I SA/Sz 608/06

WyrokWSA w Szczecinie2007-02-14

Skład orzekający: Zofia Przegalińska, Alicja Polańska, Kazimierz Maczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oprocentowanie nadpłaty w podatku od towarów i usług, powstałej w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, powinno być naliczane do dnia zwrotu nadpłaty, czy do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, jeśli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od wejścia w życie tego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że w przypadku złożenia wniosku o zwrot nadpłaty po upływie 30 dni od wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, oprocentowanie nadpłaty przysługuje jedynie do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie tego orzeczenia. W ocenie sądu, późniejsze złożenie wniosku przez podatnika skutkuje ograniczeniem okresu naliczania odsetek, zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej, a bezczynność ustawodawcy nie może prowadzić do naruszenia praw podatnika w sposób nieograniczony.
Stan faktyczny
Spółka P.P.H. "P" Spółka z o.o. wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz o należne oprocentowanie tej nadpłaty, powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Organy podatkowe określiły wysokość nadpłaty i oprocentowania, stosując art. 74 w związku z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, co Spółka uznała za błędne, domagając się naliczenia oprocentowania do dnia zwrotu nadpłaty. Po rozpatrzeniu odwołania, organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej oprocentowania za październik 2000 r. i określił je w innej kwocie, w pozostałej części utrzymując decyzję organu I instancji w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, która została oddalona.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Polańska Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 r. sprawy ze skargi P.P.H. "P" Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług za okresy od marca do października 2000r. i od maja do lipca 2001r. o d d a l a skargę Wnioskiem z dnia 13 października 2005r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "P" Spółka z o.o. [...] wystąpiło o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług na podstawie art. 74 Ordynacji podatkowej w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2002r. W uzupełnieniu tego wniosku Spółka zwróciła się również należne oprocentowanie nadpłaty. Decyzją z dnia 9 grudnia 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził nadpłatę należną Spółce za miesiące od marca do października 2000r. i od maja do lipca 2001r. O oprocentowaniu nadpłaty rozstrzygnięto decyzję z [...]. na podstawie art. 74 pkt 1 w związku z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdzając, że jeśli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej złożył jedną z deklaracji o których mowa w art. 73 § 2 tej ustawy lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego to wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację. W niniejszej sprawie zobowiązanie powstało z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie określonego zobowiązania. Do oprocentowania nadpłaty organ podatkowy zastosował art. 74 w związku z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, czyli wyliczono nadpłatę od dnia powstania nadpłaty tj. wpłaty podatku do urzędu skarbowego do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W odwołaniu Spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji stwierdziła, że obliczenie oprocentowania powinno nastąpić według art. 78 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej tzn. od dnia wpłaty podatku do urzędu skarbowego do dnia zwrotu nadpłaty. W uzasadnieniu Spółka podniosła, iż orzeczenie nadpłat podatku od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł spowodowało skutek w postaci prawa do oprocentowania nadpłat w myśl art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej. Według Spółki, organ podatkowy dokonując interpretacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. sygn.akt K 45/01 nie zauważył, że w orzeczeniu tym nie orzeczono o utracie mocy obowiązującej przepisów ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług ale orzeczono, że wymienione w nim przepisy są niezgodne z zasadą ochrony praw nabytych. Trybunał Konstytucyjny w swoim orzeczeniu stwierdził, że "skutkiem orzeczenia stwierdzającego niekonstytucyjność zaskarżonego przepisu w zakresie, w jakim pomija określone regulacje, nie jest utrata mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu, ale potwierdzenie – wynikającego z Konstytucji obowiązku ustanowienia regulacji prawnych niezbędnych do realizacji norm konstytucyjnych". W tym zakresie ustawodawca nie wywiązał się z określonego orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego obowiązku i nie wydał przepisów przejściowych pozwalających na zwrot wpłaconych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług. Spółka podniosła również, iż organ podatkowy nie zwrócił uwagi, iż orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2005r. określiło, że w zakresie nadpłat w podatku od towarów i usług stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej które regulują instytucję nadpłaty. Art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej brzmiał następująco : - do 31 sierpnia 2005r. "od dnia powstania nadpłaty do 30 dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt, - od 1 września 2005r. "od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (...). Nadpłata powstała w 2000 i 2001r., ustawodawca nie ustanowił regulacji prawnych, o które postulował Trybunał Konstytucyjny, zatem przepis art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2005r. nie może mieć zastosowania jako podstawa prawna powołana do wyliczenia oprocentowania nadpłat podatku od towarów i usług. Zasadą konstytucyjności jest bowiem nie działanie wstecz wprowadzonych w życie przepisów. Nie może również nastąpić utrata praw podatnika na podstawie przepisu działającego od 1 września 2005r. gdyż nie ma on zastosowania do nadpłat za 2000r. i 2001r. Bezczynność ustawodawcy nie wykonującego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego nie może, poprzez decyzje organów podatkowych, uderzać w należne prawa podatnika. Z powyższych powodów wyliczenie oprocentowanie nadpłaty powinno być, zdaniem Spółki obliczone do dnia zwrotu nadpłaty podatku lub do dnia 31 sierpnia 2005r. tj. dnia wprowadzenia w życie znowelizowanego przepisu art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji w zaskarżonej decyzji wyliczając oprocentowanie nadpłaty podatku od towarów i usług za październik 2000r. błędnie przyjął jako dzień wpłaty podatku do urzędu skarbowego 21.11.2000r. zamiast 20.11.2000r. Wobec powyższego prawidłowa kwota oprocentowania za październik 2000r. wynosi [...] zł. Z tego powodu organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części i określił oprocentowanie nadpłaty za październik 2000r. w kwocie [...] zł, w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wyjaśniono, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2002 r. sygn. akt K 45/01 stwierdził, iż art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz. 1100) w zakresie, w jakim zmienia zasady wyliczania kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładu pracy chronionej, przed upływem trzyletniego okresu, przewidzianego w art. 30 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 listopada 1999 r. (Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118i 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 486 i Nr 90, poz. 1001) jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.06.2002 r. sygn. akt K 45/01 został opublikowany w Dzienniku Ustaw nr 100, poz. 923 i wszedł w życie z dniem jego ogłoszenia, tj. dnia 05.07.2002 r. Wobec rozbieżnych interpretacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie 14 marca 2005 r. podjął uchwałę FPS 4/04 (publikacja ONSAiWSA 2005/3/50), w której stwierdził ,,Podatnicy - których dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r. sygn. akt K 45/01 (OTK-A 2002 nr 4 poz.46), stwierdzające niezgodność art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz. 1100) z art. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483) w zakresie, w jakim nie przewiduje on regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy w zaufaniu do dotychczasowych przepisów rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach mogą ubiegać się, na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi. Przepisami określającymi zasady i tryb postępowania, o których mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, są przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), które regulują instytucję nadpłaty". Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "PI" Spółka z o.o. Zakład Pracy Chronionej z siedzibą [...] złożyło w dniu 13 października 2005 r. na podstawie art. 74 Ordynacji podatkowej wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od marca do października 2000 r. oraz od maja do lipca 2001 r., powołując się na treść wyżej wymienionych orzeczeń. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] po rozpatrzeniu wniosku Spółki decyzją z dnia [...] r., znak: [...] określił Spółce nadpłaty podatku od towarów i usług za wyżej wymienione okresy, a decyzją z dnia [...] r. znak: [...] określił wysokość oprocentowania powstałych nadpłat w podatku od towarów i usług. Organ odwoławczy zauważył, iż w niniejszej sprawie bezsprzecznym jest, iż nadpłaty powstały w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, bowiem gdyby nie wyrok Trybunału Konstytucyjnego to nie powstałaby żadna nadpłata, gdyż nie byłyby spełnione warunki wynikające z przepisów prawa w sprawie nadpłat. Skoro nie jest to typowa nadpłata, o której mowa w art. 72 Ordynacji podatkowej kwota nadpłaty nie wynika ze skorygowanej deklaracji podatkowej dla potrzeb podatku od towarów i usług, a przepisy Rozdziału 9 Ordynacji podatkowej zatytułowanego "Nadpłata" nie przewidują regulacji prawnych dla takiego rodzaju nadpłat, to w niniejszej sprawie właściwe jest odpowiednie stosowanie przepisów prawa do zaistniałej sytuacji. Zgodnie z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 4 oprocentowanie przysługuje za okres od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny - jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt. Poza sporem pozostaje fakt, że Spółka złożyła wniosek w sprawie nadpłat po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r. sygn. akt K 45/01. Zatem oprocentowanie przysługuje za okres od dnia powstania nadpłat do trzydziestego dnia od wejścia w życie wymienionego wyroku. Spółka w złożonym odwołaniu nie kwestionuje terminu, od którego organ podatkowy naliczył oprocentowanie powstałej nadpłaty. Przedmiotem sporu jest termin, do którego przysługuje oprocentowanie. Zarzut, iż organ podatkowy nie zauważył, że Trybunał Konstytucyjny w wymienionym orzeczeniu nie orzekł o utracie mocy obowiązujących przepisów, z tego też powodu niewłaściwie zastosował jako podstawę prawną do wyliczenia oprocentowania powstałych nadpłat art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy ocenił jako nietrafny. Wskazany wyżej przepis jednoznacznie stwierdza bowiem, iż oprocentowanie przysługuje od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny. Jak słusznie zauważyła Spółka w złożonym odwołaniu, cyt. orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego nie uchylono, nie zmieniono w całości lub w części przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jednakże nie ma to wpływu na ustalenie terminu, do którego przysługuje oprocentowanie nadpłat. Za chybiony uznano również zarzut, iż w niniejszej sprawie nie można stosować art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym zarówno przed 1 września 2005 r. jak również w brzmieniu obowiązującym po tej dacie. Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 143, poz. 1199) zmieniła brzmienie przepisu art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nowe brzmienie przepisu art. 78 § 5 pkt 2 ustawy obowiązuje od 1 września 2005 r. Zgodnie z zasadą bezpośredniego stosowania przepisów obowiązujących w czasie rozpatrywania sprawy, w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 78 § 5 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. Ustawodawca wprowadzając nowe brzmienie przepisu art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie uzależnił jego stosowanie od daty powstania nadpłaty, brak jest przepisów przejściowych w tej kwestii. W świetle powyższego organ podatkowy zasadnie zastosował art. 78 § 5 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., tj. w brzmieniu obowiązującym w czasie rozpatrywania wniosku Spółki w sprawie oprocentowania powstałych nadpłat w podatku od towarów i usług. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka domagała się uchylenia decyzji organów podatkowych obu instancji podnosząc zarzut naruszenia art. 78 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że w sprawie oprocentowanie nadpłaty podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie art. 78 § 5 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005r., zamiast art. 78 § 4 ustawy, zgodnie z którym oprocentowanie nadpłaty winno przysługiwać do dnia zwrotu nadpłaty. W skardze podniesiono też zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez ustalenie daty końcowej oprocentowanie nadpłaty od towarów i usług w sposób naruszający zasadę ochrony praw nabytych i interesów w toku, skoro nadpłata powstała w 2000r. i w 2001r. zaś art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej wszedł w życie 1 września 2005r. W ocenie Spółki interpretacje orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. i uchwały NSA z 14 marca 2005r. sygn.akt FPS 4/04 w odniesieniu do art. 78 § 5 nie jest prawidłowa bowiem Trybunał Konstytucyjny nie orzekał o utracie mocy obowiązującej kwestionowanego aktu normatywnego a jedynie orzekał, że przepisy prawa są niezgodne z zasadą ochrony praw nabytych co nakłada na ustawodawcę obowiązek ustanowienia regulacji prawnych niezbędnych do realizacji norm konstytucyjnych. Ustawodawca nie dokonał stosownych regulacji, dopiero uchwała NSA z 14 marca 2005r. umożliwiła podatnikom zwrot nadpłaty podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale nie określił, który z przepisów Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w sprawie oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, stwierdził jedynie, że w sprawach których dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej regulujące instytucję nadpłaty. W dacie wydania uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego nie obowiązywał jeszcze art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej w aktualnym brzmieniu. Dopiero w 2005r. powstała dla podatnika możliwość wystąpienia o zwrot nadpłaty podatku. W stanie prawnym obowiązującym do 31 sierpnia 2005r. nie było możliwe oprocentowanie nadpłat podatku w oparciu o orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, ponieważ orzeczenie Trybunału nie orzekało w sposób określony w art. 78 § 5 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zatem w sprawie oprocentowanie nadpłaty podatku powstałej w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w stanie prawnym obowiązującym do 31 sierpnia 2005r. Zastosowanie ma art. 78 § 4 ustawy. Przepis ten obowiązuje do dnia dzisiejszego i ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Zmiana od 1 września 2005r. brzmienia art. 78 § 5 pkt 2 ustawy nie może naruszać słusznych praw podatnika prowadzącego interesy w toku. Skarb Państwa bez konserwacji prawnych nie może dysponować od 2000r. i od 2001r. pieniędzmi podatnika i zapłacić oprocentowanie tylko do 4 sierpnia 2002r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zapadło w dniu 25 czerwca 2002r. W owym czasie przepis art. 73 § 2 Ordynacji podatkowej stanowił, że jeżeli nadpłata powstała w wyniku prawomocnego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego a podatnik którego zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 złożył deklarację, został rozliczony przez płatnika lub nie był obowiązany do składania deklaracji to wysokość nadpłaty określał podatnik we wniosku o jej zwrot. Z przytoczonego przepisu wyraźnie wynika, że jeśli nadpłata powstała na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego to nadpłata podlega zwrotowi na wniosek podatnika i stosownie do art. 76 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej według treści wówczas obowiązującej powinna nastąpić w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku o zwrot nadpłaty. Oprocentowanie nadpłaty w przypadkach przewidzianych w art. 76 § 1 pkt 2 przysługiwało od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt, bądź od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia ogłoszenia przez Trybunał Konstytucyjny o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt. Z przytoczonej treści przepisów dotyczących nadpłaty i oprocentowania nadpłaty wynika, że w świetle obowiązujących w 2002r. przepisów Ordynacji podatkowej zwrot nadpłaty mógł nastąpić na wniosek podatnika w sytuacji, gdy Prezes Trybunału Konstytucyjnego ogłosił o utracie mocy obowiązującej aktu normatywnego. Zmiana przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, która nastąpiła w 2003r. (Dz.U. 02.169.1387 art. 1) wskazuje, że jeśli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zwrot nadpłaty następuje na wniosek podatnika a oprocentowanie nadpłaty w tym przypadku stosownie do art. 78 § 5 tej ustawy przysługuje za okres od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt (art. 76 § 5 pkt 1) bądź od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej aktu normatywnego jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej aktu normatywnego. Podobnie jak w przypadku przed wskazaną wyżej zmianą przepisów warunki do oprocentowania nadpłaty nie zachodziły, gdyż podatnik w tym czasie nie składał wniosku o zwrot nadpłaty. Dopiero zmiana ustawy Ordynacji podatkowej, która nastąpiła od 1 września 2005r. (Dz.U. 05.143.1199 art. 1) stworzyła możliwość oprocentowania nadpłaty od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny. Samo oprocentowanie przysługuje za okres od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu ale pod warunkiem złożenia wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeśli zaś wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego to nadpłata przysługuje do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Na przestrzeni kolejnych lat poczynając od 2002r. kiedy weszło w życie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dające podstawę Spółce do żądania nadpłaty warunkiem ubiegania się o zwrot nadpłaty był wniosek podatnika. Spółka wniosek taki złożyła dopiero w dniu 13 października 2005r., a więc po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r., które nastąpiło 5.07.2002r. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. zawiera rozstrzygnięcie stwierdzające niekonstytucyjność przepisów ustawowych wymienionych w pkt 1 i 2 jego sentencji. Stosownie do art. 190 ust. 4 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana między innymi ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonym w przepisach właściwych dla danego postępowania. Przenosząc regulację zawartą w art. 190 ust. 4 Konstytucji RP na grunt postępowania podatkowego, przepisami określającymi zasady i tryb postępowania, o których mowa w art. 190 ust. 4 są między innymi te postanowienia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zm.), które regulowały instytucję nadpłaty (por. wyrok NSA z 7.04.2004r.). Zatem fakt, iż nie zostało dokonane obwieszczenie o utracie mocy obowiązującej przepisów wskazanych w sentencji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego nie był przeszkodą do złożenia przez Spółkę wniosku o zwrot nadpłaty będącej skutkiem tego orzeczenia w terminie 30 dni od jego ogłoszenia co dawałoby Spółce prawo do oprocentowania nadpłaty od dnia jej powstania do dnia jej zwrotu. Wobec złożenia wniosku o zwrot nadpłaty po upływie 30 dni zasadne było jej oprocentowanie w taki sposób jak tego dokonały organy podatkowe . Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło