II SAB/Wa 20/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. z dnia [...] grudnia 2006 r. na bezczynność Szefa [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku osiedleniowego postanawia odrzucić skargę W dniu [...] grudnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K.W. na decyzję Dowódcy [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku osiedleniowego oraz na bezczynność organu I instancji. W związku z tym, że w jednej skardze K.W. zaskarżył zarówno akt Dowódcy [...], jak też bezczynność organu I instancji, tj. Szefa [...], Przewodniczący Wydziału II - mając na uwadze konieczność rozdzielenia tych skarg wezwał skarżącego do nadesłania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na bezczynność organu - dwóch odpisów skargi z dnia [...] grudnia 2006. Wezwanie Sądu z dnia [...] stycznia 2007 r., skierowane do skarżącego przy sprawie o sygn. akt [...], doręczone zostało K.W. w dniu [...]stycznia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie wykonał wezwania i nie nadesłał dwóch odpisów skargi z dnia [...] grudnia 2006 r. W związku z tym jednak, iż nie budzi wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia poza decyzją Dowódcy [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., skarżący uczynił również bezczynność Szefa [...], konieczne było - stosownie do art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - wykonanie odpisu skargi z urzędu i zarządzenie rozdzielenia skarg celem odrębnego zarejestrowanie skargi na bezczynność organu. Sąd administracyjny, do którego skarga jest skierowana, w pierwszej kolejności dokonuje oceny, czy skarga jest dopuszczalna. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest - stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wyczerpanie środków zaskarżenia. Powyższe odnosi się również do skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć - zgodnie z § 2 powołanego artykułu - sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Bezsporne jest, że w przedmiotowej sprawie, przed złożeniem skargi na bezczynność skarżącemu służyło, na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. Dowódcy [...]. K.W. przed wniesieniem skargi na bezczynność Szefa [...] nie złożył zażalenia w trybie powołanego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie. W związku z tym, że w sprawie tej nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna. Dodatkowo jedynie podać należy, że Szef [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. odmówił przyznania K.W. zasiłku osiedleniowego. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.