I GSK 2619/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "[...]" Spółki z o.o. w Piasecznie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 września 2006 r. sygn. akt I SA/Go 284/06 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w Piasecznie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...]. w przedmiocie wartości celnej towaru i podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania Naczelnik Urzędu Celnego w Gorzowie Wlkp. decyzją z dnia 30 września 2005 r. nr [...] uznał zgłoszenie celne, dokonane przez "[...]" Spółkę z o.o. w Piasecznie za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej i statystycznej pozycji, podstawy naliczenia cła i podatku VAT, kwoty należnego podatku od towarów i usług oraz dokonał ponownego ich ustalenia. W wyniku odwołania wniesionego przez Spółkę "[...]", Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...]. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Spółka "[...]", reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z adnotacją, że "wartość przedmiotu zaskarżenia: nie dotyczy". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pełnomocnik procesowy skarżącej Spółki został wezwany pismem z dnia 10 marca 2006 r. do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wykonaniu powyższego wezwania pełnomocnik wyjaśnił w piśmie z dnia 13 marca 2006 r., że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji, który dokonał obniżenia wartości celnej importowanego towaru. Pełnomocnik stwierdził, że fakt ten nie wiąże się ze zwiększeniem obciążeń celnych (należności finansowych) po stronie skarżącej Spółki, zatem w przedmiotowej sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał powyższe stanowisko za prawidłowe, przyjmując w konsekwencji, że wniesiona skarga podlegała wpisowi stałemu, który reprezentujący Spółkę radca prawny powinien uiścić wraz z wniesieniem skargi. W związku z tym, że radca prawny nie uiścił wpisu stałego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę. Spółka "[...]" wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem: I) przepisów postępowania – art. 174 pkt 2 p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. z naruszeniem: 1) § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 p.p.s.a., 2) art. 221 w związku z art. 54 § 1 i art. 219 § 1 p.p.s.a., 3) art. 221 w związku z art. 216, art. 218 i art. 231 p.p.s.a. II) prawa materialnego – art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. z naruszeniem: 1) art. 7 Konstytucji RP w związku z § 5 ust. 2 rozporządzenia RM i art. 233 p.p.s.a. w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, 2) art. 2 Konstytucji RP w związku z § 5 ust. 2 rozporządzenia RM i art. 233 p.p.s.a. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. do ponownego rozpatrzenia (tj. merytorycznego rozpoznania skargi) na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., 2) zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 203 pkt 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej skarżąca w sposób obszerny i wyczerpujący przedstawiła uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Treść zarzutów przytoczonych w skardze kasacyjnej wymagała zbadania przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska Sądu I instancji uznającego, że wniesiona skarga podlegała opłacie stałej. Zgodnie z przytoczonym w podstawie skargi kasacyjnej przepisem art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W świetle tego przepisu rodzaj należnego wpisu uzależniony jest od występowania w sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Zaskarżona w sprawie decyzja dotyczyła m.in. obniżenia wartości celnej sprowadzonych przez skarżącą towarów oraz kwoty podatku od towarów i usług. Wartość celna nie może być uznana za należność pieniężną w rozumieniu art. 216 p.p.s.a., ponieważ służy ona jedynie za podstawę do ustalenia należności celnych i podatkowych. Natomiast ustalona w decyzji kwota wynikająca z długu celnego oraz określona przez organ wysokość zobowiązania w podatku stanowi należność pieniężną, która w przypadku zaskarżenia decyzji stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia. W powołanej wyżej decyzji z dnia 30 września 2005 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Gorzowie Wlkp. obniżył wysokość zobowiązania skarżącej Spółki w podatku od towarów i usług i ustalił go w kwocie 230.314,70 PLN wskazując, że nadpłatę podatku w kwocie 17.670,30 PLN wynikającą z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji rozliczy na wniosek strony Naczelnik Urzędu Skarbowego. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie, która została w całości zaskarżona przez Spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżenie tej decyzji w całości oznacza, że przedmiotem zaskarżenia objęte zostało także rozstrzygnięcie dotyczące należności pieniężnej w kwocie 17.670,30 zł, stanowiącej różnicę pomiędzy wysokością zobowiązania w podatku od towarów i usług zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym a kwotą ustaloną w decyzji organu. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia dotyczy należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją, skarga na tę decyzją, wbrew odmiennym ustaleniom Sądu I instancji, podlegała wpisowi stosunkowemu, a nie stałemu. Odrzucenie tej skargi bez wezwania pełnomocnika procesowego skarżącej do uiszczenia wpisu stosunkowego nastąpiło zatem z naruszeniem art. 221 p.p.s.a. oraz przytoczonych w uzasadnieniu tego zarzutu przepisów konstytucyjnych. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną, jako opartą na usprawiedliwionej podstawie kasacyjnej. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o zwrot kosztów postępowania nie mógł być uwzględniony, gdyż wobec uwzględnienia skargi i uchylenia postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi przepis art. 203 p.p.s.a. nie ma zastosowania (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2005 r., ONSAiWSA 2006/1/16).