II OSK 1084/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych L. i J. K. oraz E. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 3/07 o odrzuceniu skarg L. i J. K. oraz E. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego postanawia: oddalić skargi kasacyjne Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniesione przez pełnomocnika pismem z dnia 27 listopada 2006 r. skargi L. i J. K. oraz E. M. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 17 stycznia 2007 r. wezwał adwokata S. W. do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących. Ponieważ w terminie tym braki formalne nie zostały uzupełnione, skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W skargach kasacyjnych od tego postanowienia wniesionych pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r., pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie prawa procesowego – art. 39 p.p.s.a. przez jego pominięcie, w wyniku przyjęcia, że skarga jest dotknięta brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa, następnie wobec nieuzupełnienia braku odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy zgodnie z tym przepisem znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo daje umocowanie do wniesienia skargi w imieniu skarżących. Na te podstawie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi kasacyjne nie zawierają usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik wnosząc skargi do sądu administracyjnego – pierwsze pismo w sprawie - nie dołączył pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżących. W takiej sytuacji Sąd I instancji zasadnie wezwał pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podkreślając w wezwaniu, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi spowoduje odrzucenie skarg. Jeżeli pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika jest wniesienie skargi, to należy do niej dołączyć pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis), nawet wówczas, gdy zostało złożone w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 334/05). Bezspornym jest, że pełnomocnik nie nadesłał na wezwanie Sądu pełnomocnictwa, a tym samym nie uzupełnił braków formalnych skarg w wyznaczonym terminie, zachodziły zatem podstawy do ich odrzucenia. Należy zauważyć, że znajdujące się w aktach administracyjnych organu I instancji pełnomocnictwo upoważniające "do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i legalizacji budynku w Strzelcach nr 85" nie jest pełnomocnictwem w oparciu, o które można uznać, że pełnomocnik był prawidłowo umocowany do działania w imieniu skarżących w postępowaniu sądowym. Złożone w toku postępowania administracyjnego pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy "we wszystkich instancjach" oznacza, że skarżący upoważnili pełnomocnika do występowania w ich imieniu w postępowaniu administracyjnym, nie można bez wątpienia stwierdzić, że "instancje", o których mowa w tym pełnomocnictwie obejmują także postępowanie przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał pełnomocnika do przedstawienia, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnictwa, określając w wezwaniu, że pełnomocnictwo ma upoważniać do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Skoro pełnomocnik wezwania tego nie wypełnił, postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skarg nie narusza prawa. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.