III SA/Wa 3999/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jerzy Płusa, asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 220 § 2 oraz art. 14b § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej powoływanej jako Ordynacja podatkowa, utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] sierpnia 2005 r., dotyczącą uchylenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2005 r. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskiem z dnia 17 marca 2005 r. M. S. (Skarżąca w niniejszej sprawie) wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu z tytułu zbycia w 2004 r. akcji zwykłych imiennych serii "J" spółki "P." S.A., nabytych w 1998 r. Skarżąca stanęła na stanowisku, że dochody z tytułu zbycia powyższych akcji podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego na zasadach określonych w art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), dalej "u.p.d.o.f." w związku z art. 19 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 202, poz. 1956 ze zm.), dalej powoływanej jako "ustawa zmieniająca", z uwagi na spełnienie przesłanek określonych w tych przepisach, tj. dopuszczenie przedmiotowych akcji do publicznego obrotu oraz ich nabycie przed dniem l stycznia 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. uznał stanowisko Skarżącej zawarte w przedmiotowym wniosku za prawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając w oparciu o art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. uchylił postanowienie organu I instancji. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie, kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia oraz wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Skarżącej sprzedane przez nią akcje zostały nabyte na podstawie publicznej oferty. Przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają definicji publicznej oferty w związku z czym zgodnie z regułami wykładni systemowej należy sięgnąć do obowiązującej w dniu dokonania transakcji ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. (Dz.U. z 1997 r. Nr 118, poz. 754 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.o.p.w.". Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przytoczył treść art. 17 ust. 1 pkt 6, art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., art. 19 ustawy zmieniającej oraz art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. Podkreślił, że w świetle art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f., aby dochód uzyskany ze sprzedaży akcji był zwolniony od podatku, zbywane akcje muszą być: ▪ dopuszczone do obrotu publicznego i nabyte na podstawie oferty publicznej, bądź ▪ dopuszczone do obrotu publicznego i nabyte na giełdzie papierów wartościowych, bądź ▪ dopuszczone do obrotu publicznego i nabyte w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym. Podkreślił, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż na podstawie uchwały IV Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy "P.-" S.A. (obecnie P. S.A.) z dnia [...] października 1996 r. Skarżąca uzyskała prawo do nabycia akcji zwykłych imiennych serii "J" P.S.A. tej Spółki. Dnia [...] listopada 1997 r. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd podjęła decyzję o dopuszczeniu akcji P. S.A. do publicznego obrotu papierami wartościowymi. W 1998 r. Skarżąca zrealizowała natomiast prawo do nabycia akcji w ten sposób, że nabyła akcje serii "J" P. S.A. po cenie emisyjnej 2,50 zł za każdą akcję. W odniesieniu do zarzutów wskazanych w odwołaniu podkreślił, że sprzedane akcje niewątpliwie spełniały warunek dopuszczenia do obrotu publicznego. Jednak nie wypełniły drugiego wymienionych warunków zwolnienia od podatku dochodowego, a mianowicie nie zostały nabyte na podstawie publicznej oferty. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, że wobec braku w przepisach u.p.d.o.f. definicji "publicznej oferty", celem wyjaśnienia znaczenia tego terminu należy, w pierwszej kolejności, odnieść się do wykładni językowej. Wg definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (pod redakcją M. Szymczaka PWN 1996 tom II L-P str. 1022), "publiczny" oznacza dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Dlatego też, mówiąc o publicznym charakterze oferty należy mieć na względzie powszechny dostęp do akcji przez ogół społeczeństwa, bez względu na ilość osób, do których skierowana jest oferta. Organ odwoławczy stwierdził również, że kwestię publicznego charakteru oferty w sprawie niniejszej należy rozstrzygnąć na podstawie przepisów p.p.o.p.w. Nabycie bowiem omawianych akcji nastąpiło pod rządami tej ustawy. Cytowana ustawa nie zawiera jednoznacznej definicji publicznej oferty. Wprawdzie jej art. 4 pkt 8 w brzmieniu obowiązującym w 1998 r. stanowił, co należy rozumieć przez używane w ustawie pojęcie "pierwszej oferty publicznej", lecz w rzeczy samej definicja zawarta w tym przepisie niewiele wyjaśnia w omawianym zakresie. W rozumieniu tego przepisu "pierwsza oferta publiczna" oznacza proponowanie po raz pierwszy przez wprowadzającego lub subemitenta usługowego, w sposób określony w art. 2, nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej publiczny charakter oferty należy wywieść z treści początkowej art. 2 ust. l p.p.o.p.w., który formułuje wprost definicję publicznego obrotu papierami wartościowymi, niemniej jednak zawiera i kwestie dotyczące oferty publicznej. Zgodnie z tym przepisem publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Jest to więc oferta o charakterze publicznym, o której mowa wart. 4 pkt 8 p.p.o.p.w. Ustawodawca pozbawia jednak ofertę nabycia akcji przez pracowników danej spółki charakteru publicznego. W ocenie organu odwoławczego oferta "P." S.A. zakreślała ściśle skonkretyzowany krąg osób, które mogły nabyć akcje, tj. wyłącznie pracowników i osoby fizyczne wchodzące w skład władz Spółek należących do Grupy Kapitałowej "P." S.A. Pracownicy Spółki P. S.A. nabyli akcje na podstawie oferty, ale oferta ta nie miała charakteru publicznego, bowiem stosowna propozycja dotycząca nabycia akcji została skierowana do ściśle określonego adresata. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 19 ustawy zmieniającej w związku z art. 52 pkt l lit b) u.p.d.o.f., poprzez przyjęcie, że Skarżącej nie przysługiwało zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia akcji P. S.A., mimo, iż akcje te zostały dopuszczone do publicznego obrotu i nabyte przez Skarżącą na podstawie publicznej oferty, - art. 122, art. 180 § l, art. 181 art. 187 § l, art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. W uzasadnieniu, kwestionując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, stwierdziła, że sprzedane akcje zostałby nabyte na podstawie publicznej oferty. Zdaniem Skarżącej, wobec braku w przepisach u.p.d.o.f. definicji publicznej oferty, zgodnie z regułami wykładki systemowej należy sięgnąć do przepisów p.p.o.p.w. W art. 4 pkt 8 powołanej ustawy zdefiniowane zostało pojęcie tzw. pierwszej oferty publicznej. W myśl tej definicji pierwsza oferta publiczna to proponowanie po raz pierwszy przez wprowadzającego lub subemitenta usługowego w sposób spełniający warunki publicznego obrotu papierami wartościowymi w rozumieniu art. 2 p.p.o.p.w., nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych. W związku z powyższym dla prawidłowego zdefiniowania pojęcia publicznej oferty decydujące znaczenie będzie miało zdefiniowanie publicznego obrotu papierami wartościowymi. Zgodnie z art. 2 ust. l p.p.o.p.w., przez publiczny obrót papierami wartościowymi należy uznać proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Skarżącej, taka sytuacja wystąpiła. Informacja o możliwości nabycia akcji została podana do publicznej wiadomości, ponieważ została zamieszczona w prospekcie emisyjnym, który z kolei został opublikowany w co najmniej dwóch dziennikach ogólnopolskich oraz została skierowana do kręgu osób znacznie przekraczających 300 osób. W związku z powyższym, na podstawie przywołanych wyżej przepisów u.p.d.o.f., dochody z tytułu sprzedaży akcji powinny zostać zwolnione z podatku. Skarżąca podkreśliła, że nie ma natomiast żadnego prawnego uzasadnienia dla postępowania Dyrektora Izby Skarbowej w W., który zdefiniował pojęcie publicznej ofert na podstawie znaczenia słowa "publiczny" określonego w słowniku języka polskiego, jak również wyłączanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów z tytułu sprzedaży akcji, które uzyskali pracownicy spółki emitującej akcje na podstawie oferty publicznej. Jeżeli jakieś pojęcie jest w sposób zupełny zdefiniowane w przepisach prawa to nie ma możliwości definiowania tego pojęcia zgodnie ze znaczeniem potocznym tj. poprzez odniesienie do definicji zawartych w słowniku języka polskiego. Ponadto na gruncie p.p.o.p.w. brak jest wyłączenia, zarówno z pojęcia publicznego obrotu, jak również z pojęcia oferty publicznej sytuacji polegającej na faktycznym nabyciu akcji przez pracowników spółki, która była ich emitentem, o ile sama oferta była skierowana do szerszego kręgu adresatów (tj. albo do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata). Z uchwał w przedmiocie emisji akcji P. S.A. oraz z decyzji Komisji Papierów Wartościowych o dopuszczeniu akcji do publicznego obrotu wynika jednoznacznie, że uprawnionymi do objęcia akcji byli nie tylko pracownicy oraz członkowie organów kontrolnych i zarządzających P. S.A., ale również pracownicy oraz członkowie organów kontrolnych i zarządzających wszystkich spółek grupy kapitałowej P.. Przy czym, zarówno poszczególne spółki z grupy kapitałowej P. nie zostały wskazane poprzez określenie ich firmy, jak również poszczególni pracownicy oraz członkowie organów kontrolnych i zarządzających zarówno P. S.A., jak również pozostałych spółek z grupy P. nie zostali oznaczeni z imienia i nazwiska. A zatem, potencjalny krąg podmiotów, do których została skierowana oferta nabycia akcji nie został z góry jednoznacznie określony i mógł podlegać zmianom w związku ze zmianą struktury kapitałowej grupy kapitałowej P. albo w związku z rozwiązaniem, bądź nawiązaniem stosunku pracy, bądź innego stosunku prawnego z poszczególnymi osobami fizycznymi. Niezależnie od powyższego wyżej wymieniony krąg osób fizycznych zawsze przekraczał 300 osób.. Skarżąca podniosła ponadto, że w sprawie naruszone zostały przepisy dotyczące postępowania dowodowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. oparł tylko i wyłącznie swoje rozstrzygniecie na podstawie dokumentów przedstawionych przez Skarżącą. Nie podjął natomiast żadnej inicjatywy dowodowej ze swojej strony, w szczególności jeżeli po jego stronie wystąpiły jakiekolwiek wątpliwości co do pojęcia oferty publicznej powinien w tym zakresie wystąpić albo po odpowiednie dokumenty dotyczące emisji akcji P. do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd albo wręcz zwrócić się do tego organu o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie (tj. czy nabycie akcji P. S.A. nastąpiło na podstawie publicznej oferty). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani prawa postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przede wszystkim należy uwzględnić, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 listopada 2006 r. (sygn. akt. II FPS 2/06) rozstrzygnął, że do uzyskanego w 2004 r. dochodu z odpłatnego zbycia akcji, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f., w celu ich umorzenia, nie stosuje się przepisów tej ustawy, na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy zmieniającej, pod warunkiem, że są to akcje nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Oznacza to, że jeżeli akcje sprzedane przez Skarżącą w 2004 r. spełniały przesłanki określone w art. 19 ustawy zmieniającej w związku z art. 52 u.p.d.o.f. w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2004 r., to do opodatkowania dochodu osiągniętego z tego tytułu nie miały zastosowania przepisy u.p.d.o.f. W świetle art. 19 ustawy zmieniającej wystarczające jest stwierdzenie, iż doszło do zbycia papierów wartościowych, że były to papiery, o których mowa w art. 52 u.p.d.o.f. w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2004 roku, tj. papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabyte na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 p.p.o.p.w., a także że zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Podkreślenia jeszcze raz wymaga, że dochód uzyskany ze sprzedaży tych papierów nie jest z mocy art. 19 ustawy zmieniającej wolny od podatku, ale że do jego opodatkowania w ogóle nie stosuje się przepisów u.p.d.o.f. W przedmiotowej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt, że Skarżąca nabyła przedmiotowe akcje przed 1 stycznia 2004 r. Poza sporem pozostaje również okoliczność, że sprzedane przez Skarżącą akcje spełniały warunek dopuszczenia do obrotu publicznego. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. akcje te nie zostały nabyte na podstawie oferty publicznej, jak twierdzi Skarżąca. Formułując taki pogląd Dyrektor Izby stwierdził, że skoro brak jest definicji pojęcia oferta publiczna zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak też w ustawie o publicznym obrocie papierami wartościowymi, to należało ustalić znaczenie tego pojęcia w oparciu o dyrektywy wykładni językowej. Przyznać należy, że pogląd taki był formułowany przez sądy administracyjne. W jednym ze wskazanych wyroków (por. wyrok z dnia z dnia 19 maja 2004 r. o sygn. III SA 3295/2002) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wziął pod uwagę, iż emitowane akcje imienne oferowane były skonkretyzowanej grupie osób i stwierdził, że dla oceny sprawy rzeczywiście kluczowe znaczenie ma definicja pojęcia "publiczny". W oparciu o definicję pojęcia "publiczny" zawartą w Słowniku Języka Polskiego (pod red. M. Szymczaka), w którym pojęcie "publiczny" zdefiniowano jako: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Organ odwoławczy podkreślił, że oferta "P." S.A. zakreślała ściśle skonkretyzowany krąg osób, które mogły nabyć akcje, tj. wyłącznie pracowników i osoby fizyczne wchodzące w skład władz Spółek należących do Grupy Kapitałowej "P.". Pracownicy Spółki "P." S.A. nabyli akcje na podstawie oferty, ale oferta ta nie miała charakteru publicznego, bowiem stosowna propozycja dotycząca nabycia akcji została skierowana do ściśle określonego adresata. Skarżąca nabyła przedmiotowe akcje jako pracownik w ramach oferty skierowanej wyłącznie do pracowników i osób fizycznych wchodzących w skład władz Spółek Grupy Kapitałowej "P." S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela w tym zakresie pogląd zaprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Uzasadniając powyższe należy zauważyć, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 p.p.o.p.w., obecnie zastąpionej ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.), publicznym obrotem papierami wartościowymi, jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata z wyjątkiem wydania akcji akcjonariuszom w przypadku łączenia się spółek w trybie art. 492 kodeksu spółek handlowych, gdy połączenie dotyczy spółek innych niż określone w art. 4 pkt 9 (czyli spółek publicznych). Stosownie zaś do art. 4 pkt 9 p.p.o.p.w. spółką publiczną jest spółka, której akcje co najmniej z jednej emisji są dopuszczone do publicznego obrotu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 p.p.o.p.w. w zakresie publicznego obrotu centralnym organem administracji rządowej jest Komisja Papierów Wartościowych i Giełd. Stosownie zaś do art. 4 pkt 3 p.p.o.p.w. przez dopuszczenie papierów wartościowych do publicznego obrotu rozumie się wyrażenie przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd zgody na ich wprowadzenie do publicznego obrotu, otrzymanie dokumentu, o którym mowa w art. 62 a) ust. 1 pkt 3, albo złożenie zawiadomienia, o którym mowa w art. 62 b) lub art. 63 cyt. ustawy. Okolicznością bezsporną w sprawie był fakt, że emisja akcji oraz ich wydanie nastąpiło na Giełdzie Papierów Wartościowych, decyzją Komisji z 28 listopada 1997 r. o dopuszczeniu do publicznego obrotu. W zakresie dotyczącym nabycia akcji w drodze "publicznej oferty" wskazać należy, że Ustawa p.p.o.p.w. nie podaje jednoznacznej definicji publicznej oferty, definiuje bowiem tylko pojęcie "pierwszej oferty publicznej". Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 8 p.p.o.p.w. przez pierwszą ofertę publiczną rozumie się proponowanie po raz pierwszy przez wprowadzającego lub subemitenta usługowego, w sposób określony w art. 2, nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych. Definicji "oferty publicznej" nie zawiera także u.p.d.o.f. Przedmiotowej definicji nie należy, zdaniem Sądu, wywodzić lub odnosić do definicji "obrotu publicznego" zawartej w art. 2 p.p.o.p.w., czy też definicji "pierwszej oferty publicznej". Pojęcie oferty określone zostało w prawie cywilnym – art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego i należy je rozumieć jako stanowczą propozycję zawarcia umowy skierowana do drugiej strony. W ustawie podatkowej mówi się, że wcześniejsze nabycie akcji w publicznej ofercie umożliwia w konsekwencji skorzystanie przez podatnika z przywileju opisanego w art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. Zważyć należy, że oferta nie jest jeszcze obrotem, a zaledwie propozycją zawarcia umowy. Również oferta publiczna nie może być określoną postacią obrotu publicznego. Definicje zawarte w p.p.o.p.w. dotyczą konsekwentnie obrotu i pierwszej oferty publicznej. Zdaniem Sądu niedopuszczalne jest utworzenie definicji "oferty publicznej’ polegające na dokonaniu wyboru jednego lub kilku parametrów opisujących powyższe pojęcia z uwagi na dowolność takiego zabiegu. Trudno bowiem przyjąć pogląd, iż oferta skierowana do skonkretyzowanej grupy osób (większej niż 300) nabiera – tylko ze względu na to - charakteru publicznego. Pojęcie "publiczny" rozumieć należy jako: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony dostępny dla wszystkich. Arbitralnie określony krąg adresatów nie może być bowiem utożsamiony z powszechną, niczym nie limitowaną dostępnością do propozycji oferenta. Przyjąć należy, uwzględniając także wnioski płynące z wykładni systemowej i celowościowej, że publiczny charakter oferty oznacza powszechny dostęp do akcji bez względu na liczbę osób, do których jest ona skierowana (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2005 r. FSK 2626/04). Dodatkowo należy zaznaczyć, że dopuszczenie akcji do publicznego obrotu, czy też brak sprzeciwu Komisji Papierów Wartościowych i Giełd wobec wprowadzenia akcji do obrotu publicznego - nie mogą przesądzać o spełnieniu drugiej z przesłanek art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. Sąd podziela jednocześnie stanowisko wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2004 r. (FSK 259/04 oraz FSK 262/04), zgodnie z którymi brak legalnej definicji pojęcia "oferta publiczna" w aktach normatywnych w pełni uzasadnia posłużenie się przy ustalaniu znaczenia tego pojęcia dyrektywami wykładni językowej. Dyrektywy te upoważniają zaś do wniosku, że publiczny charakter oferty ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Reasumując stwierdzić należy, że zwolnienie przedmiotowe, o którym stanowi art. 19 ustawy zmieniającej w ustalonym stanie faktycznym nie ma zastosowania. Co prawda Skarżąca nabyła akcje przed 1 stycznia 2004 r., ale nabycie to nie nastąpiło w drodze oferty publicznej. Zwolnienie z opodatkowania wymienionych w tym przepisie kategorii dochodu, ustawodawca uzależnił bowiem od łącznego wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 19 ustawy zmieniającej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zwolnienie od podatku dochodu ze sprzedaży akcji uzyskanego przez Skarżącej stanowiłoby dokonanie rozszerzającej wykładni omawianego przepisu prawa, bowiem naruszałoby zasady wykładni językowej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że w sprawie niniejszej materiał dowodowy został zgromadzony w sposób zgodny z przepisami Ordynacji podatkowej i brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutów naruszenia tych przepisów, w tym dotyczących naruszenia zasad ogólnych postępowania tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1) oraz zasady prawdy obiektywnej (art. 122) , które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.