VII SA/Wa 2349/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma. skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r., którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Dyrektora Generalnego Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. poinformował zarządcę obiektu – M. [...] Sp. z o.o., o wysokości kosztów wykonanych ekspertyz niezbędnych do ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej, zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...] w K. Pismo to, wbrew stanowisku skarżącej Spółki, nie jest decyzją rozstrzygająca o istocie sprawy. Nie zostało wydane przez organ administracji publicznej, zawiera ono jedynie informację o kosztach sporządzonej ekspertyzy, które obciążają skarżącego. Oznacza to, że żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności pisma z dnia [...] czerwca 2006 r. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż nie jest to decyzja ani postanowienie, od którego przysługuje zażalenie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyły M. [...] Sp. z o.o. zarzucając decyzji naruszenie: - art. 78 ust. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, z uwagi na wydanie przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego decyzji w sprawie, w której właściwym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ pierwszej instancji; - art. 88 ust. 1 Prawa budowlanego z uwagi na wydanie przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego decyzji, pomimo, iż Główny Urząd jest powołany do pomocy przy wykonywaniu zadań przez organ, którym jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego; - rażące naruszenie art. 107 § 1 oraz § 3 kpa poprzez niezawarcie w decyzji następujących elementów: powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego, pouczenia, w jakim trybie służy odwołanie; - rażące naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez wyłączenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; - rażące naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; - rażące naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób wyłączający pogłębienie zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli; - rażące naruszenie art. 9 kpa poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania Spółki o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; nadto: - naruszenie art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004.54.535 z późn. zm.) poprzez wyłączenie prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; - naruszenie art. 84 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nałożenie na Spółkę ciężarów w sposób oraz w wysokości sprzecznej z zasadami demokratycznego państwa prawnego. Zarzucając powyższe skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r., ewentualnie jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Jest bezsporne, że sankcja nieważności dotyczyć może decyzji, postanowień, od których służy zażalenie, a z mocy przepisów odrębnych także określonych czynności materialno-technicznych. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od lat ugruntowany jest pogląd, iż decyzja administracyjna jest to oświadczenie woli kompetentnego organu administracji, podjęte w wyniku zastosowania normy prawa materialnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego, zakomunikowany stronie w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego, (decyzja rozstrzygająca sprawę co do jej istoty w całości lub części), bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji; por. B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23). Także pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzje, elementy te to: - oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt; - wskazanie adresata aktu; - rozstrzygnięcie o istocie sprawy; - podpis osoby reprezentującej organ administracji. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia, w pełni podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż pismo Dyrektora Generalnego Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nie stanowi decyzji w rozumieniu przepisów kpa. Zgodnie z art. 78 § 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nadzoru budowlanego może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy. Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. Dyrektor Generalny Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącego, że koszt wykonania ekspertyz, niezbędnych do ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...] wynosi 180.560 zł Wbrew twierdzeniom skargi pismo to nie może być uznane za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, iż nie zawiera ono nawet minimum elementów, które pozwalałyby na zakwalifikowanie go jako decyzji administracyjnej. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma z dnia [...] czerwca 2006 r. organ prawidłowo wskazał, iż prowadzenie takiego postępiania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, bowiem w obrocie prawnym nie ma aktu administracyjnego w formie decyzji. Przechodząc do oceny zasadności podniesionego w skardze zarzutu niewłaściwości organu orzekającego podkreślić należy, iż z uwagi na charakter zdarzenia stanowiącego katastrofę budowlaną ustawodawca w art. 77 Prawa budowlanego, dopuścił możliwość przejęcia prowadzenia postępowania wyjaśniającego przyczyny i okoliczności katastrofy budowlanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Niezasadne są także zarzuty naruszenia w prowadzonym postępowaniu art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 oraz art. 107 § 1 i § 3 kpa. Jak wskazano na wstępie rozważań organ w ogóle nie wszczął postępowania nieważnościowego. Wszczęcie i prowadzenie takiego postępowania z wniosku strony zależy bowiem zawsze od uprzedniej kontroli przez organ, czy zachodzą formalnoprawne przesłanki warunkujące jego dopuszczalność. Zauważyć dodatkowo należy, że skarga zawiera w istocie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania przy wydawaniu pisma z dnia [...] lutego 2006 r., które skarżący uznaje za decyzję. Świadczy o tym wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności pisma z dnia [...] czerwca 2006 r. Zważywszy na powyższe, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a podniesione zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.