I OSK 763/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1324/06 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt II SA 4436/03 o odrzuceniu zażalenia od wyroku z dnia 12 października 2004 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r. odrzucił skargę W. G. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 22 lutego 2005 r. o odrzuceniu zażalenia od wyroku z dnia 12 października 2004 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jak wynika z tego przepisu skarga o wznowienie nie może dotyczyć postępowań o charakterze incydentalnym, toczących się w ramach zasadniczego postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem skarga W. G., dotycząca incydentalnego postępowania w zakresie postanowienia z dnia 22 lutego 2005 r. o odrzuceniu zażalenia, jest niedopuszczalna. W związku z tym Sąd nie badał wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył W. G., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jak również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa procesowego mogące mieć wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 270 ustawy P.p.s.a., poprzez stwierdzenie, że przepis ten wyłącza możliwość wnioskowania o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o odrzuceniu zażalenia. Autor skargi kasacyjnej zwrócił uwagę na istnienie w sprawie zagadnienia prawnego, dotyczącego określenia, czy art. 270 ustawy P.p.s.a. odnosi się do każdego postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem, czy też istnieje kategoria postępowań wyłączonych od możliwości wznowienia. W opinii pełnomocnika skarżącego brak jest podstaw do uznania, iż postępowanie o charakterze incydentalnym nie może zostać wznowione, bądź też że domaganie się wznowienia postępowania incydentalnego nie oznacza żądania wznowienia całości postępowania. W. G. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o odrzuceniu zażalenia od wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 października 2004 r., które zamknęło mu drogę do instancyjnej kontroli tego orzeczenia. Pełnomocnik skarżącego stwierdził ponadto, że Sąd ten błędnie potraktował wniesione przez W. G. pismo z dnia 29 grudnia 2004 r. jako zażalenie, mimo iż była to de facto skarga kasacyjna zawierająca braki formalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Doktryna prawa sądowoadministracyjnego przyjęła, że chodzi tu o orzeczenia kończące postępowanie w sprawie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006, str. 547; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, str. 596). Zgodnie z zasadami ekonomii procesowej niezasadne byłoby bowiem wznawianie postępowań incydentalnych, skoro stwierdzone w nich nieprawidłowości musiałyby doprowadzić do wznowienia postępowania głównego. Zatem skarga o wznowienie postępowania może dotyczyć wyłącznie postępowań kończących postępowanie, przy czym podstawą wznowienia mogą być również zarzuty wobec postanowień wydanych w postępowaniach incydentalnych. W powyższym zakresie należy zatem podzielić stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jednak Sąd ten nieprawidłowo uznał, iż skarga W. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 r. o odrzuceniu zażalenia od wyroku tego Sądu z dnia 12 października 2004 r. dotyczyła postanowienia wydanego w postępowaniu incydentalnym. Za postępowanie incydentalne można uznać postępowanie dotyczące kwestii wpadkowej, wynikłej w związku z rozpoznawaniem sprawy głównej np. przyznania prawa pomocy, wyłączenia sędziego, wstrzymania wykonania decyzji. Postępowaniem wpadkowym nie jest natomiast postępowanie wszczęte w wyniku złożenia środka zaskarżenia od orzeczenia rozstrzygającego sprawę co do istoty. Taka sytuacja zaistniała zaś w niniejszej sprawie. W. G. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o odrzuceniu zażalenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych. Odrzucenie środka zaskarżenia nie było kwestią incydentalną, ale dotyczyło sprawy głównej i zamykało skarżącemu możliwość prowadzenia postępowania w sprawie w II instancji. Było to zatem postanowienie kończące postępowanie w sprawie II SA 4436/03. Orzeczenie to jest prawomocne, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2005 r., sygn. akt I OZ 595/05, oddalił wniesione od niego zażalenie. W związku z powyższym uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie naruszył art. 270 ustawy P.p.s.a., stwierdzając, że skarga W. G. jest niedopuszczalna w świetle tego przepisu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.