19 sierpnia 2005 r. w Urzędzie Skarbowym w M. dokumentów o wydatkowaniu przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, co stanowiło rażące naruszenie art. 187 § 1 z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137. poz. 926 ze zm.) - powoływanej dalej jako "ord. pod.". O pominięciu protokołu sporządzonego w Urzędzie Skarbowym na w/w okoliczność strona pośrednio dowiedziała się z wezwania z dnia 8 czerwca 2006 r. Skarżąca wniosła o sprostowanie protokołu kontroli, jak i decyzji poprzez dodanie informacji, iż w wyznaczonym terminie przedłożyła dokumenty o wydatkowaniu przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. Jednocześnie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniami z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] oraz nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołań z dnia 26 czerwca 2006 r. przez B. H. od decyzji Dyrektora Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2006 r. (k. 5 i 6 akt podatkowych, tom II). Powyższe postanowienia zostały stronie doręczone w dniu 3 sierpnia 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 9 akt podatkowych, tom II). Na postanowienia organu drugiej instancji B. H. wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skargach strona podniosła, że jedynym powodem stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jaki podał organ było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2006 r. odmawiające przywrócenia terminu. Nadto podkreśliła, że w odwołaniu podała przyczynę nie wniesienia odwołania, a mianowicie przyjęła, że organ podatkowy z urzędu zapoznał się i uwzględnił protokół sporządzony w dniu [...] sierpnia 2005 r. przez Urząd Skarbowy w M[...], a potwierdzający złożenie przez nią dokumentów o wydatkowaniu przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. Zdaniem skarżącej był to fakt znany organowi z urzędu, zwłaszcza, że Urząd w dokumentacji sprawy potwierdził dokonywanie czynności kontrolnych w Urzędzie Skarbowym w M. Dopiero z treści wezwania z dnia 23 czerwca 2006 r. B. H. pośrednio dowiedziała się, że organ "zaniedbał tej czynności, w związku z czym wcześniej nie był jej znany fakt istnienia istotnych braków w postaci pominięcia powyższego protokołu z dnia 19 sierpnia 2006 r.". Wskazała, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. winien był wszcząć wewnętrzne postępowanie wyjaśniające, dlaczego Urząd Skarbowy nie przestrzega przepisów ord. pod., w szczególności art. 187 § 1, który nakazuje z urzędu zapoznać się i uwzględnić dokumentację sporządzoną przez organy podatkowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, że art. 228 § 1 pkt 2 ord. pod. nakazuje w drodze postanowienia stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, natomiast według art. 163 § 2 tej ustawy wydane przez organ odwoławczy postanowienie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a." postanowił sprawy opatrzone sygn. akt III SA/Wa 3007/06 oraz 3008/06 połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a następnie prowadzić dalej pod sygn. akt III SA/Wa 3007/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych polega na zbadaniu, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienia zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. W pierwszej kolejności zważyć należy, że zgodnie z przepisem art. 223 § 2 pkt 1 ord. pod. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Sad wskazuje, że ustawa nakłada na organ obowiązek każdorazowego zbadania, czy złożone zażalenie zostało wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Zasady liczenia terminów do wniesienia odwołania określa art. 12 ord. pod. W myśl tych unormowań, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, za poświadczeniem przedłożenia, do organu podatkowego lub do jednostki informatycznej obsługi administracji podatkowej; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym; 3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku; 4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego; 5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego. B. H., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 104 akt podatkowych, tom I), otrzymała decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w dniu 7 marca 2006 r. Zgodnie z powołanym wyżej art. 12 ord. pod. termin do wniesienia odwołań rozpoczął bieg dnia 8 marca 2006 r. i upłynął w dniu 21 marca 2006 r. (wtorek). Z akt podatkowych jednoznacznie wynika, że skarżąca wniosła odwołania od decyzji organu pierwszej instancji za pośrednictwem poczty, zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie dnia 26 czerwca 2006 r., to jest z ponad 3 miesięcznym opóźnieniem. Prawidłowo zatem organ ustalił, iż odwołania wniesiono z uchybieniem terminu. Stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ord. pod. Okoliczności przywołane przez skarżącą w skardze, mające wskazywać na brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołań, zgodnie z art. 162 ord. pod. zostały rozpatrzone postanowieniami Dyrektora Izby Skarbowej w W[...] z dnia [...] lipca 2006 r. o numerach [...] oraz [...]. Postanowienia te były przedmiotem odrębnych skarg strony, które to skargi zostały oddalone przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 31 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3009/06. Wskazać więc należy, że w sprawie, z uwagi na zaistniały stan faktyczny, organ zobowiązany był wydać orzeczenie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zatem, w ocenie Sądu, nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.