I OZ 132/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 2407/06 pozostawiające pismo z dnia 24 listopada 2007 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 2407/06 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej E. K. z dnia 24 listopada 2007 r., wobec jego niesprecyzowania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła bezpośrednio w dniu 28 stycznia 2008 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. K. W dniu 7 lutego 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie skarżącej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Unormowania dotyczące zażalenia zostały zawarte w art. 194 - 198 P.p.s.a. W sprawach nieuregulowanych w niniejszych przepisach na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie składa się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia (zarządzenia), natomiast stosownie do art. 177 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r. doręczone zostało skarżącej w dniu 22 stycznia 2008 r. (k. 127 akt) wraz z pouczeniem o przysługującym jej prawie do złożenia w terminie siedmiu od daty doręczenia zarządzenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca mimo prawidłowego pouczenia w dniu 28 stycznia 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże warunkiem zastosowania powołanego przepisu jest prawidłowe zaadresowanie pisma. Zażalenie nadane bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego można uznać za wniesione w terminie, tylko wówczas, jeżeli przed upływem terminu zostanie ono przekazane na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tym przypadku ryzyko uchybienia terminu spoczywa na osobie składającej zażalenie. Pogląd ten znajduje poparcie zarówno w doktrynie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz", wyd. Zakamycze 2005 r., s. 435; J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz", wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 390), jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06, LEX nr 281815). Do oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia nie można przyjąć daty jego złożenia do sądu niewłaściwego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04; ONSAiWSA 2005/6/116 oraz postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 480/04). W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia zażalenia upłynął dla skarżącej w dniu 29 stycznia 2008 r., zaś zażalenie przekazane zostało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 7 lutego 2008 r. Oznacza to, że zażalenie skarżącej zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił przedmiotowe zażalenie, bowiem podlegało ono odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.