VII SA/Wa 2285/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną skargę oddala. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 1999r., utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] października 1999r., nakazano K. W. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego o wymiarach 6,50 m x 5,10 m na działce położonej we wsi [...] gm. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że dla obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną w ramach istniejącej działki siedliskowej, co zachodzi w niniejszym przypadku, przepisy przewidują możliwość wzniesienia budynku gospodarczego o określonej powierzchni bez pozwolenia na budowę, ale obowiązkiem inwestora jest zgłoszenie chęci wykonania obiektu budowlanego właściwemu organowi. Brak takiego zgłoszenia decyduje o samowoli budowlanej, implikując obligatoryjną rozbiórkę obiektu. W wyniku rozpatrzenie wniosku zainteresowanego z dnia [...] lipca 2006r. o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją ostateczną, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r. odmówił wznowienia postępowania, wskazując, że treść wniosku nie ma odniesienia do treści art. 145 § 1 Kpa i uniemożliwia także weryfikację wniosku w zakresie wymogu o jakim mówi art. 148 Kpa. Powyższa decyzja została, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006r., który wskazał na regulacje określające kiedy wznawia się postępowanie w sprawie oraz na dwie fazy postępowania, które wywołuje złożenie wniosku o wznowienie. Odnosząc to do wniosku złożonego przez zainteresowanego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że zainteresowany nie powołał żadnej z przyczyn, które mieściłyby się w przesłankach art. 145 § 1 i art. 145a Kpa wskazujących na zasadność uwzględnienia takiego żądania i podzielił pogląd organu I instancji jako słuszny. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł K. W., domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, iż nie on wybudował budynek gospodarczy w 1998r., a tylko dokonał remontu starej, walącej się szopy drewnianej, która po 30 latach eksploatacji rozwaliła się, więc trzeba było ją rozebrać aż do fundamentu. Obecnie wybudowany budynek jak i poprzednia szopa mają tę samą powierzchnię. Skarżący zarzucił, że urzędnik gminy wprowadził go w błąd twierdząc, że nie potrzeba zgłoszenia na remont i modernizację starej szopy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania (art. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które winno zakończyć się załatwieniem sprawy w trybie przewidzianym w art. 149 Kpa. Na tym etapie czynności organu administracyjnego ograniczają się wyłącznie do zbadania, czy wskazana w podaniu przyczyna wznowienia mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 i 145a § 1 Kpa, i czy zachowany został termin do złożenia podania o wznowienie, określony w art. 148 § 1 i 2 oraz 145a § 2 Kpa. Ponadto organ obowiązany jest zbadać, czy podanie złożone zostało przez podmiot, któremu przysługują prawa strony. W przypadku zaistnienia w/w przesłanek, na podstawie art. 149 § 1 Kpa, organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, natomiast brak którejkolwiek z przesłanek stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 Kpa. Na podstawie w/w przepisów Kpa wznawia się postępowanie, w przypadku gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe; decyzja została wydana w wyniku przestępstwa; wydał ją pracownik lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu zgodnie z art. 24, 25 i 27 Kpa; strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji - nieznane organowi, który wydał decyzję; decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2 Kpa); decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione; decyzja została oparta na akcie normatywnym, który Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. K. W. w złożonym wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 1999r., oraz odwołaniu od decyzji organu I instancji, odmawiającej wznowienia postępowania, nie wskazał żadnej z przyczyn, która mieściłaby się w przytoczonych powyżej przesłankach art. 145 § 1 i 145a Kpa, przemawiających za uwzględnieniem jego żądania. Brak wskazania we wniosku przyczyn wznowienia określonych w w/w przepisach, bądź żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 i 145a § 1 Kpa, stanowią przesłankę do odmowy wznowienia na podstawie art. 149 § 3 Kpa. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Zarzuty zawarte w skardze odnoszące się do meritum sprawy zakończonej decyzją ostateczną, w świetle wskazanych okoliczności, pozostają bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Wobec prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia skarga sądowa jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)