I OSK 1299/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2046/06 o odrzuceniu skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Pismem z dnia 19 października 2006 r. X. X. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy "wydania decyzji kwalifikującej" skarżącego na stanowisko dyrektora generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego. Z treści zaskarżonego pisma wynika, iż uchwałą z dnia 19 kwietnia 2001 r. w sprawie wyniku konkursu na wymienione stanowisko zespół konkursowy wskazał innego kandydata, a o wyniku tego rozstrzygnięcia skarżący został powiadomiony pismem z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę X. X., podnosząc, iż zaskarżone pismo, nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu prawnego, do których kontroli sądowej powołane są sądy administracyjne. W orzecznictwie sądów administracyjnych co prawda wyrażony jest pogląd, iż pisma informujące o wyniku konkursu stanowią decyzje administracyjne bądź inne akty administracyjne, jednak pogląd ten ukształtował się w odniesieniu do innych stanów faktycznych - jako środek kontroli postępowań konkursowych przeprowadzanych na stanowiska urzędnicze w korpusie służby cywilnej (por. wyrok WSA z dnia 19 października 2006 r, sygn. IV SA/Wa 1955/05, niepubl.) W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest pismo wyłącznie informujące X X., że jego wniosek o "wydanie decyzji kwalifikującej" na stanowisko dyrektora generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego jest bezprzedmiotowy. Skarżący żąda wydania "decyzji kwalifikującej" na dane stanowisko do zatrudnienia na konkretnym stanowisku, a zatem nie jest to odwołanie od wyniku konkursu. Pismo Szefa Służby Cywilnej nie ma charakteru decyzji ani innego aktu administracyjnego, który podlegałby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Reasumując Sąd stwierdził, że zaskarżone pismo nie może mieć waloru władczego rozstrzygnięcia, bowiem Szef Służby Cywilnej nie mógł wydać "decyzji kwalifikującej" w niniejszej sprawie, gdyż nie był generalnie osobą uprawnioną do obsadzania stanowisk w służbie cywilnej. Od powyższego postanowienia X. X. wniósł skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając powyższemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania - art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a. ) Sygn. akt I OSK 1299/07 3 Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż rozstrzygnięcia takie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Orzecznictwo nie jest wprawdzie jednolite w poglądach co do tego, czy rozstrzygnięcia takie są swego rodzaju decyzjami administracyjnymi, jak wskazują uzasadnienia orzeczeń WSA w sprawach skarg na rozstrzygnięcia Szefa Służby Cywilnej o sygnaturach akt: IV SA/Wa 1739/05, 1954/05 i 1955/05, w których Sąd wyraźnie stwierdził, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego akt wydany przez Szefa Służby Cywilnej na skutek odwołania od rozstrzygnięcia komisji konkursowej jest decyzją administracyjną, czy też czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, (II SA 2908/00, II SA 1432/00, I OSk 31/05) i z tego powodu podlegającymi kontroli sądów administracyjnych Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy -p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna złożona w rozpoznawanej sprawie nie do końca odpowiada przedstawionym wyżej wymogom stawianym przez przepisy p.p.s.a. takiej skardze. W podstawach skargi kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 3 § 2 p.p.s.a. Należy zauważyć, iż zgodnie z systematyką wewnętrzną tego przepisu składa się on z 8 punktów. W podstawach skargi kasacyjnej nie wskazano natomiast, która konkretnie jednostka redakcyjna (punkt) została naruszona zaskarżonym postanowieniem. Jednak pomimo powyższego uchybienia, mając na uwadze treść uzasadnienia skargi kasacyjnej należy stwierdzić, iż skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Sygn. akt I OSK 1299/07 4 Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zaża lenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i tereno- wych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż okre- ślone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając powyższe na uwadze należy podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż zaskarżone pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...]. nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Pisma tego nie można również uznać, jak to zdaje się sugerować skarga kasacyjna, za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, iż wymienione pismo Szefa Służby Cywilnej ma charakter jedynie informacyjny i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pismo powyższe nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, stanowi jedynie odpowiedź na wcześniejsze pismo X. X.. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 r. odrzucił skargę X. X.. Sygn. akt I OSK 1299/07 5 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargę kasacyjną oddalić.